De ziener : roman (1959)

Voor Nol Gregoor

Op het vochtige gras had de man met de zwarte, breedgerande hoed een zakdoek gespreid, en hij zat daarop met de armen om de knieën, de handen als in vroom gebed gevouwen, en zo keek hij naar de kaatsers.

Maar aan de andere kant hield hij er ook niet van, dat de mensen dachten dat hij gek was. En hij vond er iets op. Hij vond een compromis, een middenweg, een kunstje, en hij keek om het hoekje van zijn krant, met dat olijke van oude heren die naar een spelend kind kijken dat hen nog niet ziet, hij kuchte even, en toen juffrouw Rappange opkeek, zei hij op vaderlijke toon:
'Zeker een leerling van u.'
'Inderdaad,' zei juffrouw Rappange.

Doorn, juli 1958