The Deceiver (original 1991; edition 1992)

This wasn't quite as good because he managed to sneak an anthology in on me. ( )

Sam McCready is een gewezen topspion waarvoor nu geen plaats meer is binnen de Britse inlichtingendienst. Bij een hoorzitting waarin bepaald zal worden wat er met hem moet gebeuren, grijpt een vriend en collega de kans om vier verhalen te vertellen. Dit boek is dus samengesteld uit het relaas van deze vier loodzware operaties die McCready tot een goed eind heeft weten te brengen. Zijn sluwheid haalt het van Russische spionnen en overlopers, van Arabische terroristen die via het IRA Groot-Brittannië willen treffen en van corrupte politici in het Caribische gebied. Dit is niet Forsyth op zijn best en doet de lezer regelmatig zijn wenkbrauwen fronsen bij het lezen van zoveel onwaarschijnlijkheden. Pocketeditie, kleine druk. - Chris Vandenbroucke.

I'll read almost anything by Forsyth. He always leaves me still guessing until the last page. A master of technical deatails, his books are almost learning experiences. If you like political/military drama, read Forsyth. ( )

Four novellas in one cover, offering a largely unchallenging and entertaining read. The central character (Sam McCready) doesn't really have a character at all, but is simply a device to hang the plots on. I was intrigued by the complexity of the deception and double-crossing he portrays in the defection story; the casual violence of some of the minor baddies in the arms-running story is repellent, and Forsyth has a tendency to dispatch minor characters in a way that leaves a bad taste in the mouth. The fourth tale is simply a whodunit detective tale with a diplomatic flavour, in which McCready engages in the kind of effortlessly superior counter-plotting that reminds me of Lord Peter Wimsey. MB 10-vii-2009 ( )

you never know what will happen next excellent read...