Neem nooit een beste vriend

Joshua is de nerd van de school, maar heeft gelukkig dat Sergio, de kickbokser, ook van kunst houdt, en met name dan van de tekeningen die Joshua maakt. Ze worden vrienden en als vanzelfsprekend sluiten Lindsey en Daniël zich bij hen aan.
Het wordt ingewikkeld: waarom slaat Daniël iedereen in elkaar die met Lindsey naar bed wil, hoe komt Sergio toch aan zijn geld, en waar valt wie nu eigenlijk op?
Erna Sassen maakt een levendig geheel van het verhaal van de strubbelingen van vier tieners, voor wie het leven bestaat uit elkaar doorlopend de maat nemen in de relaties die ontstaan.

Het boek is volledig ADHD: het gaat maar door en gaat maar door. In korte en krachtige zinnen, en met een humor die er niet om liegt. Tekenend daarvoor is de show more passage waarin Joshua zijn broer Kobus vraagt om te draaien op een feestje met als thema 'lekkere wijven':

'Jezus man!' Nu werd ik echt kwaad. 'Ik ga toch niet als Beyoncé omdat ze zwart is! Ik ga omdat ze vrouw is, en mijn idool.'
'Maar je mag je niet zwart schminken!!!' schreeuwde hij.
'Dat ga ik ook helemaal niet doen, idioot! Denk je dat ik dom ben, of zo!?' brulde ik.
'O.' Hij was even stil. 'Oké...'
'Ik ga gewoon als roetveeg-Beyoncé.'
Ja.
Kan niet.
I know.
Hij hing meteen op.

En zo gaat het nog een tijdje door. Joshua ontdekt zichzelf, ontdekt Lindsey, maar ontdekt ook dat niet alles is wat hij denkt dat het is. En uiteindelijk eindigt het in vertwijfeling. Maar als lezer weet je inmiddels dat je geen beste vriend moet nemen, en geen huisdier. En je moet ook geen porno kijken. show less

Neem nooit een beste vriend. Door: Erna Sassen.

Wow, wat een verbluffend, geweldig goed boek. ‘Zonder titel’ was goed en toen hoopte ik al dat er een vervolg op dat boek zou komen (hoewel een vervolg ook dik kan tegenvallen). En nu is er een vervolg én het is nog beter dan het eerste deel. Sassen is goed op dreef!

Ik heb veel gelachen, las als een verslaafde door en door, kon het boek niet wegleggen, behalve als ik iets wou opzoeken (kunstwerken van Lynette Yiadom-Boakye maar ook de videoclip van Afraid of the dark van Chef’Special, met danseres Michaela DePrince bijvoorbeeld).

De hoofdpersoon/verteller is wederom de 17-jarige Joshua, zijn vrienden Sergio en Dylan doen ook weer mee, net als zus Kato en konijn Harrie. Deze keer show more speelt het verhaal zich af tijdens de pandemie en bijhorende lockdowns; voor iedereen (psychisch) moeilijk maar helemaal de hel als je 17 bent.

Alle boeiende verwijzingen en opsommingen (kunst, muziek, dansers,…) en de talrijke, prachtige, illustraties van Martijn van der Linden tillen het verhaal naar een nog hoger niveau.

Sekswerk, het ongewenst delen van naaktfoto’s, seksuele oriëntatie, eetstoornissen, huishoudelijk geweld, overlijdens, porno, culturele toe-eigening,… Er is geen hedendaags (‘woke’) onderwerp dat Sassen ongemoeid laat, enkele trigger warnings zijn dan ook gewenst. Toch leest dit boek als een geweldig, meeslepend young adult verhaal. Zonder uitgesproken morele lessen of activistische verontwaardiging. Het is een grappig, spannend, ontroerend boek, helemaal van nu. Met flitsende dialogen, personages die van het papier springen en je hart veroveren. Een boek vol jongeren, voor jongeren. Maar ook voor mensen van net iets ouder, 43 zoals ik bijvoorbeeld ;)

Ik duim giga hard voor een derde deel en ga snel deel 1 nog eens herlezen. Ik ben verliefd op dit boek, op Erna, op Sergio, Kato én Joshua en de tekeningen van Martijn van der Linden! show less

Joshua is woedend op zijn beste vriend, maar hij heeft hem ook nodig om Lindsey te kunnen begrijpen, die zoveel ingewikkelder in elkaar zit dan hij dacht