Bruno de Roover

Vergezocht verhaal dat in een sneltempo van vreemd naar vreemder gaat. Houdt wel goed de idee dat Force door de buitenwereld gezien wordt als terroristische organisatie in stand, maar verder nogal leeg en zielloos.

Past wat dat betreft wel in deze reeks. :-/

beter, maar toch niet overtuigend

Garçon!
Wat is er lekker na een pintje? NOG een pintje. En de beste kroeg die we kennen is op dit moment Café Cowala. Roover baat dit café nog maar twee albums lang uit, en het is al de favoriete stek van al wat zich met enige arrogantie belangrijk in het nachtleven durft te noemen. Ouwe venten, schone deernes, losers en Jezus, dit schaart zich allen bij het opkomen van de maan aan de toog en wentelt zich in een poel van redeloos gebazel en verderfelijk vertier.

Roovers pinten zijn degelijk show more getapt, en de wasbak wordt twee keer per week gewassen. De wc is defect, maar ze zijn aan het verbouwen. De muziek staat te hard, maar jouw buurman heeft toch niets interessants te vertellen. En er wordt haast nooit gevochten.

Café Cowala zet gewoon de toon verder van album 1. Genadeloos grappig, snedig en zeer schattig getekend. We hebben even vergeleken op de redactie, en niemand heeft zo'n schattige piemel als Roovers getekende versie. Laat dit echter een waarschuwing zijn, dit is niet voor kindertjes. Zelfs de pipikakagrap op de achterflap werd door een negenjarige bestempeld als "voos". Dat kan tellen.

Wens je echter nog eens schuchter rond te kijken of het wel politiek correct is om in lachen uit te barsten, dan moet je bij Café Cowala zijn. Maar blijf van onze barkruk. Of we gaan vechten.
> WIM DE TROYER --- augustus 2014 show less

Toogpraat voor meerwaardezoekers
Sinds kort kan je bij de stripboer de eerste stripworp van Bruno De Roover, ofte Roover, Café Cowala kopen. De eenpaginagags over de klandizie van het mafste café ter wereld verschenen eerder al in P-magazine, en waren al eens te verkrijgen in albumversie als extraatje bij dat eerder vernoemde magazine. Ballon Media brengt dit album nu ook uit op de algemene stripmarkt, en sta ons toe jou te wijzen op de noodzaak tot aanschaf van dit album.

Niet alleen is het show more genadeloos grappig, en daarboven meer dan degelijk getekend, ze kietelt ook dat plekje tussen Monty Python en de vettige toogmop, dat kleine plekje waar we zo graag en zo weinig gekieteld worden. Want laat ons eerlijk zijn, er is weinig toogpraat voor meerwaardezoekers op de markt tegenwoordig.

Om anale seksgrappen rond homo's, luie Walen die niet willen werken, kleine mensen die op Smurfen lijken en tutti quanti te laten werken, moet je van goeden huize zijn. En blijkbaar is Roover van dat kaliber. Roover laat zijn bejaarden lekker seniel zijn, losers hopeloos zielig en lekkere grieten gewoon lekkere grieten zijn. Het verwondert ons dat Roover ook niet gekender is. Iemand die zoiets genadeloos grappigs maakt, mag toch wel wat meer sant in eigen land zijn.

Roover heeft nog materiaal genoeg voor een tweede album, maar het hangt naar het schijnt wat af van de verkoop van deel 1 of die wel het daglicht zal zien. Voor ons moet die er zeker komen. En jij moest je al naar de winkel aan het reppen zijn.
> WIM DE TROYER --- februari 2013 show less