Een speciaal voor de “gedichtendag 2009” geschreven en uitgegeven gedicht.
Wat is de Zuid-Afrikaanse taal toch mooi:

“oor-ruisend deur ons
houvassende kapasiteit
op hierdie kniebare aardmantel”

en op het laatst:

“jou onbedingbare asem
mak van ons apartes
mettertyd
o my gelyfde lief
zwaartekrag-talmend, almalmagtig: ons”

Een mooi gedicht over de ik en de ander, nabij en ver weg … ( )