De Chabotten

The 2024 Boekenweek gift came in the form of a group self-portrait by a literary family — Bart Chabot and two of his sons are published novelists, another son is a journalist and non-fiction writer, and for this project they were joined by the fourth son, an engineer and furniture designer, and the boys’ mother, Yolanda, a medic. There’s also a (ghost-written) chapter by the family dog: 4 000 words each for the seven of them, adding up to the statutory Boekenweek ration of 28 000.

We show more get a lot of fun stuff about the contrast between Bart Chabot’s high-profile public career on stage and screen and the family’s very private existence in a house where even the plumber was only allowed in on rare occasions and with much precaution, and the way they still go on family holidays to Sweden (without partners) even with the boys in their thirties. And all of them disappear off into different corners of the holiday house to write... And of course there is a lot about how relations between parents and children shift as the children grow up the dog gets older, and rooms in the house empty of people and fill with junk.

It’s interesting to see everyone’s slightly different perspective on the family’s quirky existence, but it feels more like a voyeuristic magazine feature than a real literary exercise — it doesn’t really seem to tell us anything about families other than the Chabot family, since the Chabot family doesn’t really seem to recognise the existence of other families. Altogether, other people don’t seem to feature in their lives as anything more than oddities to be written about. show less

Boekenweekgeschenk van 2024, geschreven door alle leden van het gezin Chabot. Sommigen van hen zijn schrijver van beroep, anderen niet. Het overkoepelende thema in het boekje is familie (immers het boekenweekthema van 2024), waarbij de meeste van de gezinsleden dit thema benaderen vanuit de gedachte "alles verandert". Er wordt teruggeblikt op het verleden als hecht en wat besloten gezin, en vooruitgeblikt naar een toekomst waarin de zoons steeds meer hun eigen leven leiden en de ouders show more langzaam iets aftakelen. Dat de hond sterft past mooi in dat verhaal van afscheid nemen. Melancholie is een gevoel dat sterk over het boekje hangt. Het aardige is dat de thematiek vanuit de verschillende gezinsleden vanuit verschillende perspectieven en in behoorlijk verschillende stijlen wordt beschreven, waardoor het afwisselend is om te lezen. Ik las het met heel veel plezier, ook al heeft het me niet meteen geïnspireerd om meer te gaan lezen van 1 van de schrijvers uit dit gezin. show less

Leuk boekje over en door de familie Chabot. Ieder van de gezinsleden heeft een hoofdstuk geschreven, zelfs de hond bril. Moeder Yolanda breit de hoofdstukken in kleine stukjes tekst aan elkaar. Ik vond het fijn om te lezen. De familie is erg gehecht aan elkaar en leven in hun rommelige huis vrij afgesloten van de buitenwereld. Als ze buitenshuis zijn staan ze bijna allemaal midden in de belangstelling dus is dit misschien wel als een soort tegenhanger zo gevormd.
Alles draait een beetje om show more het omkeren van het leven. Eerst zorgen de ouders voor hun kinderen en nu moeten de zonen gaan zorgen voor hun oude wordende ouders en voor Bril, de hond des huizes, die ook aftakelt. show less

Voor ik dit boekenweekgeschenk ging lezen, luisterde ik naar de podcast Nooit meer Slapen waarin de familie Chabot over dit boekje geïnterviewd werd. Het was een vrolijke, drukke bedoening, precies zoals ik dit gezin in zijn natuurlijke zijn ook voor me zie. Een gezin waarin de familiebanden zo hecht zijn dat ik me gelijk begon af te vragen hoe dat verder moet als een van hen er uiteindelijk niet meer zal zijn.

In Gezinsverpakking heeft ieder gezinslid een hoofdstuk voor zijn rekening show more genomen waarbij Splinter ook een extra hoofdstuk heeft geschreven uit hoofde van de hond Bril en moeder Yolanda de hoofdstukken met kleine schetsjes aan elkaar heeft geregen. Ieder vertelt over een heel eigen moment met het gezin en vanuit het eigen perspectief. Ik denk vooral omdat ik ze in het interview erover had horen praten, alles heel levendig op mij overkwam en bijna vanzelfsprekend. Een gezin om van te houden.

Het is Bril die het einde van het boek niet levend haalt en daar is de voorbode op de onvermijdelijke aftakeling van de ouders. Men weet dat het gaat komen maar men voelt ook dat men er voor elkaar is zonder dat het benauwend wordt.

Er is veel negatieve pers rondom dit boekje. Jammer. Het is geen hoogstandje en dat lijkt mij ook helemaal niet nodig. Ik vond het fijn om even in het gezin Chabot mee te kunnen draaien. show less