The Sundial

Leonie from De kroongetuige returns nearly twenty years later — now free of Thomas, but still in Leiden and on the fringes of the pharmacology department — in De zonnewijzer, where she is confronted with the sudden, but apparently natural, death of her friend Roos. It turns out that Roos had no surviving family and has left everything to Leonie, provided that she moves into Roos's apartment and looks after the cats. The notary half-seriously suggests that Leonie should try wearing some of Roos's clothes and her perfume to make the change less abrupt for the three cats, but she somehow finds herself drawn into adopting more and more of her friend's look, not least the gigantic fingernail extensions that were her most distinctive show more feature.

And of course there turn out to be hidden corners in Roos's life that emerge as Leonie starts to adapt to her new career as cat-sitter, as well as unanswered questions about her death, and before we know where we are we're in another murder mystery.

't Hart has fun playing around with ideas about how much we can or can't adopt another person's personality, with copious reference to Schopenhauer, and he also amuses himself teasing the Leiden life-scientists by making the mystery hinge — or at least appear as though it's going to hinge — on a device that was already a tired cliché of crime fiction in Wilkie Collins's day, the little-known Asiatic poison. As though late-20th-century pharmacologists couldn't come up with anything better than that...

A nice, lively story, with some provocative questions, and some great minor characters, especially the down-to-earth building contractor Freek, whom 't Hart obviously loves letting loose on the unfortunate academics. show less

Leonie Kuyper führt ein bescheidenes Leben als Übersetzerin – bis ihre beste Freundin Roos, die Laborantin mit den knallroten, superlangen Fingernägeln, an einem Sonnenstich stirbt. Roos hat sie zur Alleinerbin bestimmt, allerdings unter einer Bedingung: dass sie für die drei geliebten Katzen sorgt und in ihr Apartment zieht! Als Leonie sich auf diesen Deal einlässt, entdeckt sie nach und nach verwirrende Geheimnisse im Leben ihrer Freundin. Maarten ’t Hart, der große Erzähler und Meister witziger Dialoge, hat einen komischen und höchst spannenden Roman geschrieben.

Während des Lesens beschlich mich immer wieder das Gefühl, dass ich das Buch schon kenne. Und tatsächlich, vor sechs Jahren hatte ich es schon mal. Lustigerweise ist mein Eindruck diesmal anders, wenn auch die gleiche Punktebewertung rauskommt. Ich fand diesen Krimi diesmal nämlich recht gelungen.Leonie ist Übersetzerin und befreundet mit der glanzvollen Chemielaborantin Roos, die eines Tages ganz überraschend an einem Sonnenstich stirbt. Schnell vermutet Leonie, dass da Mord dahinter steckt. Was mir diesmal echt gefiel, war das Verhältnis Leonies zu den Männern. Ich fand es witzig, dass gerade das etwas Hausbackene sie so attraktiv macht. Wenn Freek sie zum Essen einlädt und sie ihn darüber aufklärt, dass man zu Hause viel show more besser essen würde: "Für einen Bruchteil der Kosten kochst du es dir zu Hause genau so lecker und weniger fett." (...) "In den Restaurants verfeinern sie alles durch den reichlichen Gebrauch der heiligen Dreieinigkeit Butter, Eier und Sahne" und so weiter. Auch ihre Wirkung auf den stotternden Anwalt fand ich sehr lustig und natürlich die Begegnung Freek und Anwalt am Krankenbett.Beim letzten Mal störte mich die mangelnde Trauer um Roos (Leonie setzt sich ja sofort als Nachfolgerin in Szene), diesmal habe ich das Buch eher als witzigen, etwas unernsten, verschmitzten Roman gesehen.
Was mich ein bisschen verstört hat: Ich sage ja auch immer, dass manche Telefone (speziell das meiner Eltern) zwitschern. Ich dachte immer, das sei meine originelle Wortverbindung. Aber nun lese ich genau diesen Ausdruck hier. Und sicher habe ich den vor sechs Jahren auch gelesen. Wenn ich unter diesem Aspekt darüber nachdenke, was ich alles völlig unbewusst und unschuldig als meine eigenen Ideen zitierte, ojojoj. show less

De prachtige pen met bovendien inkijkjes in de wereld van insekten, vogels, planten, wolken, de gang der seizoenen van bioloog Maarten 't Hart geven deze 'misdaadromans' een meerwaarde. Het intrige is schitterend neergezet tegen een Hollandse achtergrond van wind en wolken, bomen en vogels. Ook de personages wandelen van het blad de wereld in. Samen met 'De kroongetuige' vormt dit boek een duo dat je meeneemt in het spitsvondige hoofd van Leonie, ter ontrafeling van een mysterie.

Onderhoudend geschreven, maar mager plot

Het boek gaat over Leonie Kuyper. Het begint allemaal op de begrafenis van Roos Berczy die aan een zonnesteek is overleden. Roos heeft alles aan Leonie nagelaten op de voorwaarde dat Leonie er alles aan moet doen om haar poezen te verzorgen op hun oude vertrouwde plaats, dus in het huis van Roos. De notaris vertelt Leonie dan dat ze het beste er helemaal als Roos uit kan gaan zien. Leonie doet dit dus ook. Na ongeveer een maand ziet ze er als roos uit. Na een poosje komt ze in aanraking met Freek, een vriend van Roos die ze nog niet kende. Freek denkt echter dat Roos geen natuurlijke dood is gestorven; hij denkt dat ze is vermoord. Dus gaan ze samen op onderzoek uit en zo komt Leonie steeds meer dingen over Roos te weten waar ze nooit show more van had kunnen dromen. Zo komt ze er bijvoorbeeld achter dat ze in een sm-club zat en dat ze Freek daar van kent. Als later blijkt dat Roos echt vermoord is, is Leonie ook haar leven niet meer zeker. Een half jaar na Roos’ dood, probeert de dader Leonie ook te vermoorden, omdat ze denkt dat Leonie te veel weet en zich daarom als Roos kleed. De dader wisselt als Leonie aan het winkelen is een doosje champignons om met een doosje waar gif in zit. Als Leonie die avond de champignons eet, proeft ze meteen dat er iets niet klopt en belt Freek op om dat te zeggen. Freek belt meteen een ambulance en zo kunnen ze voorkomen dat Leonie ook sterft. In het ziekenhuis krijgt Leonie te horen dat ze de dader te pakken hebben, maar ze weet al meteen dat ze de verkeerde te pakken hebben. Ze besluit geen aangifte te doen, doordat Riet haar daarvan weet te weerhouden. Riet gaat de dader opzoeken om te zeggen dat Leonie niet weet wie ze is en dan is het boek afgelopen. Riet is een vriendin van Leonie die op het lab werkt waar Roos ook werkte. show less

"Weer kwam die onbedaarlijke behoefte opzetten om een potje te janken" (28).