Eva-Marie Liffner

Mitt inne i ett halsbrytande läsäventyr. Sssch, stör inte!

A good historical novel set in late 18th and early 19th century Sweden (with sojourns in Italy and Switzerland). The development of its main character, Ross, whose life is traced from childhood to maturity, is reminiscent of some of Charles Dickens' characters.

Ik heb het tot 2/3 van het boek uitgehouden, maar toch gestopt omdat de niet interessante sfeerbeschrijving de overhand kreeg.

Als in 1996 een Zweedse vrouw de spullen van haar overleden oom, een fotograaf, bekijkt en zijn dagboek leest, wordt ze nieuwsgierig naar de periode (1905-1911) die hij in Londen doorbracht. Ze gaat naar Londen en ontdekt dat Jacob Hall (17) - omdat hij fotograaf wilde worden - daar in 1905 leerling werd van een krantenfotograaf met wie hij een spiritistische seance show more bijwoonde. Toen hij zag dat de daar opgeroepen geest een levend jongetje was, wilde hij de waarheid weten. Hij ontdekte dat de spiritistische leider arme Ierse jongetjes gebruikte voor zowel zijn privé-genoegens als voor experimenten met hallucinogene drugs. Voor dit romandebuut ontving de Zweedse literatuur- en wetenschapshistorica 3 prijzen. Ondanks een trage start is dit een heel boeiende roman waarin het verleden van Jacob erg goed verweven is met het leven van zijn nicht nu. Opvallend raak en levendig zijn de sfeertekening en het tijdsbeeld van Edwardiaans Londen. De vertaling leest prettig. Gebaseerd op historische feiten. show less

Liffner är för mig en ny bekantskap. En bekantskap som kanske kan vara värld att hålla vid liv.
"Drömmaren och sorgen" är en inte alltför omfångsrik roman rent fysiskt, men historien kringeikrokar sig och är detaljrik så den kan upplevas som väldig. Ibland blir det nästan lite snårigt.
Men man kan stå ut med det. Liffner lyckas ingjuta en stämning i sin historia - som sträcker sig mycket långt bak i tiden - som i det närmaste är oemotståndlig. Kuslig. Drömsk. Mörk. Men show more väldigt angenäm. Romanen har en dragningskraft som är stark.

Men kanske är lite för mycket faktiskt outtalat. Åtminstone den här recensenten har svårt att redogöra för vad det egentligen var som beskrevs... men det beskrevs förträffligt! show less