Tarabas (1934)

Enige tijd geleden las ik een interview met Mirjana Marković, de echtgenote van de inmiddels overleden Slobodan Milošević, waarin haar gevraagd naar haar belangrijkste levensvervulling. Vechten en oorlogvoeren luidde haar antwoord, daar was zij mee opgevoed en met haar ‘hele volksstammen’. NicolaasTarabas, de hoofdpersoon in dit boek, is uit hetzelfde hout gesneden. Vanuit Rusland gevlucht naar de VS, om bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog weer terug te keren om in het leger te dienen. Na de revolutie zet hij zijn gewelddadig leven voort en terroriseert -tezamen met een aantal trouwe volgelingen- het platteland en de grensstreken van Rusland en haar satellieten.
Na een leven vol geweld komt hij uiteindelijk tot inkeer.

Roth verhaalt over dit leven op zijn kenmerkende manier. Soms wat ironisch maar altijd vol medeleven en aandacht voor ‘tijd en plaats’. ( )