InkaLill

InkaLill fortset å imponere på historiefronten der det er både venta og uventa vriar og utviklingar rundt kvart hjørne, og pakkar herleg mykje inn på få sider. Det gir ting eit flott tempo og historia flott substans. Eg er personleg dessutan veldig opprømt over korleis ho i førre bok og no framleis i denne knyter (særleg eitt) element frå Ridderne av Dor inn i Miranda-sagaen, det gir det heile ei ekstra episk kjensle ved å setje alt i samanheng med historiar som vart påbyrja så show more mange år tilbake.

Når det er sagt er sjølvsagt ikkje alt ein dans på roser -- det hender framleis ein del at karakterar framstår i overkant som karikaturar på seg sjølv fordi ho vil få fram personlegheitstrekk eller historiepoeng så effektivt og tydeleg som mogeleg, og når det skjer smakar det for meg litt meir av barnehistoriar som "Felina" enn som den ganske vaksne historia dette er blitt. Enkelte av reglane i verda er og litt ugreie å bli klok på, og denne åndeverda Miranda no har tilgang på kjennest litt i overkant mektig og enkel, noko som fort kan bli eit openbart og lettvint svar på dei fleste problem. Ville vore fint om litt fleire bakdeler og avgrensingar hadde blitt definert der frå byrjinga av.

Men alt i alt fortset einkvinnesproduksjonen til InkaLill å imponere stort, og eg gler meg allereie til neste bind. show less