In 1960 maakte de 26-jarige antropoloog Carlos Castaneda een studiereis door het zuidwesten van de Verenigde Staten. Zijn belangstelling gold vooral de geneeskrachtige planten die door de Indianen in die streek werden gebruikt. In Arizona ontmoette hij bij toeval een oude Yaqui Indiaan, don Juan geheten. Don Juan bleek iemand te zijn die over uitzonderlijke vermogens beschikte, hij was een 'man van kennis', een brujo, een tovenaar. Carlos Castaneda kwam onmiddellijk in zijn ban en was tien jaar lang zijn leerling. Via het gebruik van hallucinogene middelen werd hij ingewijd in een andere, aparte werkelijkheid.

Over deze ingrijpende verandering in zijn leven, en de zowel angstaanjagende als fascinerende mogelijkheden, heeft Carlos Castaneda een aantal boeken geschreven: De lessen van don Juan (1972), Een aparte werkelijkheid (1973), Reis naar Ixtlan (1975) en Kennis en macht (1976).

De lessen van don Juan is wellicht het eerste heldere boek over hallucinatoire ervaringen met de planten peyotl (Lophophora williamsii), Jimsonkruid (Datura inoxia), en een paddestoel (Psilocybe mexicana). Nuchter genoteerd, en toch van een opwindende schoonheid zijn de fantastische ervaringen die Carlos Castaneda bij de wijze Indiaan don Juan deelachtig worden.