I felt like this book was a bunch of those sidebars in science textbooks that you find really interesting when the rest of the book is a big snore. The idea behind this book — snap judgments and instinctive reactions – was very intriguing. All of the little scientific scenarios he set up were fascinating and even though I am not generally a science/psychology person, I found all of the information very accessible.

I was especially interested in his research about heart rates and how when we are extremely stressed out, our bodies function at a different level than normal — which is why people have such a hard time dialing 911 when there’s a real, dangerous emergency. He stresses that we need to practice dialing so that our subconscious will do what our conscience cannot if we’re in a situation like that. Scary! *grabs phone to practice* Overall, though, I wish there had been more on how to hone our skills in making judgments. Gladwell read the book himself, and he did a solid job. I think I’ll get his others (the Tipping Point and the Outliers) on audio book as well.

Read my full review here: http://c2rcc.wordpress.com/2009/03/24... ( )

Didn't think I would enjoy this one nearly as much as I did. I was a little worried that it would be too concerned with psychology to be readable for someone that has absolutely no background in the subject matter. But, I should have known better. Malcolm Gladwell delivers another fascinating look at pop culture. ( )

didn't quite like it as much as the tipping point. Some of the stories seemed unrelated and a bit run-on. I didn't think it was really very well tied together but maybe it's just me. I read it too fast or I couldn't wrap my head around it. I still liked it though, I like all the interesting stories he tells. About the facial analysis, marriages, autistic people. I watched an episode of Lie to Me after finishing it because of the section on reading minds. The episode I watched was about the assassination of the Korean leader. What a coincidence! Anyway, I think I will read his Outliers and What the Dog Saw as soon as I get the chance. And to think I once rejected Outliers because of the odd title. Don't judge a book by its cover. Lesson well learned. ( )

More fun from the Dan Brown of the think piece. Like Brown, Gladwell is a guilty pleasure - you know it's kind of dumb and a bit lowbrow, but he's just so damn readable. What was this about? Not a lot really - a few thoughts about human snap judgement, backed up with examples from a cast of interesting characters, all off which Gladwell enthuses about in a contagious but completely non-critical way. There's no real conclusion to the book, but if you want something light and fluffy to read then you could do worse than pick this up. ( )

Malcolm Gladwell beschrijft in dit boek de kracht van het onderbewustzijn, maar benoemt ook de valkuilen. Aan de hand van pakkende verhalen en anekdotes laat hij zien dat analytische en rationele besluitvorming het vaak niet kan winnen van intuitieve besluiten.

Johan Cruijff beschrijft de kracht van onderbewuste besluitvorming als volgt: Als je een computer de opdracht geeft om de bal over 25 meter precies op maat naar een medespeler te schieten, dan is de snelste computer op aarde een paar uur bezig met het berekenen van de juiste snelheid, curve, afwijking van de wind enz. Het menselijk brein berekent dit in binnen een halve seconde.

Gevoel is het krachtigste middel wat er bestaat in besluitvorming. Denk maar aan het zien van een harde tackle van achter op studio sport. Voordat jij rationeel hebt bedacht dat een scheenbeen niet dubbel kan klappen, heb je allang je ogen dichtgeknepen en de pijn van de ander gevoeld. Je weet dat het niet goed zit.

Dit werkt niet wezenlijk anders bij belangrijke besluiten.Het kopen van een huis, het selecteren van de juiste kandidaat voor een functie of het 'kiezen' van een partner. Het zijn complexe besluiten, waar heel veel factoren tegen elkaar afgewogen moeten worden. Ons bewuste rationele brein heeft niet de capaciteit om deze factoren tegen elkaar af te wegen, de beslissingen zijn te complex. Of niet?

Eigenlijk zie je jezelf niet wonen in de polder, maar in de stad. Lijkt het alsof je kandidaat nummer 2 al jaren kent en uit kandidaat 1 moet je alles trekken. Je wordt hopeloos verliefd op een persoon, die aan geen een van de vooropgestelde criteria voldoet.

Waarom koop je dan dat huis in de stad? Waarom neem je kandidaat 2 aan? En waarom trouw je met de persoon op wie je verliefd wordt? Het antwoord is gevoel. Net als Cruijff zegt in zijn citaat. Als je een computer laat uitrekenen wie de partner is die het beste bij je past, dan is deze daar uren mee bezig. Jij weet echter op het moment dat je de persoon ziet of jij je aangetrokken voelt tot iemand.

Alle ervaringen in je leven, alle boeken die je hebt gelezen en alle mensen die je hebt ontmoet hebben een plek in jouw onderbewuste gekregen. Elke keer als jij moet beslissen rekent dit onderbewuste pijlsnel uit wat de juiste beslissing is en geeft jou het antwoord via je gevoel.

Als je vertrouwt op je gevoel, neem je nooit meer een verkeerde beslissing.