HomeGroupsTalkZeitgeist
Hide this

Results from Google Books

Click on a thumbnail to go to Google Books.

Dodenspoorweg door het oerwoud : het…
Loading...

Dodenspoorweg door het oerwoud : het vergeten drama van de Pakan…

by Henk Hovinga

MembersReviewsPopularityAverage ratingConversations
312,001,085 (3)None
Recently added byborobudur, P.S.Dorpmans

None.

None
Loading...

Sign up for LibraryThing to find out whether you'll like this book.

No current Talk conversations about this book.

Voorgeschiedenis.
Al in 1870 had het gouvernement van Nederlands-Indië plannen gemaakt om een spoorwegnet over Sumatra aan te leggen, met als doel het binnenland te ontsluiten. Padang en Muara waren voor 1941 al per spoor verbonden. Via deze spoorweg kon men een kolenmijn in het binnenland bereiken. In de rimboe bevonden zich ook nog rijke kolenmijnen, maar deze waren nauwelijks bereikbaar.

Verkenningen voor de aanleg van een spoorweg van Muara naar Pekanbaru gaven een ongunstig beeld. Er zouden veel tunnels geboord moeten worden en tenminste drie grote spoorbruggen gebouwd. De uitkomst van het onderzoek was dat de spoorlijn niet rendabel zou zijn. De plannen verdwenen in het archief van de Nederlands-Indische Staatsspoorwegen.

Japanse bezettingNa de bezetting in 1942 kwamen de plannen terecht bij de Japanse legerleiding die rekening hield met een invasie van de geallieerden op Sumatra. Deze invasie was ook gepland, maar de geallieerden hadden al het beschikbare materiaal nodig voor de landing bij Anzio in Italië. De invasie op Sumatra werd daarom uitgesteld.

In het kader van de verdediging van Sumatra vonden de Japanners een goed wegen- en spoorwegennet belangrijk. Ook de dreiging van onderzeeboten vanuit de Indische Oceaan maakte het noodzakelijk dat er op Sumatra goede transportmogelijkheden waren naar de andere kant van het eiland. Eerder hadden de Japanners op de Indische Oceaan grote verliezen geleden.

De afvoer van kolen via de haven van Padang werd als gevaarlijk beschouwd. Door een spoorweg te bouwen van Muara naar Pekanbaru, zou er een goede mogelijkheid ontstaan om kolen van de westkust van Sumatra naar de oostkust van het eiland te vervoeren. In Pekanbaru zouden de kolen dan via de rivier de Siak tot ver in het binnenland kunnen komen. Japan had zoveel behoefte aan kolen dat de spoorlijn rendabel zou zijn. De spoorlijn zou moeten worden aangelegd door krijgsgevangenen en romoesja's, geronselde arbeiders, voornamelijk van het eiland Java.

In september 1943 werd er door romoesja's begonnen met de bouw van de spoorlijn. Eerst werd een spoordijk aangelegd. De krijgsgevangenen werden vanaf mei 1944 aan het werk gezet om de spoorbaan aan te leggen.

De Pekanbaru-spoorweg was korter dan de Birmaspoorlijn, de bekendste 'dodenspoorlijn'. Ook het aantal slachtoffers was lager. Wat ook verschilde met de Birmaspoorlijn was de leeftijdsopbouw van de krijgsgevangenen die de spoorlijn aan moesten leggen. Bij de Birmaspoorlijn waren vooral de jonge krijgsgevangenen ingezet, daardoor bleven voor de Pakanbaru-spoorlijn alleen de oudere jaargangen over. Overeenkomstig waren de gevaarlijke zeetransporten: een groot deel van de romoesja's en krijgsgevangenen konden nooit te werk gesteld worden omdat hun transportschepen getorpedeerd werden. Het getorpedeerde schip Junyo Maru is hier een voorbeeld van. Ook het werk in een ongezonde omgeving met weinig tot geen medische verzorging, karig en slecht voedsel en de vele mishandelingen waren een kenmerk van de aanleg van beide spoorwegen.

Door slechte voeding, uitputting, honger, ernstige mishandeling, dysenterie en tropische ziekten stierven veel arbeiders. Toch moest de spoorweg aangelegd worden, dwars door oerwoud, bergen en moerassen. Boren van tunnels zou te veel tijd in beslag nemen, daarom werd ervoor gekozen om grote omwegen te maken. Het strategisch belang van de spoorlijn stond voorop. De rivieren vormden extra hindernissen die overbrugd moesten worden.

De spoorweg werd gebouwd door Nederlandse, Britse, Australische en Amerikaanse krijgsgevangenen en Indonesische romoesja's. Deze laatste groep werd nog slechter behandeld dan de "Europeanen".

Resultaat.
Op 15 augustus 1945 de dag dat Japan capituleerde was de spoorweg nog niet helemaal klaar. De Japanners verzwegen aan de dwangarbeiders dat Japan gecapituleerd had zodat de dwangarbeiders door bleven werken aan de spoorweg. Hierdoor bleven de dwangarbeiders aan het werk terwijl ze eigenlijk 'vrij' waren. Doordat Japan capituleerde werd de spoorweg nooit gebruikt voor het doel waar die voor was aangelegd. De enige trein die er overheen heeft gereden, voerde de bevrijde krijgsgevangenen af. De spoorweg raakte daarna snel in verval en werd nooit meer gebruikt. Eén van de redenen daarvoor was dat hij slecht gepland was, een andere dat hij her en der was gesaboteerd. ( )
  P.S.Dorpmans | May 9, 2012 |
no reviews | add a review
You must log in to edit Common Knowledge data.
For more help see the Common Knowledge help page.
Series (with order)
Canonical title
Original title
Alternative titles
Original publication date
People/Characters
Information from the Dutch Common Knowledge. Edit to localize it to your language.
Important places
Important events
Related movies
Awards and honors
Epigraph
Dedication
First words
Quotations
Last words
Disambiguation notice
Publisher's editors
Blurbers
Publisher series
Original language

References to this work on external resources.

Wikipedia in English

None

Book description
Haiku summary

No descriptions found.

No library descriptions found.

Quick Links

Swap Ebooks Audio
1 pay

Popular covers

Rating

Average: (3)
0.5
1
1.5
2
2.5
3 1
3.5
4
4.5
5

Is this you?

Become a LibraryThing Author.

 

You are using the new servers! | About | Privacy/Terms | Help/FAQs | Blog | Store | APIs | TinyCat | Legacy Libraries | Early Reviewers | Common Knowledge | 116,922,127 books! | Top bar: Always visible