HomeGroupsTalkZeitgeist
Hide this

Results from Google Books

Click on a thumbnail to go to Google Books.

Kapuscinski: non fictie by Artur Domoslawski
Loading...

Kapuscinski: non fictie

by Artur Domoslawski

MembersReviewsPopularityAverage ratingConversations
521,436,638 (2.83)None
Member:bernadeen
Title:Kapuscinski: non fictie
Authors:Artur Domoslawski
Info:
Collections:biografieën_biographies
Rating:***
Tags:None

Work details

Kapuscinski: non fictie by Artur Domoslawski

None

None

None.

Loading...

Sign up for LibraryThing to find out whether you'll like this book.

No current Talk conversations about this book.

Showing 2 of 2
Ryszard Kapuscinski was de wereldberoemde Poolse journalist en schrijver die gedurende het grootste deel van zijn leven reporter was voor de Derde Wereld van het Poolse persagentschap. Van zijn hand zijn boeken als "De keizer" over keizer Haile Selassie van Ethopië, "De sjah aller sjahs" over de sjah van Perzië en de Iraanse revolutie en "Ebbenhout" over zijn ervaringen in Afrika. De boeken van Kapuscinski laten perfect zien hoe macht wordt uitgeoefend en hoe revoluties verlopen. Kapuscinski was naar eigen zeggen bevriend met Salvador Allende, Che Guevara en Patrice Lumumba en had 27 revoluties overleefd. Ook had hij een hele mythe gecreeerd over zijn eigen persoon als heldhaftig en onverschrokken reporter die meerdere keren de dood in de ogen heeft gezien.
In "Kapuscinski" stelt Artur Domoslawski zich tot taak feit en mythe rond diens leven te scheiden. Kapuscinski werd in 1932 in een armoedig gedeelte van Polen geboren. Gevormd door zijn ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Kapuscinski toen hij volwassen werd overtuigd communist en lid van de partij.
Hij studeerde geschiedenis en viel al snel op met zijn reportages. Nog voor zijn 25e werd hij naar India gestuurd. HIj wist niets van het land en sprak geen woord Engels. Hij werd onder de hoede van een collega genomen met wie hij bevriend werd en die zijn beschermheer werd. Na verblijven in India en China kreeg hij een vaste baan als correspondent voor de Derde Wereld en was hij een groot deel van zijn leven in Afrika en Latijns-Amerika.
Het begin van het boek vond ik boeiend. Al gauw ging het steeds meer over de interne politieke situatie in Polen en werd het steeds moeizamer lezen. Kapuscinski heeft veel details van zijn boeken verfraaid of geheel verzonnen, maar lijkt daarmee toch een soort van dichterlijke waarheid te hebben gegeven.
IK vond het boek inhoudelijk redelijk interessant, maar matig geschreven en veel te lang van stof. In plaats van een biografie van 500 blz hadden maximaal 300 blz volstaan. Alleen voor de echte fans van Kapuscinski en die kunnen nog beter zijn eigen boeken lezen. ( )
  erikscheffers | Nov 17, 2014 |
Vanaf de eerste bladzijden van het boek Kapuściński: non-fictie, wordt door de biograaf Artur Domosławski gesuggereerd dat Kapuściński zich als journalist schuldig heeft gemaakt aan literaire autocreatie. Meteen wordt echter ook vastgesteld dat Kapuściński een literair schrijver was.
Het zich schuldig maken aan autocreatie kan slechts worden gesteld wanneer het werk van Kapuściński wordt beoordeeld vanuit het standpunt dat journalistiek in de eerste plaats een objectieve weergave van feiten beoogt. Wanneer men spreekt over Kapuściński als literair auteur, dan wordt zijn werk geplaatst in de romantraditie. Op zich is hier niets mis mee. Zaak is, of hier keuzes moeten worden gemaakt. Ook dat hoeft niet per se het geval te zijn. Maar – velen (ik beken, ook ik) hebben de werken van Kapuściński gelezen als reportages en hebben journalistieke integriteit (eerlijkheid en betrouwbaarheid) verwacht. Want Kapuściński was geen romanschrijver. Hij stelde zichzelf voor als ooggetuige, en stond op de eerste rij tijdens belangrijke historische gebeurtenissen in de tweede helft van de 20ste eeuw.
Ik leerde Kapuściński kennen als auteur van De keizer. Het boek blijkt op totaal verschillende manieren te worden gelezen. Lezers in het Westen lazen het werk als een ooggetuigenverslag van de val van de Ethiopische keizer Haile Selassie (ondertitel van het boek: Macht en ondergang van Ras Tafari, Haile Selassie I). In Polen werd het boek gelezen als een allegorie over de hofhouding van de Poolse communistische partij. Op het achterplat van een uitgave uit 1984 staat het volgende over de auteur te lezen: Zijn onconventionele verslaggeving en zijn belangstelling voor de diepere achtergrond van de historische gebeurtenissen die hij beschreef, brachten hem grote faam in oost en west. Goed en wel – als lezer die het boek als een reportage heeft gelezen kan je dan wel naïviteit worden verweten, maar men kan het een lezer niet kwalijk nemen verzinsels voor waarheid te nemen wanneer ze als feiten worden gepresenteerd.
Een combinatie van feit en fictie is men New Journalism gaan heten. Dat Kapuściński een pionier was van het genre, nemen wij graag aan. Integere beoefenaars van het genre zullen echter duidelijk maken wanneer zij de dunne lijn tussen feit en fictie overschrijden, wanneer zij een indruk vastleggen of een beschrijving van een voorval neerpennen. Voorbeeld - Wanneer ik Reizen zonder John van Geert Mak lees, dan lees ik het boek omwille van het tijdsbeeld dat ik beschreven wil weten maar ook omwille van de indrukken die door de auteur worden geschetst, en ik lees het boek ook als vervolg op het werk van Steinbeck: Reizen met Charley. Het gegeven geeft al aan dat ik als lezer de balans tussen feit en fictie wel zal vinden.
Had Kapuściński meteen duidelijk gemaakt literaire reportages te schrijven dan was de waardering voor zijn werk zeker niet minder geweest. Nu is er de teleurstelling.
Ik neem graag een citaat over uit het interview met Domosławski dat in de Standaard der Letteren verscheen (18 januari 2013): Misschien moet er voor zijn werk wel een aparte categorie bedacht worden; geen fictie of non-fictie, maar een boekenplank die simpelweg Kapuściński heet.

Een geschreven biografie is niet alleen het verhaal van een levensloop. Een geschreven biografie is ook een boek dat aan bepaalde eisen moet voldoen. Het ligt bij het samenstellen van een biografie voor de hand dat een chronologie van het leven wordt aangehouden waarbij de feiten worden genoemd en, wanneer dat nodig blijkt, diezelfde feiten worden afgezet tegenover of worden getoetst aan het beeld dat de persoon die onderwerp is van het boek zelf heeft gecreëerd of waarvoor de levensloop verantwoordelijk is.
In het boek van Domosławski gebeurt dat ook effectief, maar op een andere manier dan we gewend zijn. Het boek is een neerslag van zeer verdienstelijke onderzoeksjournalistiek. Het verslag over het leven en werk van Kapuściński wordt op een journalistieke manier beschreven en vormgegeven. Het boek lijkt in alles op een 500 bladzijden lang krantenartikel. De tekst is als volgt opgebouwd: Er wordt door de biograaf een feit genoemd, in een volgende paragraaf wordt een en ander geduid, al dan niet met een letterlijk citaat uit een interview of met een passage uit een van de werken van Kapuściński, er volgt eventueel nog een interpretatie of conclusie waarna de auteur overstapt naar een volgend gegeven. Soms worden de feiten in verschillende versies tegenover elkaar geplaatst, opnieuw aan de hand van citaten, passages uit gesprekken of interviews en een bevinding na bronanalyse. Het hele boek is opgebouwd uit stukjes. Ook de indeling van het boek is opgevat als een lang krantenartikel of een artikelenreeks. Het boek is ingedeeld in hoofdstukken, weliswaar zonder hoofdstuknummers, en binnen elk hoofdstuk worden passages voorzien van tussentitels. De stukjes worden aan de hand van koppen met elkaar verbonden. Wat lijkt te ontbreken zijn kaderstukken en in grote letter gezette citaten die de aandacht van de lezer trekken.
Het boek bevat de chronologische verzameling van citaten, uittreksels uit gesprekken en interviews, samenvattingen van archiefonderzoek. Alles perfect uitgezocht, onderzocht, gecheckt en gedocumenteerd. En toch is het boek niet af. Het werk is klaar om nog één keer herschreven te worden tot een samenhangend verhaal.

Conclusie –
Kapuściński stelt teleur als journalist. Kapuściński blijft een bijzonder auteur en is de grondlegger van de literaire reportage.
Domosławski is een nauwgezet biograaf, maar schrijft geen levensverhaal over zijn mentor en vriend. Hij beschrijft wel een tijdsbeeld. Het boek is dan ook een waardevolle bron voor de geschiedschrijving. ( )
1 vote bernadeen | Jan 26, 2013 |
Showing 2 of 2
no reviews | add a review
You must log in to edit Common Knowledge data.
For more help see the Common Knowledge help page.
Series (with order)
Canonical title
Original title
Alternative titles
Original publication date
People/Characters
Important places
Important events
Related movies
Awards and honors
Epigraph
Dedication
First words
Quotations
Last words
Disambiguation notice
Publisher's editors
Blurbers
Publisher series
Original language

References to this work on external resources.

Wikipedia in English

None

Book description
Haiku summary

No descriptions found.

No library descriptions found.

Quick Links

Swap Ebooks Audio

Popular covers

Rating

Average: (2.83)
0.5
1
1.5
2
2.5 1
3 2
3.5
4
4.5
5

Is this you?

Become a LibraryThing Author.

 

Help/FAQs | About | Privacy/Terms | Blog | Contact | LibraryThing.com | APIs | WikiThing | Common Knowledge | Legacy Libraries | Early Reviewers | 94,487,245 books! | Top bar: Always visible