Letters To My Daughters

La política está en la sangre de los Koofi. El padre de Fawzia fue miembro del parlamento durante veinticinco años y un político muy apegado a la tradición afgana. Cuando fue asesinado su madre, analfabeta, decidió mandarla al colegio. Mientras la guerra civil se recrudecía Fawzia destacaba en clase y terminaba sus estudios de medicina. Se casó con el hombre al que amaba y tuvieron dos hijas muy queridas: Shuhra y Shaharzad. La llegada de los talibanes puso fin a estas libertades de forma trágica. Su marido fue torturado y tras su muerte Fawzia descubrió la política. En 2005 fue elegida para el parlamento. Tuvo el cargo de portavoz de la cámara baja de la Asamblea Nacional de Afganistán, fue nominada en 2009 al premio a la show more Líder Joven Global del Foro Económico Mundial y ahora es la representante de la provincia de Badakhshan. La situación de incertidumbre a la que hace frente cada día la ha llevado a escribir cartas a sus dos hijas antes de salir de casa, ya que no sabe si volverá con vida. show less

Vlot geschreven. Persoonlijk levensverhaal van de kindertijd tot haar volwassen leven als politica. Als ik niet al meer dan 20 boeken (romans, levensverhalen, non-fictie) zou gelezen hebben die zich in Afghanistan afspeelden, zou ik het misschien wel nog hoger inschatten. Het boek geeft je veel inkijk in het dagelijks leven en de cultuur van Afghanistan doorheen de politieke gebeurtenissen, vooral in de provincie Badakhshan. Wat het voor mij nog als nieuw item inbracht is hoe ze steeds opnieuw beschrijft hoe veel Afghanen voor elkaar doen, voor familie, vrienden, anderen, zelfs als dit zwaar ten koste is van hun eigen leven (soms zelfs letterlijk hun eigen leven riskeren). Een groot contract met onze individualistische cultuur waarin we show more toch eerst nagaan of we onszelf niets tekort doen door een ander te helpen.
(Het boek werd me ooit geadivseerd door Baz, tolk Dari/Pashtu) show less

Geen literair boek, maar het verhaal van een gedreven politica, die zich uiterst verantwoordelijk voelt voor haar mooie land Afghanistan. Daarvoor trotseert ze tegenstand en gevaarlijke situaties, zelfs zo dat ze is begonnen met brieven aan haar dochters, voor het geval haar wat overkomt. Wat een wereldvrouw!! Ze stelt zich in 2014 kandidaat voor het presidentschap. Ik zou willen dat ze het wordt.