HomeGroupsTalkZeitgeist
Hide this

Results from Google Books

Click on a thumbnail to go to Google Books.

Travels with Herodotus (Vintage…
Loading...

Travels with Herodotus (Vintage International) (original 2004; edition 2008)

by Ryszard Kapuscinski, Klara Glowczewska (Translator)

MembersReviewsPopularityAverage ratingMentions
1,067287,843 (3.93)89
Member:tim86
Title:Travels with Herodotus (Vintage International)
Authors:Ryszard Kapuscinski
Other authors:Klara Glowczewska (Translator)
Info:Vintage Books USA (2008), Edition: Reprint, Paperback, 275 pages
Collections:Your library
Rating:***1/2
Tags:memoir

Work details

Travels with Herodotus by Ryszard Kapuściński (2004)

Loading...

Sign up for LibraryThing to find out whether you'll like this book.

No current Talk conversations about this book.

» See also 89 mentions

English (25)  Swedish (1)  Catalan (1)  Dutch (1)  All languages (28)
Showing 1-5 of 25 (next | show all)
Kapuscinski has a really unique perspective as a journalist who began traveling the world from Cold War Poland. His description transports me to the locations and he has very insightful thoughts about Herodotus and his travels as well. ( )
  TrgLlyLibrarian | Feb 1, 2015 |
A seasoned reporter looks back on some of his travels, as a young, wide eyed journalist in the newly thawed soviet bloc, as he is sent overseas to India, China, and north and east Africa. Along for his wanderings he takes a newly translated (into his language, Polish) edition of The Histories by Herodotus, the great investigator, whose determined chronicling of the known world of 2500 years ago makes for magical reading for Kapuscinski. So much is hearsay, acknowledged by Herodotus. Yet today, curious minds still must interpret, depend upon subjectivity. This is a great intro to The Histories, which I am now interested in taking a look at. Also a good hopscotch view of, especially, north-east Africa in the early 1960s. ( )
  JamesMScott | Nov 21, 2014 |
One of the magical things about reading is that it puts the reader directly in touch with the mind of the writer. Unfortunately, this is only a one-way street. But Ryszard Kapuscinski has seemingly performed the impossible: He somehow got Herodotus to answer questions about himself that he never directly addressed in his monumental The Histories. We know next to nothing of the facts of Herodotus' life: He came from Halicarnassus, an ancient seaport in western Asia Minor, now Bodrum, Turkey; he abided for a time in Athens where he was unable to obtain citizenship, so he eventually settled in an obscure Greek colony in the inner arch of the foot of Italy called Thurii.

To American readers, at least, Ryszard Kapuscinski (1932-2007) isn't exactly a household name. But it turns out that he was one of the most respected international journalists around. In addition to Travels with Herodotus, he wrote books on some very interesting subjects including, for example, The Emperor, about the decline of Emperor Haile Selassie of Ethiopia; Shah of Shahs, about the last days of the Shah of Iran; and Imperium, about the fall of the Soviet Union.

Kapuscinski first heard of Herodotus while attending university in 1951 Poland. This was a time when books were not readily available as they are now, and even something as seemingly innocuous as a Polish translation of Herodotus' Histories was locked away in a closet before it even got printed. As Kapuscinski wrote:

. . . all of our thinking, our looking and reading, was governed during those years by an obsession with allusion. Each word brought another one to mind; each had a double meaning, a false bottom, a hidden significance; each contained something secretly encoded, cunningly concealed. Nothing was ever plain, literal, unambiguous — from behind every gesture and word peered some referential sign, gazed a meaningfully winking eye. The man who wrote had difficulty communicating with the man who read, not only because the censor could confiscate the text en route, but also because when the text finally reached him, the latter read something utterly different from what was clearly written, constantly asking himself: What did this author really want to tell me?

Herodotus — the Polish version — was finally published in 1955 when a "thaw" was beginning to take place. Kapuscinski got a job with a newspaper and eventually was sent to India as a foreign correspondent. He was given "a present, for the road." It was a copy of Herodotus, The Histories.

Kapuscinski not only carried the book with him, but he actually began to read it! And thus began a lifelong collaboration with the author of this ancient text. Judging from Kapuscinski's manner of storytelling, it would appear that his journalism mimics that of Herodotus in many subtle ways. Some critics who weren't all that enamored of his style of journalism probably didn't understand how it evolved from his study of Herodotus. One writer even dubbed his style "magic journalism," sort of a nonfiction variation on Gabriel Garcia Marquez's magic realism. This is amusing but it entirely misses the point. As Kapuscinski says: "Herodotus's book arose from travel; it is world literature's first great work of reportage. Its author has reportorial instincts, a journalistic eye and ear." Kapuscinski's career as a newspaper's foreign correspondent also arose from travel, and it probably didn't take him long to realize that in Herodotus he had serendipitously been handed access to the perfect prototype of his own budding craft. For him The Histories served as a reporter's handbook.

He began to ask questions: How does Herodotus work? As a diplomat, a spy, a tourist, a wanderer? No. Herodotus was "a reporter, an anthropologist, an ethnographer, a historian." What is the goal of Herodotus' journeys? How does he travel? By analyzing the book from a writer's standpoint, he began to gain insights into his own writing. And here was the key:

One must read Herodotus's book — and every great book — repeatedly; with each reading it will reveal another layer, previously overlooked themes, images and meanings. For within every great book there are several others.

While Kapuscinski had been given the book as a traveling companion, he found eventually that he had been on two journeys — first, as a foreign correspondent; and second, as a traveler with Herodotus on his various journeys of inquiry. In a similar way, through Travels with Herodotus, we are getting to know two fascinating writers and their work. Kapuscinski presents the broad outlines of The Histories in the contexts of his various foreign assignments — among others, in India and China, Congo in the midst of civil war and Algiers in the aftermath of a coup. The circumstances in each locale inform Kapuscinski's reading of Herodotus and conversely, Herodotus' enquiries inform Kapuscinski's reporting of unfolding events.

Through his travels — mostly in the third world — Kapuscinski often found himself in situations that were as primitive as those Herodotus encountered, and this is probably one reason why The Histories resonated for him. But traveling, whether as a reporter or as a mere tourist, has much in common with reading great literature and has profound effects:

A journey, after all, neither begins in the instant we set out, nor ends when we have reached our doorstep once again. It starts much earlier and is never really over, because the film of memory continues running on inside us long after we have come to a physical standstill. Indeed, there exists something like a contagion of travel, and the disease is essentially incurable.

If one finds the prospect of reading The Histories too daunting, one cannot go wrong by dipping a toe into the waters through Travels with Herodotus. This is one of those books . . . ( )
6 vote Poquette | Aug 11, 2014 |
I discovered Kapuscinski many years ago through an issue of Granta and told myself I must read more... Not disappointed by this one, though I approached it with some trepidation, thanks to the dreadful Mr Kilner, my soporific history teacher at grammar school when I was 12, when Ancient Greece was on the curriculum. If only we could have had someone like Kapuscinski, who highlights all the juicy bits. Here he relates his early travels as a reporter, sent out raw from Poland to China, Africa and elsewhere, always accompanied by The Histories, which inspired and intrigued him. The writing flows from his pen like an easy-running stream, brilliantly translated (one would never guess it is a translation). Next time I travel I will go with Kapuscinski.
This edition (Folio Society) is illustrated with the author's black and white photos. For some reason, American spelling is used, and there are several typos, which I always find annoying in these "fine" editions. ( )
  overthemoon | Jul 11, 2014 |
A wonderful read, part reading memoir and part life memoir. Kapuscinksi was a foreign correspondent from Poland and I thought at first it would be more about that but became more and more about his fascination with reading Herodotus during his travels. I'm not sure which bit I enjoyed more, it was all interesting and thoughtful and suprising. Thanks, Patricia, for reccomending it.
  amyem58 | Jul 3, 2014 |
Showing 1-5 of 25 (next | show all)
Twórczość Ryszarda Kapuścińskiego została poddana wielu próbom interpretacji. Na jej temat wypowiadali się również mistrzowie literatury tacy jak Gabriel Garcia Márquez czy John Updike, nie szczędząc Kapuścińskiemu pochwał .
Kazimierz Wolny-Zmorzyński w swojej wydanej w 1998 roku książce pod tytułem O twórczości Ryszarda Kapuścińskiego. Próba interpretacji przedstawia charakterystyczną dla autora metodę zestawiania tekstów takich jak biografie, cytaty z opracowań naukowych, fragmenty artykułów, fragmenty pamiętników z własna twórczością. Zastosowanie, metoda znajduje w takich utworach Kapuścińskiego jak Cesarz, Szachinszach i Imperium, a także w wydanych później, w 2004 roku, Podróżach z Herodotem, w których Ryszard Kapuściński wykorzystuje fragmenty Dziejów Herodota.
Jednym z recenzentów Podróży z Herodotem jest Paweł Urbaniak. W pracy Kapuściński- Uczeń Herodota pisze o refleksji i subiektywizmie Kapuścińskiego, który posiłkuje się cytatami zaczerpniętymi z Dziejów. Urbaniak ukazuje analogię występującą pomiędzy doświadczeniami autora recenzowanej książki a doświadczeniami Herodota.
Jarosław Mikołajewski, w badaniach nad Podróżami z Herodotem, zwraca uwagę na ponadgatunkowość utworu Kapuścińskiego, który łączy w sobie doznania reportera, podróżnika a także historyka.
Podróże z Herodotem stanowią symbiozę dwóch narracji, opowiadających o zjawiskach pozostających w polu bezpośrednich doświadczeń osób mówiących. Obydwa teksty przenoszą czytelnika w dwa różne pod względem przestrzennym i czasowym światy.
Poszedłem przez via Cavour aż do Pizza Venezia, a potem uliczkami, zaułkami z powrotem do Stawione Termini. Nie widziałem architektury, pomników i monumentów, fascynowały mnie tylko kawiarnie i bary. Wszędzie na chodnikach były rozstawione stoliki, przy których siedzieli ludzie, coś pijąc i rozmawiając, a nawet po prostu patrząc na ulicę i na przechodniów(…).W jednej z tych kawiarń wypatrzyłem pusty stolik. Po jakimś czasie zauważyłem, że ludzie spoglądają na mnie (…). Widocznie w moim wyglądzie i gestach, w sposobie siedzenia i poruszania się było coś, co zdradzało, skąd przybywam, z jakiego jestem odmiennego świata. (…) Choć miałem garnitur, nie mogłem ukryć pod nim tego, co mnie ukształtowało i naznaczyło. Byłem oto we wspaniałym świecie, który mi jednak przypominał, że stanowię w nim obcą cząstkę.

W przytoczonym fragmencie występuje narracja pierwszoosobowa. Jego akcja jest osadzona we współczesnym Rzymie. Opisuje doznania narratora-bohatera podczas pierwszej zagranicznej wyprawy. Architektura miasta ani inne jego elementy nie przemawiają do jego zainteresowań. Podróżnik zwraca uwagę na zachowanie ludzi, którzy go otaczają, zdając sobie sprawę za swojej odmienności w świecie, w którym się znalazł, a który tak bardzo go fascynuje. Drugim narratorem w książce jest pochodzący z epoki antycznej Grek. To jego rozmyślania zostają regularnie przytaczane przez pierwszego narratora.
W relacjonowaniu zdarzeń, drugi narrator używa specyficznych sformułowań. Ostrożnie formułuje swoje sądy na różne tematy, gdyż informacje na podstawie których je tworzy, pochodzą od napotkanych przypadkowo przechodniów. Ich źródło nie jest zatem do końca pewne.
Inni Indowie, którzy od nich na wschód mieszkają, są koczownikami i jadają surowe mięso. Nazywa się ich Padajami i mówi się, że praktykują takie obyczaje.

Podwójna narracja wprowadza czytelnika w dwa różne pod względem przestrzeni dziejowej światy. Utwór przedstawia przeżycia człowieka, żyjącego w wieku XX naszej ery, w kontekście doświadczeń pisarza pochodzącego z V wieku przed naszą erą. Dochodzi zatem do zderzenia wydarzeń politycznych i historycznych, autorów pochodzących z dwóch odległych sobie epok.
Dzieje, których fragmenty stanowią część książki, to dzieło poruszające tematykę walki Wschodu z Zachodem, odwiecznych wojen pomiędzy Grekami a Persami. Europejczycy XX wieku również zmagali się z nieustannymi bitwami pomiędzy dwoma mocarstwami, jakimi były Rosja i Niemcy. Kapuściński odnosi się do antycznego dzieła, ukazując na jego tle problemy świata współczesnego.
Herodot był podróżującym po świecie historykiem greckim, żyjącym w V w. p.n.e. . Dzieje, będące relacją z wojen grecko-perskich, są również opisem geograficznym krain, zwiedzonych przez ich autora. Zadziwiający jest fakt samego przemieszczania się Herodota po ogromnym obszarze od Syrakuz na Zachodzie do Midii na Wschodzie, od Elefantiny (w środkowym biegu Nilu) na Południu do Oliwii (przy ujściu zalewu Dniepr-Bug) na Północy. Dzieje zostały podzielone na dwie części strukturalne: rozszerzone wprowadzenie, w którym opisywane są kraje, który w mniejszym lub większym stopniu miały swój udział w wojnie grecko-perskiej, oraz część, która opisuje wydarzenia samej wojny. Na kartach książki Kapuścińskiego, Herodot nie tylko zostaje przedstawiony jako wszędobylski historyk, ale także urasta do rangi ówczesnego reportera, któremu poprzez dociekliwość, rozmowy przeprowadzone z przypadkowo napotkanymi ludźmi udaje się stworzyć dzieło o ponadczasowej tematyce. Dzięki niemu, autor pozostaje nieśmiertelny, realizuje motyw exegi monumentum, dając szansę korzystania ze swoich osobistych doświadczeń i refleksji, pisarzom następnych epok. Jednym z nich staje się narrator książki Podróże z Herodotem.
Narratorem, wprowadzającym czytelnika w interpretacje współczesnych zdarzeń jest autor Podróży z Herodotem, Ryszard Kapuściński. Świadczy o tym fragment tekstu, zamieszczona w utworze informacja narratora:
Ukończyłem studia i zacząłem pracować w gazecie. Nazywała się Sztandar Młodych. Byłem początkującym reporterem, jeździłem śladem nadesłanych do redakcji listów.

Wiadomo, że w 1956 roku, po ukończeniu studiów na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Rozpoczął pracę w redakcji Sztandaru Młodych. Podążając tokiem myśli Marii Jasińskiej-Wojtkowskiej zawartej w pracy Narrator w powieści, można identyfikować narratora z realnym pisarzem, jego przeżyciami i biografią. Wspomniane w przytoczonym fragmencie podróże Kapuścińskiego, rozpoczynają się od Nowej Huty. Właśnie dzięki nim powstaje cykl reportaży, uznanych za debiut autorski, za który otrzymuje od ówczesnych władz Złoty Krzyż Zasługi.
Przytoczone w książce informacje dotyczące współczesności, stanowią podsumowanie półwiecza. Narrator rozpoczyna swoją opowieść o zetknięciu się z twórczością Herodota od wspomnienia czasów uniwersyteckich. Właśnie wtedy słyszy o antycznym pisarzu po raz pierwszy. Porównując wydarzenia opisane w Dziejach wyjaśnia dlaczego utwór został opublikowany w Polsce z opóźnieniem.
Można się domyślać, dlaczego powstała taka przerwa między wysłaniem maszynopisu do drukarni a pojawieniem się Dziejów w księgarniach. Mianowicie przerwa ta przypada na okres poprzedzający śmierć Stalina i czas, jaki po niej bezpośrednio nastąpił. (…) Cenzorzy zdwoili czujność.
Ale Herodot? Jego książka napisana dwa i pół tysiąca lat temu? A jednak - tak. Tak, bo panowała wówczas, rządziła całym naszym myśleniem, całym sposobem patrzenia i czytania obsesja aluzji. (…)
I oto ktoś opętany, zadręczony obsesja aluzji sięga po Herodota. Ileż tam znajdzie skojarzeń! (…) Otwiera, czyta i dowiaduje się, że w Koryncie, po trzydziestu latach krwawych rządów, umarł tyran o nazwisku Kypselos(…).

Śmierć pierwszego tyrana Koryntu, Kypselosa, byłaby według autora postrzegana jako nawiązanie do śmierci tyrana Europy XX wieku, Józefa Stalina. Panująca w czasach komunizmu cenzura nie pozwalała na publikowanie treści, które mogłyby negatywnie wpłynąć na wizerunek dyktatora. Porównanie ważnej osobistości ZSRR do starożytnego tyrana nie byłaby pochlebstwem, mogłoby wywołać refleksje u czytających dzieło Herodota a w konsekwencji bunt. Stąd, cenzorzy nie ryzykując, wycofywali już istniejące i zakazywali publikacji nowych twórczości pisarskich, w których odnaleźli najmniejsze podejrzenie aluzji do zaistniałych wówczas wydarzeń.
Właśnie w tym momencie rozpoczyna się podróż Kapuścińskiego z Herodotem. Autor dostrzega związki pomiędzy wydarzeniami świata starożytnego i współczesnego. Obydwie przestrzenie czasowe są zdominowane przez rządy dyktatorskie. Rozpoczyna się walka o zbudowanie potężnych pod każdym względem mocarstw. Walka która toczy się pomiędzy bezwzględnymi i bezlitosnymi tyranami a ich przeciwnikami.
Zestawiając ze sobą czasy panowania Kypselosa z czasami, w których sprawował władzę Stalin, Kapuściński wskazuje na aktualność problematyki wojny, przedstawionej w Dziejach. Podróże z Herodotem stanowią swoisty monolog. Interpretują wydarzenia dzisiejszego świata w sposób analogiczny do wydarzeń z epoki antyku, jednocześnie próbując znaleźć odpowiedzi na pytania nurtujące współcześnie żyjących ludzi. Dzieje są swego rodzaju przewodnikiem pozwalającym zrozumieć i przeanalizować problemy świata, z którymi borykali się już starożytni. Owe podróże, dosłownie oznaczają podróże z dziełem napisanym przez Greka, który żył w starożytności, pozostawiając po sobie trwałe, kulturowe świadectwo swoich doświadczeń dla kolejnych pokoleń, a tym samym pomagając im zrozumieć pewne aspekty władzy.
Marzeniem Ryszarda Kapuścińskiego jest przekroczenie granic, podróż poza obręby własnego kraju. Określa swoje pragnienie jako ostry głód psychologiczny. Pragnie poczuć jak to jest wyruszyć w podróż tak odległą, przynoszącą ze sobą nowe doświadczenia. Nie przypuszcza jednak, że wyprawa w którą wkrótce wyruszy będzie miała inny charakter niż ktokolwiek mógłby się tego spodziewać. Kapuściński, otrzymując egzemplarz Dziejów Herodota, przemieszcza się w czasie. Wędruje wraz z ich autorem w odległe krainy starożytnego świata, równolegle przeżywając podróże po świecie współczesnym. Te dwa rodzaje podróży, w świecie realnym i świecie wyobraźni, tworzą całość, będącą dla pisarza bardzo cennym duchowym doświadczeniem.
Kapuściński dokonuje analizy warsztatu Greka. Rozmyśla nad sposobem w jaki autor gromadził informacje, pisząc Dzieje. Przemyślanom poddaje czas i warunki twórczości Herodota. Przysłuchiwanie się gawędom, przyglądanie się turniejom sprzyja poznawaniu nowych ludzi i historii, o których opowiadają. Ryszard Kapuściński dokonuje zestawienia postawy człowieka antycznego i człowieka współczesnego. Tego drugiego nazywa kaleką, która stale posługuje się zdobyczami techniki, podczas gdy epoka antyku była epoką pamięci. Człowiek chcąc spisać ważne wydarzenia, musiał ich doświadczyć lub też rozmawiać z innymi ludźmi, a później zapamiętać to czego był świadkiem. Dzięki temu człowiek człowiekowi stawał się bliższy. Uzewnętrzniając swój podziw, Kapuściński jednocześnie dokonuje analizy porównawczej dwóch światów pisarskich. Na tym między innymi polega jego podróż z Herodotem.
Podróż afrykańska trwa i trwa, po jakimś czasie miejsca i daty zaczynają się plątać, tyle tu bowiem wszystkiego, kontynent kłębi się i pęcznieje od wydarzeń, jeżdżę i piszę, mam poczucie, że wokół dzieją się rzeczy ważne i niepowtarzalne i że warto temu wszystkiemu dać, choćby chwilowe, świadectwo.(…).

Pomimo różnic dziejowych, pomiędzy autorami wyłania się podobieństwo. Kapuściński, podobnie jak starożytny Herodot, przemieszcza się, jest dociekliwy, uparcie dąży do celu rozwikłania wielu kwestii. Żadnego z wydarzeń nie potrafi zbagatelizować, wszystkie są dla niego ważne i wartościowe, każde z nich niesie ze sobą wartościowa treść.
Kolejny fragment jest odzwierciedleniem stosunku Kapuścińskiego do Herodota. Autor Podróży z Herodotem nazywa swoje uczucia, otwiera się przed czytelnikiem, pokazując jak wielkie znaczenie ma dla niego pisarz antyku.

Jeżeli nawet latami nie sięgałem do Dziejów, pamiętałem o ich autorze. Był postacią realną i rzeczywistą, potem na dwa tysiąclecia zapomnianą, a dziś, po wielu wiekach, dla mnie przynajmniej- znowu żywą. Obdarowałem ja teraz wyglądem i cechami, jakie chciałem jej nadać. Był to już mój Herodot, a przez to, że mój- szczególnie mi bliski, taki, z którym miałem wspólny język i mogłem porozumieć się w pół słowa.

Kapuściński nie postrzega Dziejów wyłącznie jako utworu napisanego wiele wieków temu. Stają się one łącznikiem pomiędzy odległymi sobie czasami, dzięki nim, autor ma okazje poznać kogoś kto jest podobny do niego samego, kogoś kto byłby w stanie zrozumieć jego rozmyślania. Dostrzega w utworze antycznym cząstkę samego autora. Sprawia to, że Herodot pozostaje żywy przez wieki. Nie umiera. Istnieje dla Kapuścińskiego dzięki ponadczasowej twórczości, żyje w jego wyobraźni.
W miarę jak płynął czas i coraz to wracałem do Dziejów, zacząłem odczuwać coś w rodzaju serdeczności, nawet przyjaźni z Herodotem. Trudno było mi się obyć nie tyle nawet bez książki, ile bez jej autora. Skomplikowane uczucie, którego nie umiałbym dokładnie opisać. Bo było to zbliżenie z człowiekiem, którego nie znamy osobiście, ale który ujmuje nas i pociąga takim stosunkiem do innych, takim sposobem bycia, że gdziekolwiek pojawi się jego osoba, od razu staje się ona zalążkiem, zaczynem międzyludzkiej wspólnoty, tworzy ją i spaja.

Kapuściński podróżuje z kimś, kogo darzy niezwykłą sympatią, kogo podziwia. Zadaje pytania Herodotowi, uzyskując na nie pisemne odpowiedzi. Odległa przestrzeń czasowa maleje, nie jest przeszkodą nie do pokonania. Pomiędzy autorami, starożytnym i współczesnym toczy się dialog. Tak przebiegają podróże z Herodotem.
added by joan.ko | editJoanna Kozik, joan.ko
 

» Add other authors (18 possible)

Author nameRoleType of authorWork?Status
Ryszard Kapuścińskiprimary authorall editionsconfirmed
Glowczewska, KlaraTranslatorsecondary authorsome editionsconfirmed

Is contained in

Was inspired by

You must log in to edit Common Knowledge data.
For more help see the Common Knowledge help page.
Series (with order)
Canonical title
Original title
Alternative titles
Original publication date
People/Characters
Important places
Important events
Related movies
Awards and honors
Epigraph
I am like one of those old books that ends up moldering for lack of having been read. There's nothing to do but spin out the thread of memory and, from time to time, wipe away the dust building up there. - Seneca
All memory is present. - Novalis
We are, all of us, pilgrims who struggle along different paths toward the same destination. - Antoine de Saint-Exupery
Dedication
First words
Before Herodotus sets out on all his travels, ascending rocky paths, sailing a ship over the seas, riding on horseback through the wilds of Asia; before he happens upon the mistrustful Scythians, discovers the wonders of the Nile, before he experiences a hundred different places and sees a thousand inconceivable things, he will appear for a moment in a lecture on ancient Greece, which Professor Biezunska-Malowist delivers twice weekly to the first-year students in Warsaw University's department of history.
Quotations
Last words
(Click to show. Warning: May contain spoilers.)
Disambiguation notice
Publisher's editors
Blurbers
Publisher series
Original language

References to this work on external resources.

Wikipedia in English (3)

Book description
Haiku summary

No descriptions found.

From renowned journalist Ryszard Kapu?ci?ski comes this intimate account of his years in the field, traveling for the first time beyond the Iron Curtain to India, China, Ethiopia, and other exotic locales. This is an exceptional chronicle of one man's journey across continents. - Publisher.… (more)

(summary from another edition)

» see all 4 descriptions

Quick Links

Swap Ebooks Audio
115 wanted6 pay1 pay

Popular covers

Rating

Average: (3.93)
0.5
1 2
1.5
2 4
2.5 4
3 48
3.5 24
4 91
4.5 6
5 61

Penguin Australia

An edition of this book was published by Penguin Australia.

» Publisher information page

Is this you?

Become a LibraryThing Author.

 

Help/FAQs | About | Privacy/Terms | Blog | Store | Contact | LibraryThing.com | APIs | WikiThing | Common Knowledge | Legacy Libraries | Early Reviewers | 99,133,815 books! | Top bar: Always visible