Sacks' gelijktijdige beheersing van de diverse niveaus van analyse is benijdenswaardig. Zijn boek, dat zowel elegant als nauwgezet is, herstelt ons geloof in de medische wetenschap als een van de menswaardigste bezigheden. -THE SPECTATOR 'Neurologische patiënten,' schreef Oliver Sacks eens, 'zijn reizigers naar onvoorstelbare gebieden.' Een antropoloog op Mars . bevat /.even portretten van zulke reizigers - waaronder een portret van een chirurg die lijdt aan het syndroom van Tourette, behalve op de momenten dat hij opereert, een kunstenaar die na een autoongeluk zijn vermogen verliest om kleuren te zien maar die daardoor een nieuw gevoel voor het werken in zwart-wït ontwikkelt, en een autistische professor die zich 'een antropoloog op Mars voelt' omdat ze de simpelste omgang tussen mensen onderling niet kan volgen, maar die een carrière heeft opgebouwd vanwege haar intuïtieve begrip van het gedrag van dieren. Deze zeven verhalen zijn paradoxaal, omdat een neurologische ziekte een bestaan tot gevolg kan hebben dat door anderen als 'abnormaal' wordt afgedaan, terwijl in dat 'abnormale' bestaan juist door die afwijkende gesteldheid bijzondere ervaringen kunnen optreden. Oliver Sacks heeft zijn reizigers buiten de kliniek, in hun eigen bestaan gevolgd, hij 'ging op huisbezoek aan de grens van de ervaringswereld'. Terwijl hij rnet zijn patiënten meereist, biedt Saeks ons een nieuw perspectief op de wijze waarop onze hersenen onze eigen, individuele wereld scheppen. In zijn heldere en boeiende reconstructies van de mentale processen die wij als vanzelfsprekend beschouwen - zien, herinnering, kleurgevoel - doet Sacks ons opnieuw verbaasd staan over wie we eigenlijk zijn. Oliver Sacks (Londen, 1933} verwierf in 1984 internationale faarn met Een been om op te staan. Na De man die zijn vrouw voor een hoed hield verschenen bij Meulenhoff Stemmen zien. Een reis naar de wereld van de doven, Ontwaken in verbijsteringen zijn beroemde studie Migraine.