In Als zand door onze vingers beschrijft Yvoii Klinkert de laatste vier jaar van het leven van haar zoon, wiens persoonlijkheid en vitaliteit in een fataal verlopend proces van schizofrenie wegglipten.
Op het moment van zijn eerste psychose is de schrijfster op een maandenlange reis in het buitenland. Het verband tussen haar afwezigheid en zijn psychose is door de psychiaters snel gelegd. En daarmee is het dilemma waar Yvon Klinkert als moeder in terechtkomt, al meteen gegeven. Is er sprake van een geestesziekte waarvan de kiem tijdens de opvoeding is gelegd, en moet ze het lot van haar zoon in handen leggen van artsen, inrichtingen en medicijnen? Of moet ze zijn eigen visie, dat hij verwikkeld is in een strijd tussen twee belevingswerelden, serieus nemen en zover als mogelijk is, met zijn ervaringen meegaan?
In haar hart kiest ze voor het laatste, maar de gebeurtenissen dwingen haar steeds wecr.een beroep te doen op de psychiatrie. Door alles heen blijft ze echter in haar zoon geloven en als hij tenslotte, 25 jaar oud, een eind aan zijn leven maakt, blijft ze achter met de zekerheid dat hij heeft gedaan wat voor hem het beste was.
Evelync de Leeuw de Volkskrant: 'Het trieste relaas van een wondermooie nachtmerrie. Ongetwijfeld een van de beste boeken die ooit door een moeder over de dood van haar zoon werd geschreven.'
C. G. van Zweden Trouw.'Ik heb zelden een passage gelezen waarin de liefde zo diep reikt. (...) Haar verslag van vier verschrikkelijke jaren is nergens te privé en nergens sentimenteel; het verdient aandacht.'
Prof. dr. M. Zcegers Prisma Lectuur Voorziening: 'Voor hulpverleners is dit boek zeker leerzaam.'
Aii van der Heiden Boekengids: 'Yvon Klinkert is één van de zeldzame auteurs die erin slaagde een boek te schrijven dat voor haarzelf therapeutisch geweest is én de lezer van de eerste tot Je laatste lettergreep boeit.'
Paul Van den Wijngaerde Radio Caroline: 'Dit relaas is aangrijpend en pakkend geschreven.'