The Towers of February

Dit is een boek uit mijn kindertijd dat ik na heel veel jaren herlezen heb. Er is iets enigszins ouderwets nu aan het taalgebruik, maar ook aan de maatschappij die beschreven wordt. Het is formeler, beleefder misschien ook, de man/vrouw-verhoudingen zijn anders.

Hoofdpersoon Tom belandt in een alternatieve werkelijkheid. Je leest zijn verhaal via brieven die de schrijfster van het boek gevonden heeft, wat een originele manier van vertellen is, omdat het je de illusie geeft dat dit écht zo gebeurd is. Via de verwarring van Tom ontdek je als lezer wat er precies gaande is, hoe het zit met die werelden, en welke keuze Tom te maken heeft. Ik vertel er niet teveel over omdat ik geen spoilers weg wil geven.

Mijn editie was helaas een show more misdruk, waarbij sommige pagina's dubbel waren opgenomen en anderen ontbraken. Dat maakte het geheel nog mysterieuzer! show less

Fascinerend concept: spreek een bepaald woord uit en je belandt in een alternatieve wereld, waar sommige dingen wel lijken op die uit je eigen wereld, maar dat is slechts schijn.
Tonke Dragt werkt dit geweldig uit, zo geweldig dat ik dit minstens een keer per jaar *moet* herlezen!

(Review in English here)

De torens van Februari wordt gepresenteerd als het dagboek van Tom Wit dat aan de schrijfster Tonke Dragt overhandigd is ter redigering en publicatie.

Tom staat zonder geheugen plotseling op een strand bij een pittoresk stadje, en gaandeweg ontdekt dat hij in een terechtgekomen is in een alternatieve versie van onze wereld. Veel is daar hetzelfde als bij ons, maar de technologie staat achter: twee onbewoonde woontorens van twaalf verdiepingen worden namelijk beschouwd als mysterie-omringde en bijna onkenbare toeristattracties, omdat die jaren geleden ook plotseling in de duinen verschenen. Tom ontdekt ook dat hij niet de enige is die ooit de oversteek naar deze wereld gemaakt heeft.

Tonke Dragt weet haar show more fantasierijke verhalen altijd zo’n schijn van doorleefde werkelijkheid te geven: ze slaagt erin mijn instinctieve scepsis te omzeilen zolang de fictie maar meeslepend genoeg is. Had ik dit boek als tiener ontdekt, vermoed ik dat ik het regelmatig zou willen hebben herlezen. show less

Abenteuer in einer Spiegelwelt - nur verliert man beim Übergang dummerweise das Gedächtnis. Am Anfang der Geschichte erkundet man mit dem Erzähler die unbekannte Welt, erst allmählich erschließt sich, was geschah. Ein spannendes Jugendbuch im Fantasy-Bereich, das seinen Reiz auch dadurch erhält, dass es als redigiertes Tagebuch aufgemacht ist. Jede Neuauflage wird daher auch um eine weitere Anmerkung ergänzt.

Er is een deur die opengaat met een woord, een deur waardoor torens kunnen verdwijnen. Of verschijnen. De vreemdelingen die erdoor komen, hebben de keuze: terug gaan of volledig assimileren. Eens aan deze kant, krijgt het verlangen vleugels.

Een verzameling dagboekfragmenten en enkele krantenknipsels helderen iets op van de gebeurtenissen rond de mysterieuze verdwijning van een 14-jarige jongen, die op een schrikkeldag in februari "Het Woord" uitspreekt