Aafke Romeijn

In het weidse landschap bij Groningen is anno 2040 een nieuwe stad verrezen, een enorm gebouwencomplex dat huisvesting biedt aan militairen die trainen voor een eindeloze grondstoffenoorlog. In deze gemeenschap worstelt een oorlogsveteraan met dromen over zijn beste vriend die tijdens een missie op mysterieuze wijze is verdwenen, terwijl een infiltrant van de Europese geheime dienst probeert te achterhalen wie in het complex staatsgeheimen lekt.Singeluitgeverijen.nl

Heel actueel!

7B. Door: Aafke Romeijn.

Aafke ken ik door haar prachtige kleine boekje Leegstand. Toen ik dat gelezen had ben ik haar gaan volgen op Instagram. Ze is een boeiend, kleurrijk persoon, die op een positieve manier afwijkt van de middelmoot. Daar hou ik van.

7B speelt zich af in Groningen in 2040. We volgen een oorlogsveteraan die verdriet heeft om zijn vriend en collega die op mysterieuze wijze verdween tijdens een missie. We volgen ook zijn vrouw die voor Konnekt werkt (een soort van Facebook, show more in overheidshanden) en haar vriendin/collega Merel. Ondertussen maken we ook kennis met een infiltrante van de Europese geheime dienst. Elk aan sich hebben ze een boeiend verhaal, en de manier waarop hun verhalen bij elkaar komen zorgt voor een spannende ontknoping.

De wereld in 7B verschilt van die van ons, vooral van die wereld die we ons nog herinneren van voor de pandemie. En net dat verschil, die kleine afstand, maakt het verhaal extra eng. Oké, het is fictie, toekomstfictie en toch komen veel dingen al akelig dichtbij: de kleurcodes, de griepgolven, de chronisch zieken,… Ze geeft ons een inkijkje in hoe onze wereld kan worden.

Romeijn toont met haar verhaal aan dat systemen ten alle tijden bestaan uit mensen. Mensen die hun eigen, niet te voorspellen, innerlijke drijfveren hebben. Zo blijft het mogelijk dat één individu (of een paar enkelingen) een systeem kapot maakt. Ze laat je nadenken over de toekomst, over waar we als mensheid naar toe (kunnen) gaan, en dat is boeiend.

De oppervlakkige personages en de vele gedetailleerde omgevingsbeschrijvingen maken dat je het boek leest met een zekere afstand. Maar net die afstand maakt de dreiging die over het verhaal hangt ook groter. Lees haar boek en oordeel vooral zelf. show less

Leegstand. Door Aafke Romeijn.

Leegstand doet denken aan De volgende scan duurt vijf minuten van Marsman en Dag nacht licht toch van van Koeveringe. En dat is als compliment bedoeld.

Net als in De volgende scan en Dag nacht is Leegstand geen recht toe recht aan verhaal. Het is een combinatie van gedichten, proza en foto’s. Samen vormen die een soort van dagboek/logboek, een archief. Het gaat om overpeinzingen, pogingen om het fenomeen depressie vorm te geven.

Romeijn legt de verbinding tussen show more verval, leegstand en de troosteloosheid van bepaalde architectuur (in dit geval in Tilburg) en wat er gaande is in haar hoofd. Zonder ooit zielig te zijn of te klagen schetst zij op een boeiende, invoelbare manier hoe het voelt om dag in dag uit met een depressie te (moeten) leven.

Ze schrijft prachtig, zelfs haar proza bezit de fragiele schoonheid van haar poëzie. Ondanks het zware thema is dit een troostend kleinood met een originele invalshoek.

Aafke heeft er een fan bij! show less