Een dun boekje met veel te zeggen. Het dagelijks leven is soms erg vermoeiend, de hoofdpersoon heeft het hier net zo zwaar mee als de rest van ons. Een werkend bestaan heeft zijn voor en nadelen. Uiteindelijk houdt het voor iedereen op, in hoeverre kun je kiezen op welke manier dat gebeuren zal?

Met veel humor geschreven en leest makkelijk weg. Ronduit tragisch, zoals dat hoort bij een goed literair werk, maar toch enorm optimistisch.

This book was recommended to me as a cheerful read when I was feeling rather stunted and generally annoyed with everything. And low and behold, despite the seemingly not at all cheerful premise and rather gloomy and dark events it did lift me from my looming depression and with a new lust for reading.

The idea that souls can ingrate themselves into a cherished object upon their owners deaths is reminiscent of Warehouse 13. But unlike in that TV show, here the hunt for the haunted objects is not lead by a highly specialised governmental organisation but rather left to untrained, uninformed and maybe even unwilling individuals. Becoming a soul retriever is not something you choose, it is something that happens to you (for apparently unclear reasons). Once a person becomes a so-called death merchant, he or she might receive a set of instructions based on the collective experience of their predecessors but that is all.

That is a mighty responsibility! How would one cope? Especially when also entrusted with the care of a young child. Our protagonist does not handle it all very elegantly but certainly tries. On his way, he meets people he never thought he would interact with, but his new found allies bring him further than he would have gotten by himself.

The two hounds of hell are my absolute favourites in this story! They lead to many hilarious scenes. How practical it would be to actually be able to feed your dogs whatever is nearby and still have such healthy and lively pets. show more

The story in itself is not as strong as it could have been. I do hope that the ending and the mere existence of the (horrible sounding) squirrel people will prove satisfying in the sequel, which luckily almost comes out. There are many plot holes and unanswered questions. Maybe the interesting premise of life and death, and what constitutes a soul makes the readers expect more clarity than usual. Why bring these topics up if you do not have something interesting to bring to the table? This could be why the inconsistencies stand out so much. They did not take away from the reading pleasure however and might be vindicated in the second instalment of this story.

Throughout the language use is excellent, well-paced and whimsical. This is a fun read and I would recommend it to anyone. show less

It took me a long time to get through this book, but it's been a worthwhile journey.

With the four main characters each having their own voice, at times I wished they had been given separate books or that the chapters had been organized differently. The very long chapters isolating the characters and repeating events from different standpoints were also what kept me from reading on continuously, as I needed a break from the endless word-stream in stagnation. Upon getting back to the book though the repetition of events in a different voice was greatly appreciated. Usually by the end of each chapter there always was something crucial propelling things forward again.

I loved the use of English! I came upon many unusual and interesting words, yet once I looked them up, their placing never seemed construed or artificial. As the author is so obviously a master of language the many many misspellings, mis-settings, and other errors bothered me (even more than it usually does). I really cannot understand how they got in there, but I'll happily volunteer as a proofreader for the next book!

Fun! Simply a nice read. Already in anticipation for the next part.

This essay reads like an argument with your best friend. Seriously, every paragraph has a valid point but hardly a sentence goes by that I do not feel the urge to say: "yes, but....".

The author writes with a great deal of humour and certainly tries to put some pivotal points into perspective. I think I ought to, and actually do, agree with him, yet this essay calls for a response and tries to create a dialogue to such an extent that I find myself questioning some core beliefs. It is an active read. As it stands, it is thought-provoking, and I plan to read more of the authors work and see where that will take me.

All in all? Well worth your time.

Ontzettend interessant verhaal en gegeven. Soms iets traag geschreven maar leest toch prima. Schets een goed beeld van het leven na de ramp met de kerncentrale. Soms aangrijpend en confronterend.

Part of a series inspired by P.G. Wodehouse but set in an entirely different, well not era necessarily but a different scene nonetheless.

I found "The Aunt Paradox" the least interesting book in this series, but enjoyed it all the same. The writing is funny, though at times a bit too slow, I simply adore the authors feel for words and the plot was nicely bewildering too.

A jolly good fun, relaxing read for any day.

This series by Chris Dolley is just so much fun! More than recommended for whoever needs a break from seriousness and needs to escape to a frivolous world where everyone speaks over the top Queen's English (at least that is the case when I'm reading and hearing the character's voices in my head).

That's not to say that this is an easy read per se, the word use is very distinguished and often so skillfully selected that I could not help but chuckle.

I have come to love the characters, they almost compete with "the real" thing, and I cannot see why this series cannot have a well earned long run.

This is a fine book. It repeats many leading strategies for time management but does it in such a way that you do gain more insight into your own actions even though you might have heard it all before. I especially liked the way in which perfectionism was described, previously I would never have categorized myself as such, but now I have to admit that I do have most of these traits. Acknowledging this offers me new ways of handling my tasks more efficiently.

What I did not like, however, was the authors apparent choice only to talk about "men". Men who need to find balance and spend time with their wives. There is no reason for excluding women, and everything said here is just as much true for working women as for working men. I was very annoyed and almost quit reading, but I continued nevertheless and I did encounter some more useful tips that helped me to make concrete plans for improving my own productivity.

Weird, intriguing and thought-provoking.

This was certainly an interesting read. From the very first chapter, it was clear that reading this book would require some effort. Not because the story was boring, or the language use too construed but rather because there are very unusual issues raised, and detailed background information was only sparsely given. The reader is thrown into deep-water and needs to keep his or her wits about in order to not get lost in the story. This feeling of bewilderment is probably very close to what the characters in the story are experiencing.

In addition to offering an entertaining adventure, this book is also filled to the brim with philosophical insights into everyday life and takes a fairly hilarious stand on some middle management issues. For me the descriptions of completely useless, or way too far-fetched managerial problems, were very recognizable. I have not yet decided whether or not it would be a good idea to introduce my colleagues to this book; I am afraid their sense of humor might not be sufficient.

And then there is the fruit, I am not sure I fully comprehend the reason behind the apparent fear of plants, maybe a second read is warranted. However, I have taken a whole different stance on pineapples in particular. For instance, I had never associated the color red with pineapples, yet now I see it everywhere! Even still lives in museums feature red pineapples in abundance. A perfect example of both the frequency illusion and show more the way in which this story will preoccupy your mind even after reading it.

In conclusion: I really liked this book! And heartily recommend it to anyone looking for an enjoyable adventure. One word of warning: it's not a relaxing sort of ride. show less

Eigenlijk houd ik er niet van om boeken te lezen in een serie die nog niet afgerond is, maar deze boeken ben ik toch gaan lezen omdat een dergelijke Nederlandse serie zo'n zeldzaam goed is dat ik het graag wilde ondersteunen. En nu na boek 2 zou ik het liefst meteen doorlezen! Wat gebeurt er met Rafiel en Matthews? Is Crowley de man achter het zegel? Gaat Alexa weer terug naar de universiteit of laat ze het voor wat het is en kiest ze voor zelfstudie?

Het is grappig dat ik zo enthousiast uit het boek kom, want eigenlijk heeft het me veel tijd gekost om het uit te lezen. Het boek heeft ook regelmatig lange tijd op de hoek van de tafel gelegen in afwachting van de volgende leessessie, het is dermate dik dat het onhandig mee te nemen is. Maar eenmaal opengeslagen stelde het ook niet teleur! Je moet echt even gaan zitten voor een leessessie, in een goede stoel en met een kop thee, als je er eenmaal in zit ben je zo een uur verder! Het is makkelijk verder te gaan waar je gebleven was, de setting is veelal steeds hetzelfde. Iets wat zowel voor als tegen het boek spreekt. De ontknoping vond ik uiteindelijk veel minder heftig dan verwacht, en waarschijnlijk ook dan bedoeld. Maar er zijn zoveel ergere dingen gebeurd en beschreven dat de "wandaden" zelfoverschatting en dingen in de doofpot stoppen eigenlijk niets voorstellen. Niets verder over de symbiotische relatie van het hoofd met de universiteit, niets meer over Colin of Chester en de magische knooppunten die 1 persoon enorme show more krachten geven en Alexa en Leonora, wat is hun speciale connectie?

Ondanks wat punten van kritiek is dit boek zeker de moeite waard en intrigerend genoeg om naar het volgende deel uit te kijken. Ik hoop dat het derde deel veel vragen en open eindjes zal beantwoorden en ben benieuwd in welke vorm het zal gebeuren. show less

A lovely book and very pleasant to read. The letters make for an attractive medium to tread the horrors of WWII, the reader understands and feels the emotion of the writer without the necessity of describing each event explicitly.

Each letter writer has his/ or her very own tone, register and choice of words. Some characters we get to know very well, some only write to provide background information, but all letters are very interesting to read.

This book will leave its reader wishing it never end. It won't bring you down, it won't elate you, but nevertheless it will stay on your mind for a long time after leaving you to ponder life on one of the Channel Islands.

Het verbaast me een beetje dat ik dit boek zo leuk vond om te lezen hoewel mij continue allerlei elementen opvallen die zo uit andere fantasyromans overgenomen zijn. Het verhaal is niet origineel, ook niet perse verrassend, maar toch plezierig om te lezen. Omdat het een nieuw verhaal is met bekende elementen, geeft het mij een beetje het gevoel als van de eerste keer dat ik Harry Potter of Legend of the Seeker las.

Veel van de magische elementen zijn makkelijk terug te herleiden naar eerdere fantasyboeken, laten we beginnen met Terry Pratchet: Unseen university vs. untraceable unversity? Het communiceren met medemagiërs door te schrijven in een speciaal notitieboek? Lijkt verdacht veel op de manier van communiceren die lord Rahl gebruikt in Legend of the Seeker. Maar natuurlijk is het vooral Harry Potter waar de vergelijking makkelijk mee te maken valt: een jong volwassene, ouderloos (nou ja vaderloos in ieder geval) en zich niet bewust van magische krachten. De familie uitgeroeid door magiërs, kabouters als bedienden, chocola om te herstellen van spreuken en een verdachte strenge professor die wellicht toch aan de goede kant staat? En zo kan ik nog wel even doorgaan. Toch heeft "de verborgen universiteit" ook een eigen identiteit en een eigen charme, waardoor ik het leunen op bekende verhalen voor lief neem.

Het verhaal verloopt niet altijd even soepel, soms wordt er ineens veel te veel niet direct relevante informatie gegeven, soms volgt de ene scene de andere veel te show more snel op en heb je als lezer de neiging jezelf achter de oren te krabben "waar heb ik wat gemist?". Er zijn voldoende losse eindjes om op voor te borduren in volgende delen, hoewel deze losse eindjes ook niet dusdanig frustrerend zijn dat het echt nodig is om de trilogie uit te lezen. Ik blijf hopen op een leuke romance voor Alexa en een interessante onthulling over het verleden van Rafiel.

Een leuk sci-fi boek, geschreven door een Nederlandse, deel twee heb ik meteen uit de bibliotheek gehaald! show less

Een heerlijk dik boek om je op tafel te hebben liggen en af een toe een hoofdstuk te lezen en veel inspiratie op te doen voor de eigen tuin.

I didn't really know what to expect from J.K. Rowling after Harry Potter, and at first I was very conscious of any references to magic no matter how common the expression might be in daily use of English. However, the story really got under my skin! My heart went out to the poor Krystal who got so much on her plate. The description of life in a poor neighborhood was very convincing, as were the annoyingly smug council people.

The book left me sad and aware of the difficult lives many less fortunate people actually lead even in our civilized Western society. We should all try and take better care of them.

Dit boek geeft naast de gebruikelijke tips voor een goede verzorging van je huisdier veel extra ideeen om met je konijn te spelen. Wist je dat je een konijn kunt trainen net als een hond? Met veel geduld kom je een heel eind! Verder tips om je konijn bezig te houden met puzzels of ander speelgoed.

Ik ben een beetje sceptisch of ik mijn konijn echt kan leren om een high five te geven... maar ga verder zeker een paar tips opvolgen.

Extremely funny! This book is also a good place to start if you are unacquainted with the Discworld. It's an allegory of modern politics, draws on Shakespeare and gives us three very humourous witches.

Robin Cook's 2007 medical thriller with the short title "Crisis" has received a lot of negative criticism. The lack of character development is often condemned, as is the unsatisfactory open ending. However, when the novel is read in view of all Cook's previous books it becomes clear that this is yet another of the fast-paced criminal whodunnits that have made him so famous, and this book is also certainly worth the read.

To start with the supposed lack of character development, it is indeed true that we do not get an insight into the motivations of most of the characters. The only person we see transforming is the doctor. We see him undergo a midlife crisis and suffer its consequences. At the start we see a brilliant, dedicated doctor being brought down by the legal system, but slowly we begin to get a bit weary of him until finally we see him for the arrogant villain that he really is. That's quite a transformation!

The other characters do not show us that much of themselves, and that can be confusing to those who are newcomers to Robin Cook. However, the dedicated readers are already well-acquainted with the agonists Jack and Laury. For them, the suspense lies mostly in the question: will the two of them finally get married? The experienced readers do not need to know their motivations for their involvement in the story anymore.

The unsatisfactory open ending certainly is a valid point. Until the very last chapter the mystery just seems to expand continuously and the show more reader can get lost in its many storylines. However, this can be said of most thrillers, since they ask for a lot of involvement of their readers. A good mystery does not just present a straightforward story but demands active reading while dropping clues and introducing surprising turns in the story. I find it quite an anticlimax when a story comes to a sudden halt when the author desperately ties all the knots and suddenly presents you with a clear cut solution. By not doing so Robin Cook keeps his readers involved till the very last page.

There is a chance that we might find out the solution in one of the next Montgomery novels, as Robin Cook has the habit of mentioning previous cases in his books. It will be interesting to see our favorite characters again, perhaps struggling in their new marriage and always getting caught up in weird cases. In the meantime, "Crisis" was a joy to read. show less

I have mixed feelings about this book. Good things first: it was a very easy read, at times it made me chuckle and towards the end I even had to choke back some tears (I was reading in public, otherwise I'd just let them go). But after I finished reading I didn't miss it or think twice about it. This is a bit weird as the story tries to address very difficult topics, the most obvious one being "life and death". However, it merely scratches the surface and never goes deep enough.

The story is reminiscent of "The Curious Incident of the Dog in the Night" and the constant references to Kurt Vonnegut don't work for me. Still, it's a likable story that makes a good holiday read. I can imagine it would appeal to a younger reading audience although they might not get all the science or, aforementioned, Kurt Vonnegut references.

Er zijn weinig boeken beschikbaar die zowel geschiedenis als touristische informatie bevatten. Dit boek geeft een fijn overzicht van de geschiedenis van de katharen in Zuid-Frankrijk en wat achtergrond over hun geloofsideeën. Ook beschrijft het een aantal van de meest bekende kastelen, er zijn er echter nog zoveel meer! Gebruik deze gids als kennismaking met het Zuid-Frankrijk van de katharen en ga dan zelf op verkenning.

Deze roman probeert in het hoofd van graaf Raymond VI de kruipen. Deze graaf van Toulouse heeft een grote rol gespeeld in de kruistocht tegen de Katharen. Hij was overtuigd Katholiek, doch regelmatig geëxcommuniceerd. Hij deed boete en ging op kruistocht, doch zijn grondgebied werd ingenomen door de leider van de kruistocht: Simon de Montfort.

De Kerk verweet graaf Raymond het beschermen van de katharen in zijn steden. Katharen werden gezien als ketters, en werden dientengevolge met harde hand vervolgd. Echter de katharen waren pacifistisch, rustig en deden geen vlieg kwaad. De bevolkingen noemde ze zelfs de "Goede mensen". De kruistochten werden dan ook bezien als verovering en de bevolking kwam zo vaak mogelijk in opstand. Graaf Raymond probeerde telkens de gemoederen te sussen, maar dit leidde wel tot gezichtsverlies. Dit boek probeert de precaire situatie waar Graaf Raymond, en met hem heel Zuid-Frankrijk in de 13de, zich in bevindt nauwkeurig waar te geven. Zouden wij dezelfde keuzes maken? En hoe zou de geschiedenis dan verlopen zijn?

De schrijfstijl is afstandelijk en erg mannelijk. Het zijn de beschouwingen van de graaf, naderhand opgetekend. Hierdoor leest het boek snel en haast als een verslag van een millitaire operatie. Toch, nadat de lezer aan deze stijl gewend is, weet het verhaal je wel mee te slepen en krijg je compassie voor de zware keuzes die graaf Raymond moet maken.

This is the perfect book for when you feel the need to escape. The story will engulf you and take you to a different place and time. Through all the hardship of the story, it will leave you feel reassured about love, though a bit sweetly depressed too.

The story takes place in the middle ages and is set in the south of France. We get to meet some very brave people, they all are of very different beliefs, but this doesn't hinder them as they are just trying to make the best of their lives and not hurt others. This is not as simple as it sounds though as (Church) politics and the hunger for power prove persistent enemies of a peaceful daily life.

When you are acquainted with the beauty of the Languedoc and maybe even have dwelled in one of the old Castles and Strongholds, this story will get even more compelling.

I found it a great read and heartily recommend it!

Waarom dit boek zo lang verboden was, is mij geheel duidelijk. Bij sommige "verboden boeken" moet je de reden zoeken in subtiele context, in religie of louter politiek klimaat maar bij "Lolita" is het meteen duidelijk waarom het zo controversieel was (hoewel bovengenoemde redenen ook hier een rol speelden). Toch was het boek niet zo schokkend als ik verwacht had op basis van zijn reputatie. Zeker, je knapt er niet van op maar de expliciet seksuele handelingen vliegen je ook niet om de oren.

Nabokov schrijft prachtig met lange zinnen en veel verkapte referenties naar andere verhalen, schilderijen en denkbeelden van de grote denkers van zijn tijd, schets hij een mooie goudgele achtergrond van Amerika in de jaren vijftig waartegen de lijdensweg van Lolita en Humbert kwalijk afsteekt.

Humbert Humbert, de hoofdpersoon en ik-verteller, wordt ons gepresenteerd als een getroebleerd man. Een uitzonderlijke mooie man ook. Een goed onderwezen man uit het oude Europa, charmant en slim. Hij is erg gesteld op zijn uiterlijk en wijst de lezer regelmatig op zijn onweerstaanbaarheid. Naarmate het verhaal vordert, verliest Humbert zichzelf steeds meer. Hoewel hij zijn heimelijke wensen nu vrijelijk kan uitvoeren, wordt hij achterdochtig en paranoia. Hij voelt dat dit nooit goed kan gaan, zowel door de verderfelijkheid als door de steeds volwassener Lolita. Kan hij nog wel zijn gevoelens kwijt als zijn geen nimfijn meer is? Of moet hij zich van haar ontdoen en opzoek naar een nieuwe schat? show more Hij ziet geen uitweg en verliest zich steeds meer in alcohol. Vooral dit alcoholisme leidt toch toenemende vervreemding, de afstand tussen Lolita en Humbert groeit, de afstand tussen Humbert en de realiteit groeit en, misschien vooral, de afstand tussen de lezer en Humbert groeit. De ondergang is nabij en onontkoombaar.

De belevingswereld van Lolita blijft verborgen. Wij zien haar alleen vanuit Humberts optiek en Humbert schrijft zijn verhaal vanuit de cel en hij onderstreept zijn slechte fysieke en mentale gezondheid. Duidelijk is wel dat haar groot onrecht wordt aangedaan, dat ze ongelukkig is en zich vaak hopeloos voelt. Duidelijk is ook dat ze langzaamaan opgroeit en zich probeert te onttrekken aan haar "Pa". Uiteindelijk lukt dit haar en ze bouwt een nieuw leven voor zichzelf, gesetteld met haar eigen gezin. Ze lijkt niet, niet langer?, bang voor Humbert.

Uiteindelijk is het een mooi boek, het grijpt je aan en blijft je bij. Hoewel ik de neiging had soms wat over te slaan om mezelf te sparen van erg donkere stukken of ter behoeve van wat meer vaart tijdens het lezen, sloeg ik de bladzijde toch altijd terug om geen nuances te verliezen. Het is een verschrikkelijk verhaal om te lezen, maar zeker een literair kunstwerk. show less

Er is veel te zeggen, en reeds door velen gezegd, over "de Gedaanteverwisseling" van Kafka. Ook ik heb het boek helemaal uitgeplozen toen ik het verplicht las op de middelbare school. Toch was ik toen veel minder aangedaan door de afschuwelijkheid van het verhaal dan wanneer ik het nu herlees.

Op analytisch niveau blijft het boek een plezierige uitdaging, ieder fragment valt te bezien in een ander licht. Tegelijkertijd is de vertelling aangrijpender dan misschien verwacht van een allegorie. Ondanks dat de hoofdpersoon duidelijk steeds minder mens wordt, zorgt de verteltrant ervoor dat de lezer zich toch meer met hem identificeert dan met zijn menselijke familieleden. De eenzaamheid en wanhoop van Samsa is duidelijker voelbaar dan de eenzaamheid en wanhoop die zijn familieleden in gelijke mate zouden moeten voelen, echter hun afschuw en schaamte weerhouden hen van enig mededogen. De opluchting aan het einde is voelbaar, maar voor wie het de grootste bevrijding is dat blijft aan de lezer zelf om te besluiten.

Een 40-jarige onzekere vrouw met overgewicht wordt door haar kinderen gekoppeld aan een eigenzinnige, homoseksuele, dieetgoeroe. Gezond eten en het krijgen van orgasmes in plaats van snacks... Heleen van Royen eigen is ook dit boekje erg expliciet.

Het duurde een tijdje tot ik de irritante stem van Carice van Houten niet meer in mijn hoofd hoorde tijdens het lezen, nóg een reden waarom het altijd beter is eerst het boek te lezen en dan pas de film te zien. Met dit boek had ik die regel niet gevolgd omdat ik eigenlijk helemaal geen zin had om iets van Heleen van Royen te lezen. Ik vreesde het platte taalgebruik en groffe sexscenes. Omdat het boek opgenomen is in de Volkskrant uitgave "De Beste Debuutromans" ben ik het uiteindelijk toch gaan lezen, en het viel me allengs mee.

Toch ben ik geen echte fan van Heleen van Royen. Er zijn moment waar het boek erg gedateerd overkomt (wist een jonge vrouw in 2000 écht niet hoe een computermuis werkt?). Er komt inderdaad veel schunnigheid in voor in dit boek én er her en der lijken er thema's opgeworpen te worden die dan ineens in het niet verdwijnen.

Omdat de tangverlossing zo ontzettend intens is geschreven en ze de lezer mee weet te slepen in de geest van de hoofdpersoon blijft mijn oordeel over "De gelukkige huisvrouw" toch overwegend positief.

I really liked how the book started off; the old camera and the old slates set a mysterious scene. Throughout the story I was very curious to find out what the big secret was, but when it was revealed it was a bit of a letdown. The characters are well developed but very annoying at times, especially Marguerite who seems way to hysterical to be part of a mystery story.

I found this book to be enticing at first, but disappointing towards the end.

David Hewson's "The Sacred Cut" makes an excellent read for anyone who likes crime stories with a twist. The story takes place in Rome, and on top of that the culprit seems to have a religious obsession that makes him kill, seemingly, random people in buildings that look like the Pantheon in Rome. Despite this, the story does not contain a complicated religious conspiracy like you would find with, for instance, Dan Brown.

What I also liked is that the Italian police offers very fundamental and efficient crime solving, while the American FBI agent seems to have a hot temper and is quick to jump to conclusions. This is the complete opposite of the common prejudices of efficient Americans and arrogant, lazy Italians who always have some deal going on somewhere instead of doing honest work.

The writer knows his way around Rome and his descriptions of the city make a nice setting. Anyone familiar with the city would be thrilled to remember the places he chose as a background and feel like they are wandering around in Rome with the detectives to solve this intricate case.

This was the first David Hewson book that I read, and I thoroughly enjoyed it. I am looking forward to reading more of his work.

Every time I come across one of Sophie Kinsella's books I pick it up although I know it probably will disappoint me. This one was no different. In the beginning it was amusing, Sophie Kinsella is very adept at setting scenes and describing the most awkward situations with so much humour that I just have to laugh out loud. The little household struggles are so relatable and haven't we all at times wanted to buy a new machine just because figuring out the old one is just too hard?

As the story progressed though, the awkward situations became tedious, and I found myself skipping large descriptive sections to move ahead in the narrative. The realism gets lost somewhere along the way, and I could find no satisfaction in the fairytale ending. But at least I finished it, which is more than can be said of the other Kinsella books I tried.

I was looking forward to reading a good detective and really enjoyed reading "A shortage of Bodies". Dr. McKay found the good balance between suspense, psychological insights and basic police work. All the characters he presents are believable and their actions, if not already obvious, are satisfactory explained by the writer.

The only thing that bothered me was the shifting of the narrator. Sometimes it was unclear who was talking, whose insights were being presented. This made the reading much slower than usual for me. Nevertheless every time I sat down to read I was very quickly back in Arizona, rooting for Ian and dr. Meyer to get to the bottom of things.

The ending didn't disappoint either. All in all a pleasant mystery novel.