HomeGroupsTalkZeitgeist
This site uses cookies to deliver our services, improve performance, for analytics, and (if not signed in) for advertising. By using LibraryThing you acknowledge that you have read and understand our Terms of Service and Privacy Policy. Your use of the site and services is subject to these policies and terms.
Hide this

Results from Google Books

Click on a thumbnail to go to Google Books.

Dreams of Rivers and Seas by Tim Parks
Loading...

Dreams of Rivers and Seas (2008)

by Tim Parks

MembersReviewsPopularityAverage ratingConversations
626191,731 (3.11)None

None.

None
Loading...

Sign up for LibraryThing to find out whether you'll like this book.

No current Talk conversations about this book.

English (5)  Spanish (1)  All (6)
Showing 5 of 5
Op het eerste gezicht lijkt dit werk nog fel af te wijken van wat Tim Parks eerder publiceerde: geen boeklange, frenetieke interne monoloog van een man van middelbare leeftijd op de dool, maar een aanvankelijk nogal conventioneel verteld familieverhaal dat heel traag opgebouwd wordt, en dan nog tegen de achtergrond van een heel gedetailleerd ingevuld, chaotisch India.

Twee figuren staan centraal: Albert James, een antropoloog met aanvankelijk grote wereldfaam maar die zich geleidelijk verloor in onbegrijpelijke abstracties (Albert is geboetseerd naar het model van de al even ongrijpbare Engelse sociale wetenschapper Gregory Bateson); en zijn vrouw Helen, die zowat zijn antipode lijkt, een heel nuchtere verpleegster die zich met veel professionaliteit en belangeloze inzet engageert in een armenkliniek in Delhi. Naast deze figuren, en vooral hun supercomplexe verhouding, zijn er twee nevenpersonages, namelijk Albert en Helens zoon John en de Amerikaanse journalist Paul Roberts; zij fungeren als “aanjagers van het verhaal”, in hun pogingen vat te krijgen op Albert en Helen.

De roman start met het overlijdensbericht van Albert, maar dat is pas het begin van zijn glansrol, want Albert bereikt wat zijn ultiem doel was, namelijk een “spook” worden: zijn geest treitert zowat alle personages, in hun poging te vatten wat hij eigenlijk voor hen en voor de wereld betekende. Er gaat geen pagina voorbij of Parks confronteert ons met een uitspraak of notitie van Albert die ons als compleet onbegrijpelijk voorkomt. Slechts heel geleidelijk, en nadat we een wervelwind van een verhaal hebben doorgemaakt, krijgt de aandachtige lezer enige notie van wat Parks via Albert James wilde aanbrengen, namelijk de futiliteit van onze pogingen om de realiteit te vatten. En dan nog, Parks blijft bewust erg in het ongewisse en laat ons ook op het einde in de onzekerheid.

Dat blijkt mooi als je de reviews doorneemt die zijn gemaakt over deze roman: zowat iedereen haalt iets anders uit het verhaal, en behoorlijk wat mensen zijn erg gefrustreerd geraakt over het ongrijpbare van de roman. Dat is heel goed te begrijpen, want dat lijkt me nu net wat Parks beoogde. De sleutelzin, volgens mij, de code om dit verhaal te kunnen doorgronden, is deze: “Alle goed functionerende onderlinge relaties zijn gebaseerd op systemen van perceptie, interpretatie en communicatie die een verkeerde voorstelling van zaken geven.” Dat klinkt heel abstract, en het is inderdaad een typische uitspraak van Albert. Parks doet er alles aan om deze uitspraak te illustreren, tot in het absurde, met vele chaotische, hilarische en dikwijls ook grimmige scenes tot gevolg.

In een eerste verhaallijn focust hij op de antropologie en filosofie van Albert, en probeert hij in stukken en brokken Alberts pogingen te reconstrueren om een correcte kijk te krijgen op de werkelijkheid. Van in het begin is het duidelijk dat Albert snel afstand nam van de typisch westerse benadering, van objectivering en oneindige dissectie van de dingen, want die slaagt er niet in de ziel van de werkelijkheid te vatten, en dan zeker niet in zoiets bedrieglijks als taal. Parks illustreert dat ook mooi in de doodgelopen carrière van zoon John, die in een toplaboratorium werkt en miljoenen keren celkernen moet zien te doorbreken in de hoop een futiel stapje vooruit in de wetenschap te kunnen zetten. Maar wat is dan het alternatief? Albert exploreerde zeker een meer holistische, oosterse benadering, ging meer focussen op gebaren en handelingen in plaats van op taal, en waagde daarvoor ogenschijnlijk absurde experimenten met een theatergroepje van meisjes en jongens. Fascinerend, maar het heeft er – zo laat Parks uitschijnen – alle schijn van dat Albert ook daarvan inzag dat dit een doodlopende weg was. En dus koos hij er – letterlijk – voor om fluïde te worden, vloeibaar en ongrijpbaar (vandaar “dreams of rivers and seas”), en “op te lossen zonder een geschiedenis te hebben”.

Als u nog mee bent, wil ik u graag nog op een tweede verhaallijn wijzen waarin Parks Alberts stelling illustreert dat alle systemen van perceptie, interpretatie en communicatie een verkeerde voorstelling van zaken geven. En het gaat dan om het relationele. Parks blikt in deze roman heel diep in de ziel van zijn personages, en geeft wel een heel wrange kijk op het problematische karakter van relaties tussen mensen. Vooral het hechte koppel Albert-Helen blijkt uiteindelijk verstrikt in een beerput van onderdrukte of heimelijk beleefde emotionaliteit en seksualiteit te zitten. Ook de relatie van zoon John met zijn moeder Helen en met zijn vriendin Elaine, en van de Amerikaanse journalist Roberts met Helen lijken in hetzelfde bedje ziek. Ik kan daar niet veel over zeggen zonder een stuk van de intrige weg te geven, behalve dat Parks ons confronteert met een paar bijzonder grimmige, wervelende scenes, waarvan de wrange nasmaak nog lang blijft nazinderen. De zoeterige epiloog blijkt die wrangheid niet te kunnen wegspoelen. In die zin wijkt dit werk helemaal niet af van Parks’ eerdere boeken.

Parks heeft kritiek gekregen dat hij het exotische, Indiase decor gebruikt als een karikatuur om zijn tragedie in de verf te zetten. En het klopt dat hij het chaotische, grillige, irrationele karakter van het leven in India, wel heel dik aanzet. Ik kan helemaal niet oordelen in hoeverre hij daarin te ver is gegaan, maar voor mij werkt dit bevreemdende kader echt wel, want het illustreert perfect de stuurloosheid van de personages in een ongrijpbare wereld.

Naar mijn aanvoelen zijn er eerder andere zwakke elementen in deze roman. De heel trage aanloop bijvoorbeeld. Of ook de karikaturale tekening van de Amerikaanse journalist Paul Roberts, vooral in zijn plotse morele bekering. Idem dito voor Helen, die aanvankelijk extreem koel en stug getekend wordt, maar heel anders blijkt te handelen. Ook met het finale einde, met de zoete verzoening tussen John en Elaine, had ik het moeilijk.

Wie deze review doorgesparteld heeft, zal gemerkt hebben dat een heel complexe, rijke roman is, die erg veel vergt van de lezer en wellicht een grote kans op frustratie inhoudt. Misschien ben ik er wat uitgebreid op ingegaan (het is mijn poging om vat te krijgen op dit boek). En toegegeven, dit is zeker geen perfecte roman, maar ik ben er zeker van dat we dit boek over enkele decennia als één van de meer significante van begin 21ste eeuw gaan zien. ( )
1 vote bookomaniac | Nov 2, 2017 |
Not up to Tim Parks' usual high standards. I never really warmed to any of the characters and with self indulgent parents of a narrow minded and boring son the book never delivered on any sort of level. The girl friend and the American author deserved everything they got as well. I often felt like shouting "get a grip" to all of them, even though one was already dead, and I don't even feel like naming them. I haven't mentioned the Indian characters because they were there as scenery and didn't make it off the walls. I persisted because of my loyalty to Tim Parks and I shall now go back and re-read any of the other novels to remind myself what a good author he is. A season with Verona still stands as one of the best books ever written about sport and the people who follow it. On a par with "Reversing the Ccurse" by Dan Shaughnessy. ( )
  mryeomans | Mar 14, 2011 |
I really loved Destiny and liked Judge Savage and emjoyed Rapids and Cleaver, but Dreams of Rivers and Seas is a difficult one. A stupid young Englishman, his boring (but large-breasted) girl-friend, his strange mother, her late (and even stranger) husband and his obese biographer meet or don't meet or miss each other in New Delhi. Too strange, too self-centered and too dumb to talk and to listen. They are descibed as brilliant and well educated academics with a high IQ but their behaviour tells quite another story. Makes you nervous just to watch their moves and listen to their errors.

And even Tim Parks doesn't seem to understand this sad family.

Page 46: "It was a characteristic of all members of the James family that they would drop an argument in a matter of moments. Nobody ever said sorry."

Page 65: ""John!" Helen James was alarmed...
"I'm sorry," he said."

That is bad enough. But you would think the location had some meaning or impact to the story but it has not. It's worse. Indians in this book are prostitutes, drunks, clowns, sick and crazy people, serves, beggars or just people without their own characterization (in German: "egale Menschen"). The city itself is like you imagine New Delhi in a children's book: Loud, rainy, hot, stormy, full of (dead) animals, shitting people everywhere, dust, sewers and filth. [close] ( )
  Georg.Miggel | May 15, 2010 |
A man of 24 years gives up his high powered research job in London to investigate parts of his recently dead father's life which are mystifying. His distance and his relationship from his parents is explored - not giving anything away here - and his love affair with a young woman. Mostly takes part in India - interesting glimpses into life there and medical aid work, poverty , etc. Absolutely intriguing apart from the descriptions of the father's philosophical works which are pathetic. ( )
  mairangiwoman | Nov 18, 2008 |
Following the sudden death of his father, John flies over to India, for the funeral. Whilst there he has to deal with his feelings about his father’s death, the cool response he gets from his mother, as well as his unsteady relationship with his girlfriend back home.

Alongside this is the story of a writer who wishes to write a biography of John’s father, something that does not go down right with his mother.

This is a rather descriptive, slow moving book, and there were times when I put it down, and wasn’t that concerned whether I picked it up again. However, I do think it was worth getting to the end. Personally, I would have preferred to have some of the story condensed a little, but others may enjoy the longer journey. There were also parts with took on a rather strange, dream like feeling, and was a little disturbing, in the way it seemed out of ’sync’ with the rest of the book. Given the title, though, it may well have been intentional.

Some of the characters I struggled with, particularly John’s mother. Her actions seemed to be rather inconsistent, and I wasn’t entirely sure how I felt about the ending.
1 vote michelle_bcf | Jun 19, 2008 |
Showing 5 of 5
no reviews | add a review
You must log in to edit Common Knowledge data.
For more help see the Common Knowledge help page.
Series (with order)
Canonical title
Information from the Italian Common Knowledge. Edit to localize it to your language.
Original title
Information from the Italian Common Knowledge. Edit to localize it to your language.
Alternative titles
Original publication date
Information from the German Common Knowledge. Edit to localize it to your language.
People/Characters
Important places
Important events
Related movies
Awards and honors
Epigraph
Dedication
First words
Quotations
Last words
Disambiguation notice
Publisher's editors
Blurbers
Publisher series
Original language

References to this work on external resources.

Wikipedia in English

None

Book description
Haiku summary

No descriptions found.

'For some time now, I have been plagued, perhaps blessed, by dreams of rivers and seas, dreams of water'. Just days after Albert James writes these lines to his son, John, in London, he is dead. Abandoning a pretty girlfriend and the lab where he is completing his PhD, John flies to Delhi to join his mother in mourning. A brilliant and controversial anthropologist, the nature of Albert James' research, and the circumstances of his death, are far from clear. On top of this, John must confront his mother's coolness, and the strangeness of the cremation ceremony that she has organized for his father. No sooner is the body consigned to the flames than a journalist arrives, determined to write a biography of the dead man. A masterly new novel.… (more)

» see all 3 descriptions

Quick Links

Popular covers

Rating

Average: (3.11)
0.5
1 2
1.5
2 2
2.5
3 3
3.5 3
4 2
4.5
5 2

Is this you?

Become a LibraryThing Author.

 

About | Contact | Privacy/Terms | Help/FAQs | Blog | Store | APIs | TinyCat | Legacy Libraries | Early Reviewers | Common Knowledge | 125,548,925 books! | Top bar: Always visible