Ik heb me nogal geërgerd aan het artikel van Marc Reugebrink over dit essayboek van Brodsky. ( http://reugebrink-recensies.skynetblo... ) ; apodictisch, ridicuul, hooghartig cynisme, "Publikumsbeschimpfung"; ik vind niet dat dit predicaten zijn die dit brilliant boek verdient. Niet zoals Reugebrink houd ik duidelijk wel van auteurs met een zekere apodictische envergure; ze maken literatuur juist visionair. Ergo, het is een prerogatief van hen die tijd hebben om te denken....Een auteur van het kaliber Brodsky, die erin slaagt om je ruim 500 bladzijden gewoon de keel toe te snoeren, die met een dwingende pen en gezag literatuur gewoon uitademt in plaats van het te spreken, kelder je gewoonweg niet met bovenstaande woorden. Bovendien krabbelt Reugebrink op het einde van zijn artikel enigszins terug met de zinsnede dat "een meer belangeloos uitspreken van zijn overtuiging sterker had gewerkt", wat volledig in tegenspraak is met de literair-existentialistische drive van waaruit dit boek tot stand kwam. Sorry Mijnheer Reugebrink, maar literaire giganten tappen uit een ander vaatje dan scribenten met een nine to five job........ ( )