HomeGroupsTalkZeitgeist
This site uses cookies to deliver our services, improve performance, for analytics, and (if not signed in) for advertising. By using LibraryThing you acknowledge that you have read and understand our Terms of Service and Privacy Policy. Your use of the site and services is subject to these policies and terms.
Hide this

Results from Google Books

Click on a thumbnail to go to Google Books.

Als ketelbink naar Zee. by Marein.A.…
Loading...

"Als ketelbink naar Zee".

by Marein.A. Verhulst

MembersReviewsPopularityAverage ratingConversations
113,689,591 (4)None
Recently added byP.S.Dorpmans

None.

None
Loading...

Sign up for LibraryThing to find out whether you'll like this book.

No current Talk conversations about this book.

door Mieke van der Jagt.

Marein Verhulst is een rasverteller. Dat hij een avontuurlijk karakter heeft, draagt daar zeker aan bij. ,,Schrijf dat nou eens op”, riepen zijn kinderen. Hij ging ervoor zitten en bleef 2,5 jaar bezig. Als ketelbink naar zee is het resultaat.

Als Marein Verhulst als ventje van een jaar of twaalf op de dijk naar Westerschelde stond te kijken, vroeg hij zich altijd af waar die schepen heen zouden varen. En ook al wist hij het antwoord niet, hij wist zeker dat hij daar ook heen wilde. Want hoe veilig en warm het thuis in Biezelinge ook was, Marein verlangde naar het avontuur, naar verre horizonten.
,,In die tijd zat er dan niks anders op dan naar zee te gaan”, vertelt de gepensioneerde koopvaardijkapitein in zijn Biezelingse woning. ,,Na de ambachtsschool gaven mijn ouders schoorvoetend toestemming om te gaan varen. Ik was nooit verder geweest dan Bergen op Zoom met de trein, en plotseling vond ik mezelf terug op Katendrecht, in Rotterdam, om een schip te zoeken. Het was een regelrechte cultuurshock. Nog nooit van z’n leven had ik een neger gezien, het liep daar vol met Chinezen en ik hoorde op een dag meer grote vloeken dan in de jaren daarvoor in het christelijke Biezelinge. Maar ik vond een schip, de M.S. Aagtekerk, en net zestien, was ik op weg om de kaap te ronden.”
Over de enorme cultuurshock van het veilige platteland naar de ruige eerste zeereis als ketelbinkie, gaat het boek dat Marein Verhulst op aandringen van zijn oudste dochter schreef: Als Ketelbink naar zee.

,,Een ketelbink maakt de bedden op van de bemanning beneden, dus niet van de officieren. Hij maakt de wc’s schoon, haalt het eten in ketels in de kombuis, dekt de tafel, wast af en zorgt dat hij uit de slagen blijft. Gelukkig had ik op die eerste reis een goede bootsman. Hij beschermde mij en de andere heel jonge gasten. In die tijd had je nog geen buitenlandse bemanningen en om aan matrozen te komen, schakelden ze de reclassering in. Wie vier jaar moest zitten, kon er met twee jaar varen vanaf komen. Het was dus nogal ruig volk, waarmee ik om Afrika heen voer.”
Hij heeft veel moeten lachen terwijl hij al schrijvend zijn geheugen raadpleegde. ,,Mijn eerste keer passagieren bijvoorbeeld. De kapitein, eentje met een houten been, had laten weten dat de ketelbink in de eerste haven, Kaapstad, mee mocht naar de bioscoop. Nou, zoveel films had ik nog niet gezien. Dus ik mee in een taxi. Na een lange rit kwamen we in een hutje, drie bij drie met grote ratten en een bed. Er verscheen een negerin, zo lelijk, dat had ik nog nooit gezien. Haar tepels hingen op haar buik. Ik moest steeds denken aan de zwarte, zondagse jas van mijn vader, met zo’n dubbele rij knopen. Bleek dat ik mee was om de houten poot tijdens het nummertje van de kapitein vast te houden en ritmisch mee te bewegen. Het duurde nog een eeuwigheid ook.”
Marein Verhulst werd niettemin later zelf kapitein na een opleiding aan de Zeevaartschool.

Het boek is dus autobiografisch, al blijft het beperkt tot de eerste 17 jaar van zijn leven

Marein Verhulst: Als ketelbink naar zee - Uitgave in eigen beheer, 180 pagina’s, 16,95 euro.

Fragment pag. 102-103, over het passeren van de evenaar: ,,Inmiddels stonden de bediende en ik naast Neptunus, die een boek in zijn handen had. De bemanning stond rond ons en de twee helpers stonden om de twee passagiers. Toen die ook aanwezig waren, ging Neptunus achter de tafel staan en werden onze handen op ons rug gebonden. We kregen van Neptunus een donderspeech te horen van zeker een half uur. Het kwam erop neer dat we respect moesten hebben voor de zee en de wind en dat we altijd moesten bidden om de hulp van Neptunus en hem elke dag moesten eren. Maar voor het zover was moest je eerst een offer aan Neptunus brengen. Deze offers zou Neptunus afnemen en zelf bepalen hoe en welke offers dat zouden worden. Een weg terug was er niet, alleen Neptunus bepaalde dat. We kregen allemaal dezelfde opdracht, waaronder de doop in het zwembad. (…) Ik was de jongste en ik moest het eerst gedoopt worden. Ik werd door de helpers naar het schavot gebracht. Dat schavot stond op een standaard en m’n polsen en m’n nek werd vastgezet in het schavot. (…) Een van de helpers kwam met een scherp mes aan dat nog eens extra met schuurpapier werd geslepen, zoals ik dat vroeger in het dorp had gezien bij de kapper. Het mes werd een paar maal over m’n hoofd gehaald en het kleine beetje haar wat er nog was werd er nu helemaal afgehaald. Daarna ging er een papperige zwarte rommel op mijn kale hoofd; het leek wel teer en de warmte ervan was dan ook goed te voelen. (…) Ze lieten me nog even staan zodat iedereen het allemaal goed kon bekijken en uiteindelijk werd ik uit het schavot bevrijd door de helpers die me vervolgens naar de trap van het zwembad begeleidden. Daar aangekomen had ik aan beiden zijden een helper. Ik moest op m’n knieën gaan zitten bij de rand van het zwembad en werd in m’n nek gepakt door de helpers. Ze drukten me met m’n hoofd onder water, net lang genoeg om niet te stikken. Dit gebeurde vijf maal. Het was niet lekker maar het voordeel was dat die zwarte rommel op m’n hoofd oploste en niet meer brandde. Toen werd ik teruggebracht bij Neptunus en moest ik een rauwe zoute haring opeten en doorslikken met jenever. Toen ik dat gedaan had moest ik kotsen waar iedereen bij stond. Wat was dat slecht. Ik heb daarna nooit meer jenever gedronken.” ( )
  P.S.Dorpmans | May 16, 2012 |
no reviews | add a review
You must log in to edit Common Knowledge data.
For more help see the Common Knowledge help page.
Series (with order)
Canonical title
Original title
Alternative titles
Original publication date
People/Characters
Important places
Important events
Related movies
Awards and honors
Epigraph
Dedication
First words
Quotations
Last words
Disambiguation notice
Publisher's editors
Blurbers
Publisher series
Original language

References to this work on external resources.

Wikipedia in English

None

Book description
Haiku summary

No descriptions found.

No library descriptions found.

Quick Links

Popular covers

Rating

Average: (4)
0.5
1
1.5
2
2.5
3
3.5
4 1
4.5
5

Is this you?

Become a LibraryThing Author.

 

About | Contact | Privacy/Terms | Help/FAQs | Blog | Store | APIs | TinyCat | Legacy Libraries | Early Reviewers | Common Knowledge | 125,773,186 books! | Top bar: Always visible