Hoofdstuk 8 uit The meaning of the Pentateuch 29 augustus 2013
Belofte-theologie:
-OT staat voor belofte, NT voor vervulling
-woord promise is Zusage, Verheissung, Weissagung
-als het gaat over de eenheid van OT en NT zijn er problemen aan het gebruik van het woord promise, want wie het OT ziet als belofte en NT als vervulling, degradeert net OT naar een lager plan
De terminologie van belofte en vervulling verraadt geen neutraal uitgangspunt voor bijbelse theologie. Het bepaalt de waarde van de een tegenover die van de ander, namelijk onvervuld tegenover vervuld. Lastig is dan wel dat in het NT terug verwezen wordt naar het OT als belofte.
Het OT heeft geen woord voor het NT-inschepen idee van belofte. Is belofte geen belangrijk thema in doet OT? PS in het NT kom je een equivalent voor het idee belofte tegen. Is het thema niet belangrijk genoeg om belofte terminologie te hebben?
Hoewel de termen verbond en zegen niet te identificeren zijn met het NT-ische idee van belofte, toch dragen beide woorden veel semantisch gewicht in zich.
Verder moet gevraagd worden of het OT-ische idee van belofte gelijk is aan de NT-ische terminologie.
Het NT-ische thema van belofte en vervulling zie je ook terug in het OT. Zijn er beloften die in het OT al vervuld zijn? Het OT-ische idee van belofte moet niet vanuit het NT ingevuld worden. Het OT heeft een concept van belofte, maar niet zoals het NT dat heeft. Het OT heeft verschillende en termen om aan het concept belofte uitdrukking te geven.
Sterker show more nog, het kan wel eens zijn dat het NT terminologie uit het OT gebruikt om uitdrukking te geven aan het eigen NT-ische concept van belofte. Wat in de terminologie van het NT-ische zorgt ervoor dat de terminologie van het NT (epangellia) hetzelfde is? Concreet: zagen de profeten hun tijd als de vervulling van een belofte?
Kortom, het woord belofte moet in beide testamenten op zichzelf worden beschouwd.
Theologen die het woord belofte als centraal uitgangspunt in het bijbelse theologie hebben, zijn Geerhardus Vos en Walter Kaiser.
Belofte als Weissagung and Verheissung
Semantisch zijn er overeenkomsten tussen de OT-ische en de NT-ische typen van belofte.het doel van de NT-ische is dat die vervuld wordt in de toekomst, die van het OT dat die geactualiseerd in het heden. De link tussen die beide ligt in de notie van 'actualiseren' van het verbond. Het maken van een verbond is geen belofte voor de toekomst maar actuele werkelijkheid in het leven van de partners. Het verbond is een actualisering van een commitment: Ik zal jullie God zijn en jullie zullen mijn volk zijn.
Het OT-ische concept van belofte als Weissaging (profetie) is een statement die verworteld is in een goddelijke belofte met betrekking tot de toekomst, Verheissung. De vervulling van die belofte is geen toekomstig iets, maar is actueel. Het is ook geen verzekering van een toekomstig relatie.
Verbondszegen
Centraal in de theologische formatie van de Pentateuch is het profetische woord gesproken aan Abraham, Gen 15,1. Het profetische woord is een belofte. God belooft in Gen 12-50. Gen 22,18, in jouw zaad zullen alle volken gezegend zijn. Hoewel het woord belofte niet gebruikt wordt, het is wel een belofte. Daarom wordt Christus gezien als de vervulling van de OT-ische profetie als belofte.
Belofte als iets dat vervuld moet worden (NT) is ook een belangrijk onderdeel van de verbondsbelofte aan Abraham. Als God tegen Abraham zegt: Ik zal je God zijn, is dat een goddelijke verzekering van actuele nabijheid. De OT-ische visie van belofte is dat God zichzelf commiteert aan Abraham als helper, verzorger en beschermer, de drie aspecten van het OT-ische idee van verbond. Daarom ligt in belofte teksten ihet OT de nadruk op verbond. 'Covenant denotes relationship.' De belofte is een 'present experience rather than a future hope'.
In het OT is vervulling niet alleen iets wat gerealiseerd moet worden, maar het is ook reeds ontvangen zegen, zie Hebr 11,1.11.13. Het profetische woord aan Abraham gegeven is een uitdrukking van commitment, en daarom is het te smal om een OT-ische uitdrukking als belofte alleen vanuit het NT te zien met het oog op vervulling. Het NT ziet het commitment van God als als een belofte die vervuld is in Christus, hoewel die belofte in het OT niet herkend is als belofte, maar werd wel tot uitdrukking als zodanig gebracht onder de term verbond.
In Gen 15 zie je het sterkst wat de aard en doel van het abrahamitisch verbond en zegen is.verbondsbelofte is tweeledig: belofte vanuit het NT bezien is een belofte die vervuld is in Christus of die nog vervuld moet worden, maar die vervulling was niet de enige focus in het OT. 2, gezien vanuit OT is de verbondsbelofte een relatie die tot stand gebracht is op basis van een gesloten verbond.
De klassieke visie op profetie is dat het uitspraken zijn over toekomstige gebeurtenissen of personen. In Gen 22,18 vind je het woord zaad van Abraham. In Gal 3,16 komt diezelfde term voor, en die nakomeling is Christus. Dit individuele zaad van Abraham is de basis van al Gods beloften aan Abraham. Dit impliceert dat Christus de de goddelijke belofte van zegen medieert. Het is mogelijk dat Paulus' argument gebaseerd is op het woord zaad als enkelvoud. Hoewel het Hebreeuwse woorden vaak meervoud aanduidt, het woord kan ook enkelvoud betekenen.
[Verbondszegen in Genesis 15]
Profiel van Verbondszegen in de Pentateuch: verdeling van het woord berit is opvallend gelijk aan dat van het woord brk (zegen). show less
Belofte-theologie:
-OT staat voor belofte, NT voor vervulling
-woord promise is Zusage, Verheissung, Weissagung
-als het gaat over de eenheid van OT en NT zijn er problemen aan het gebruik van het woord promise, want wie het OT ziet als belofte en NT als vervulling, degradeert net OT naar een lager plan
De terminologie van belofte en vervulling verraadt geen neutraal uitgangspunt voor bijbelse theologie. Het bepaalt de waarde van de een tegenover die van de ander, namelijk onvervuld tegenover vervuld. Lastig is dan wel dat in het NT terug verwezen wordt naar het OT als belofte.
Het OT heeft geen woord voor het NT-inschepen idee van belofte. Is belofte geen belangrijk thema in doet OT? PS in het NT kom je een equivalent voor het idee belofte tegen. Is het thema niet belangrijk genoeg om belofte terminologie te hebben?
Hoewel de termen verbond en zegen niet te identificeren zijn met het NT-ische idee van belofte, toch dragen beide woorden veel semantisch gewicht in zich.
Verder moet gevraagd worden of het OT-ische idee van belofte gelijk is aan de NT-ische terminologie.
Het NT-ische thema van belofte en vervulling zie je ook terug in het OT. Zijn er beloften die in het OT al vervuld zijn? Het OT-ische idee van belofte moet niet vanuit het NT ingevuld worden. Het OT heeft een concept van belofte, maar niet zoals het NT dat heeft. Het OT heeft verschillende en termen om aan het concept belofte uitdrukking te geven.
Sterker show more nog, het kan wel eens zijn dat het NT terminologie uit het OT gebruikt om uitdrukking te geven aan het eigen NT-ische concept van belofte. Wat in de terminologie van het NT-ische zorgt ervoor dat de terminologie van het NT (epangellia) hetzelfde is? Concreet: zagen de profeten hun tijd als de vervulling van een belofte?
Kortom, het woord belofte moet in beide testamenten op zichzelf worden beschouwd.
Theologen die het woord belofte als centraal uitgangspunt in het bijbelse theologie hebben, zijn Geerhardus Vos en Walter Kaiser.
Belofte als Weissagung and Verheissung
Semantisch zijn er overeenkomsten tussen de OT-ische en de NT-ische typen van belofte.het doel van de NT-ische is dat die vervuld wordt in de toekomst, die van het OT dat die geactualiseerd in het heden. De link tussen die beide ligt in de notie van 'actualiseren' van het verbond. Het maken van een verbond is geen belofte voor de toekomst maar actuele werkelijkheid in het leven van de partners. Het verbond is een actualisering van een commitment: Ik zal jullie God zijn en jullie zullen mijn volk zijn.
Het OT-ische concept van belofte als Weissaging (profetie) is een statement die verworteld is in een goddelijke belofte met betrekking tot de toekomst, Verheissung. De vervulling van die belofte is geen toekomstig iets, maar is actueel. Het is ook geen verzekering van een toekomstig relatie.
Verbondszegen
Centraal in de theologische formatie van de Pentateuch is het profetische woord gesproken aan Abraham, Gen 15,1. Het profetische woord is een belofte. God belooft in Gen 12-50. Gen 22,18, in jouw zaad zullen alle volken gezegend zijn. Hoewel het woord belofte niet gebruikt wordt, het is wel een belofte. Daarom wordt Christus gezien als de vervulling van de OT-ische profetie als belofte.
Belofte als iets dat vervuld moet worden (NT) is ook een belangrijk onderdeel van de verbondsbelofte aan Abraham. Als God tegen Abraham zegt: Ik zal je God zijn, is dat een goddelijke verzekering van actuele nabijheid. De OT-ische visie van belofte is dat God zichzelf commiteert aan Abraham als helper, verzorger en beschermer, de drie aspecten van het OT-ische idee van verbond. Daarom ligt in belofte teksten ihet OT de nadruk op verbond. 'Covenant denotes relationship.' De belofte is een 'present experience rather than a future hope'.
In het OT is vervulling niet alleen iets wat gerealiseerd moet worden, maar het is ook reeds ontvangen zegen, zie Hebr 11,1.11.13. Het profetische woord aan Abraham gegeven is een uitdrukking van commitment, en daarom is het te smal om een OT-ische uitdrukking als belofte alleen vanuit het NT te zien met het oog op vervulling. Het NT ziet het commitment van God als als een belofte die vervuld is in Christus, hoewel die belofte in het OT niet herkend is als belofte, maar werd wel tot uitdrukking als zodanig gebracht onder de term verbond.
In Gen 15 zie je het sterkst wat de aard en doel van het abrahamitisch verbond en zegen is.verbondsbelofte is tweeledig: belofte vanuit het NT bezien is een belofte die vervuld is in Christus of die nog vervuld moet worden, maar die vervulling was niet de enige focus in het OT. 2, gezien vanuit OT is de verbondsbelofte een relatie die tot stand gebracht is op basis van een gesloten verbond.
De klassieke visie op profetie is dat het uitspraken zijn over toekomstige gebeurtenissen of personen. In Gen 22,18 vind je het woord zaad van Abraham. In Gal 3,16 komt diezelfde term voor, en die nakomeling is Christus. Dit individuele zaad van Abraham is de basis van al Gods beloften aan Abraham. Dit impliceert dat Christus de de goddelijke belofte van zegen medieert. Het is mogelijk dat Paulus' argument gebaseerd is op het woord zaad als enkelvoud. Hoewel het Hebreeuwse woorden vaak meervoud aanduidt, het woord kan ook enkelvoud betekenen.
[Verbondszegen in Genesis 15]
Profiel van Verbondszegen in de Pentateuch: verdeling van het woord berit is opvallend gelijk aan dat van het woord brk (zegen). show less
Significant the Ethos of God - alleen al de titel nodigt uit om te gaan lezen. Hoe dichtbij staat de Bijbel voor ons, of kunnen we beter vragen: hoe ver af? Hebben we er nog wel iets aan als het gaat om morele vragen?
Zijn we vervreemd van de Bijbel. Brock voert een prachtig verhaal aan: Augustinus meende in zijn jonge en wilde jaren dat de Bijbel niets zinnigs te zeggen had voor hem. In de sectie van de Manicheeërs ontdekte hij een serieuze houding tegenover de Bijbel. Het was Ambrosius wiens warme persoonlijkheid hem uitnodigde om echt te gaan luisteren naar de Bijbel zelf. Zijn ideeën over de kerk en heiligheid werden ontmaskerd. Het was de kracht van Ambrosius' leven die Augustinus tot Christus bracht.
Dit zette hem op de weg de Bijbel in en door. Zijn vervreemding, zo ontdekte hij, kwam uit hemzelf maar was ook een gevolg van omgang met anderen. Steeds verder vervreemde hij van de Bijbel, hij zelf vervreemde zich van de Bijbel. Augustinus ontdekte dat een gemeenschap je blind kan maken voor de bijbel, totdat het niet langer toegankelijk is.
Zijn we vervreemd van de Bijbel. Brock voert een prachtig verhaal aan: Augustinus meende in zijn jonge en wilde jaren dat de Bijbel niets zinnigs te zeggen had voor hem. In de sectie van de Manicheeërs ontdekte hij een serieuze houding tegenover de Bijbel. Het was Ambrosius wiens warme persoonlijkheid hem uitnodigde om echt te gaan luisteren naar de Bijbel zelf. Zijn ideeën over de kerk en heiligheid werden ontmaskerd. Het was de kracht van Ambrosius' leven die Augustinus tot Christus bracht.
Dit zette hem op de weg de Bijbel in en door. Zijn vervreemding, zo ontdekte hij, kwam uit hemzelf maar was ook een gevolg van omgang met anderen. Steeds verder vervreemde hij van de Bijbel, hij zelf vervreemde zich van de Bijbel. Augustinus ontdekte dat een gemeenschap je blind kan maken voor de bijbel, totdat het niet langer toegankelijk is.
(kader studie boek Handelingen sept t/m nov 2011)
Darrell Bock (Baker Exegetical Commentary on the NT)
Introduction:
In Hellenistische geschriften wordt het genre 'acts' gebruikt voor het vertellen van de daden van een enkele grote bekendheid als bijv. Alexander de Grote of Augustus, soms is het de vertelling van de daden van een groep mensen, koningen uit een bepaalde periode.
wsl is de titel: 'handelingen van de apostelen' meegegeven om te laten zien dat de karakters door God gebruikt, gezien moeten worden als gestuurd door God. Het boek gaat ook niet over personen, maar het is een beweging die God van plek naar plek stuurt, startend in Jeruzalem uitlopend op Rome.
Hellenistische geschiedenis voldeden aan twee kenmerken, begrip van politiek en kracht om zich uit te drukken.
Hoewel de titel doet vermoeden dat de centrale karakters de apostelen zijn, draait het boek om Gods handelen. 'Acts narrates God's work in establishing the church htrough Jesus' activity.' Bovendien komen van de twaalf alleen Petrus en Johannes in beeld.
Is de Heilige geest dan niet de Hoofdrolspeler, maar het werk van Gods Geest staat onder Gods soevereiniteit en Jezus stuurt het werk van Gods Geest, Hand 2,32-36.
Overview over Handelingen:
-langste boek NT
-1003 verzen (1151 Lucas / 1071 Mattheus)
-tweede deel van Lucas tweeluik
-net als in Lucas: hoe de God van Israel verlossing geeft, ook aan de heidenen - die vraag wordt beantwoord in 2-11 / hoe kan de ontstane beweging beweren de belofte van God te zijn, show more terwijl het Joodse volk nauwelijks reageert? / Jezus' rol en functie is dat Hij als Opgestane heer actief blijft / tenslotte hebben hoofdrolspelers de rol van voorbeeldfiguren.
-het boek draait om God. Hij stelt in staat, stuurt bij en dirigeert, dat zie je vooral in de geschiedenis van Paulus, die tot geloof komt door Jezus' eigen interventie en beschermd wordt tijdens zijn reis naar Rome.
Jezus stuurt de Geest, die op zijn beurt in staat stelt als 'Geest van omhoog.
-1,8: groot deel van Handelingen is verteld vanuit het perspectief van plaatsen, het evangelie zal zich verspreiden Jeruz, Judea, Samaria en einde vd wereld.
-hfdst'en 1-5: hoofdpersoon Petrus, theologische boodschap wordt verwoord in toespraken
-verspreiding vh evangelie ten gevolg van verdrukking, 7-8
-9: God bereidt een andere man voor
-10-11,18: petrus mag evangelie naar heidenen in Ceasarea brengen
-11,19-30, gemeente in Antiochie
-12: druk op Jeruzalem wordt groot, Jakobus gedood, petrus gevangen
-13-14: Antiochie, gemeente lanceert dienst van Paulus en Barnabbas
-15: alle hoofdrolspelers naar Jeruzam voor overleg
-16,1-18,23: missionaire reizen van Paulus
--18,23-21,36: 3e reis richt zich op Efeze, terugkeer naar Jeruzalem waar Paulus een gelofte aflegt
-22-28: Paulus' bediening heeft grote impact ondanks forse tegenwerking
Handelingen wil onderwijzen en overtuigen, ook door het gebruik van krachtige voorbeelden - dat gebeurt door een selectieve keuze van gebeurtenissen of een samenvattende terugblik van iets dat eerder gebeurde.
Op die manier wil Handelingen informeren en instrueren over de uitkomst en effecten van Jezus' komst op aarde. Lucas heeft dat zo gedaan dat 'ie het verband zag tussen de geschiedenis van de vroege gemeente en wat de Here Jezus gedaan had.
Doel van Handelingen
Doel is Theophilus te verzekeren over wat hij al geleerd had, Hand 1,1-5.
Wat God heeft gedaan en doet vanuit de hemel door Jezus, door Gods Geest, is de kern van dat onderwijs.
Verder is heel belangrijk dat steeds getoond wordt dat de nieuwe beweging geworteld is in het OT. In die tijd was iets wat nieuw was niet noodzakelijk beter, maar iets wat goed was gebleken, dat was goed. Dat wil Lucas laten zien. Lucas wil de nieuwe beweging legitimeren.
Datum
Aangezien er geen expliciete verwijzing naar de val van Jeruzalem (70) te vinden is, is datering wsl vlak voor 70 nChr.
Belangrijke data:
-14-37 keizer Tiberius
-36 Pilatus' regering eindigt
-41-54 keizer Claudius
-44 dood Herodus Agrippa
-49 Claudius' edict dat Joden verbannen zijn uit Rome
-54-68 keizer Nero
Theologie van Handelingen
-plan en machtig werk van God, redes in hfdst 2 / 10 / 15 - Gods werk wordt gezien als voorteld, beloofd: God handelt in ieder hfdst. Als Redder. Maar ook in ervaren van leiding, 8,26-40.
-missie, tegenwerking en toetreden van heidenen, bijna al Gods werk heeft als doel, verzoening van mensen met Hem. nadruk ligt op Heer-zijn van Jezus, oordelen van levenden en doden, hoe God redt, is iets wat Paulus meer uitwerkt in zijn brieven ? het toetreden van heidenen is volgens Gods belofte
-Jezus, de Heer over alles en voor iedereen, hij bereidt zijn volgelingen op hun werk voor, is de Messias, Levengever
-de Heilige Geest, de aanwezigheid van de HG was een teken dat het koninkrijk van de Here Jezus aangebroken was
-de afgezonderde identiteit van de nieuwe gemeenschap, met name de Joodse identiteit speelt een belangrijke rol in het toetreden van de heidenen
-triomf van het evangelie, het evangelie knalt de wereld in van Jeruzalem naar Rome, de gemeenschap ontleent z'n kracht deels aan z'n trouw en vastbeslotenheid om volgens Gods eer te leven. Evangelisatie en heilig leven, gaan samen!!!
de geografische verspreiding van het evangelie vanuit Jeruzalem (1-7), via Samaria (8-11) en dan vanuit Jeruzalem en Israel naar Rome (12-28). Het boek toont de beweging van Gods Woord de wereld in, Jes 49,6. Rome is het doel omdat Rome gezien werd als centrum vd wereld. Petrus brengt (10-11) het evangelie naar de heidenen en Paulus brengt het buiten Israel (13-28).
indeling Handelingen:
-1,1-11: Jezus gaat naar de Vader en geeft mission-statement
-1,12-6,7: eerste gemeente in Jeruzalem
-6,8-9,31: vervolging in Jeruzalem beweegt het evangelie naar Judea en Samaria
-9,32-12,25: het evangelie naar de heidenen, meer vervolging in Jeruzalem
-13,1-15,35: Antiochie en incorporatie van heidenen
-15,36-21,16: 2e en 3e missionaire reis, verbreiding naar Griekenland en consolidatie temidden van weerstand
-21,17-28,31: evangelie komt aan in Rome, Paulus gearresteerd
(voor zo. 25 sept. 2011) preek over 9,31 (tweede samenvattingstekst):
Eigen vraag: wat is de rol van vervolging in Handelingen?
-8,1 stapsgewijs groeit de weerstand, van een waarschuwing in 4,21, naar een geseling in 5,40, naar een moord in 7.58-70, naar vervolging in hfdst 8 en verder.
-de gemeente wordt uit elkaar geslagen, naar Judea, Samaria en verder. Werkwoord is 'diesparesan'. (Merkwaardig is dat de apostelen genoemd worden en dat ze achterblijven.)
Dit grotere gedeelte, 6,8-9,31 is zo ingedeeld:
>arrest, speech en dood van Stefanus, 6,8-8,1a
>Saul de vervolger verspreidt de gemeente, 8,1b-4
>Filippus in Samaria en ontmoeting met eunuch, 8,5-40
>bekering van Saulus, zijn prediking in Damascus en Jeruzalem, 9,1-30
>voortgangsrapportage, 9,31 show less
Darrell Bock (Baker Exegetical Commentary on the NT)
Introduction:
In Hellenistische geschriften wordt het genre 'acts' gebruikt voor het vertellen van de daden van een enkele grote bekendheid als bijv. Alexander de Grote of Augustus, soms is het de vertelling van de daden van een groep mensen, koningen uit een bepaalde periode.
wsl is de titel: 'handelingen van de apostelen' meegegeven om te laten zien dat de karakters door God gebruikt, gezien moeten worden als gestuurd door God. Het boek gaat ook niet over personen, maar het is een beweging die God van plek naar plek stuurt, startend in Jeruzalem uitlopend op Rome.
Hellenistische geschiedenis voldeden aan twee kenmerken, begrip van politiek en kracht om zich uit te drukken.
Hoewel de titel doet vermoeden dat de centrale karakters de apostelen zijn, draait het boek om Gods handelen. 'Acts narrates God's work in establishing the church htrough Jesus' activity.' Bovendien komen van de twaalf alleen Petrus en Johannes in beeld.
Is de Heilige geest dan niet de Hoofdrolspeler, maar het werk van Gods Geest staat onder Gods soevereiniteit en Jezus stuurt het werk van Gods Geest, Hand 2,32-36.
Overview over Handelingen:
-langste boek NT
-1003 verzen (1151 Lucas / 1071 Mattheus)
-tweede deel van Lucas tweeluik
-net als in Lucas: hoe de God van Israel verlossing geeft, ook aan de heidenen - die vraag wordt beantwoord in 2-11 / hoe kan de ontstane beweging beweren de belofte van God te zijn, show more terwijl het Joodse volk nauwelijks reageert? / Jezus' rol en functie is dat Hij als Opgestane heer actief blijft / tenslotte hebben hoofdrolspelers de rol van voorbeeldfiguren.
-het boek draait om God. Hij stelt in staat, stuurt bij en dirigeert, dat zie je vooral in de geschiedenis van Paulus, die tot geloof komt door Jezus' eigen interventie en beschermd wordt tijdens zijn reis naar Rome.
Jezus stuurt de Geest, die op zijn beurt in staat stelt als 'Geest van omhoog.
-1,8: groot deel van Handelingen is verteld vanuit het perspectief van plaatsen, het evangelie zal zich verspreiden Jeruz, Judea, Samaria en einde vd wereld.
-hfdst'en 1-5: hoofdpersoon Petrus, theologische boodschap wordt verwoord in toespraken
-verspreiding vh evangelie ten gevolg van verdrukking, 7-8
-9: God bereidt een andere man voor
-10-11,18: petrus mag evangelie naar heidenen in Ceasarea brengen
-11,19-30, gemeente in Antiochie
-12: druk op Jeruzalem wordt groot, Jakobus gedood, petrus gevangen
-13-14: Antiochie, gemeente lanceert dienst van Paulus en Barnabbas
-15: alle hoofdrolspelers naar Jeruzam voor overleg
-16,1-18,23: missionaire reizen van Paulus
--18,23-21,36: 3e reis richt zich op Efeze, terugkeer naar Jeruzalem waar Paulus een gelofte aflegt
-22-28: Paulus' bediening heeft grote impact ondanks forse tegenwerking
Handelingen wil onderwijzen en overtuigen, ook door het gebruik van krachtige voorbeelden - dat gebeurt door een selectieve keuze van gebeurtenissen of een samenvattende terugblik van iets dat eerder gebeurde.
Op die manier wil Handelingen informeren en instrueren over de uitkomst en effecten van Jezus' komst op aarde. Lucas heeft dat zo gedaan dat 'ie het verband zag tussen de geschiedenis van de vroege gemeente en wat de Here Jezus gedaan had.
Doel van Handelingen
Doel is Theophilus te verzekeren over wat hij al geleerd had, Hand 1,1-5.
Wat God heeft gedaan en doet vanuit de hemel door Jezus, door Gods Geest, is de kern van dat onderwijs.
Verder is heel belangrijk dat steeds getoond wordt dat de nieuwe beweging geworteld is in het OT. In die tijd was iets wat nieuw was niet noodzakelijk beter, maar iets wat goed was gebleken, dat was goed. Dat wil Lucas laten zien. Lucas wil de nieuwe beweging legitimeren.
Datum
Aangezien er geen expliciete verwijzing naar de val van Jeruzalem (70) te vinden is, is datering wsl vlak voor 70 nChr.
Belangrijke data:
-14-37 keizer Tiberius
-36 Pilatus' regering eindigt
-41-54 keizer Claudius
-44 dood Herodus Agrippa
-49 Claudius' edict dat Joden verbannen zijn uit Rome
-54-68 keizer Nero
Theologie van Handelingen
-plan en machtig werk van God, redes in hfdst 2 / 10 / 15 - Gods werk wordt gezien als voorteld, beloofd: God handelt in ieder hfdst. Als Redder. Maar ook in ervaren van leiding, 8,26-40.
-missie, tegenwerking en toetreden van heidenen, bijna al Gods werk heeft als doel, verzoening van mensen met Hem. nadruk ligt op Heer-zijn van Jezus, oordelen van levenden en doden, hoe God redt, is iets wat Paulus meer uitwerkt in zijn brieven ? het toetreden van heidenen is volgens Gods belofte
-Jezus, de Heer over alles en voor iedereen, hij bereidt zijn volgelingen op hun werk voor, is de Messias, Levengever
-de Heilige Geest, de aanwezigheid van de HG was een teken dat het koninkrijk van de Here Jezus aangebroken was
-de afgezonderde identiteit van de nieuwe gemeenschap, met name de Joodse identiteit speelt een belangrijke rol in het toetreden van de heidenen
-triomf van het evangelie, het evangelie knalt de wereld in van Jeruzalem naar Rome, de gemeenschap ontleent z'n kracht deels aan z'n trouw en vastbeslotenheid om volgens Gods eer te leven. Evangelisatie en heilig leven, gaan samen!!!
de geografische verspreiding van het evangelie vanuit Jeruzalem (1-7), via Samaria (8-11) en dan vanuit Jeruzalem en Israel naar Rome (12-28). Het boek toont de beweging van Gods Woord de wereld in, Jes 49,6. Rome is het doel omdat Rome gezien werd als centrum vd wereld. Petrus brengt (10-11) het evangelie naar de heidenen en Paulus brengt het buiten Israel (13-28).
indeling Handelingen:
-1,1-11: Jezus gaat naar de Vader en geeft mission-statement
-1,12-6,7: eerste gemeente in Jeruzalem
-6,8-9,31: vervolging in Jeruzalem beweegt het evangelie naar Judea en Samaria
-9,32-12,25: het evangelie naar de heidenen, meer vervolging in Jeruzalem
-13,1-15,35: Antiochie en incorporatie van heidenen
-15,36-21,16: 2e en 3e missionaire reis, verbreiding naar Griekenland en consolidatie temidden van weerstand
-21,17-28,31: evangelie komt aan in Rome, Paulus gearresteerd
(voor zo. 25 sept. 2011) preek over 9,31 (tweede samenvattingstekst):
Eigen vraag: wat is de rol van vervolging in Handelingen?
-8,1 stapsgewijs groeit de weerstand, van een waarschuwing in 4,21, naar een geseling in 5,40, naar een moord in 7.58-70, naar vervolging in hfdst 8 en verder.
-de gemeente wordt uit elkaar geslagen, naar Judea, Samaria en verder. Werkwoord is 'diesparesan'. (Merkwaardig is dat de apostelen genoemd worden en dat ze achterblijven.)
Dit grotere gedeelte, 6,8-9,31 is zo ingedeeld:
>arrest, speech en dood van Stefanus, 6,8-8,1a
>Saul de vervolger verspreidt de gemeente, 8,1b-4
>Filippus in Samaria en ontmoeting met eunuch, 8,5-40
>bekering van Saulus, zijn prediking in Damascus en Jeruzalem, 9,1-30
>voortgangsrapportage, 9,31 show less
(Kader: studie boek Handelingen, september - november 2011)
Commentaar, Ajith Fernando, NIV Commentary Acts
Algemene inleiding: boeknaam geeft weer wat het boek presenteert, de handelingen van de apostelen, de kerk. (Tim Keller: Handelingen gaat over wat Jezus vanuit de hemel door de apostelen heen doet.)
-persoonlijke evangelisatie, niet voor enkele ambtsdragers maar alle christenen
-Bijbelstudie, personen uit dit boek verwoorden het evangelie
-contextualisatie, herkennen wie degene is aan wie het evangelie verteld wordt
Inleiding Ajith Fernando: hoe komt een dode kerk tot leven?
Introductie:
Handelingen, ontstaan en groei christelijke beweging, boodschap ervan en dienst eraan met alle triomfen en uitdagingen.
Auteur en datum:
Lucas - handelingen horen bij elkaar, beide gericht aan Theophilus. Stijl wijst op zelfde auteur.
Anoniem, behalve wij-passages: Lucas laat zien dat hij met Paulus reisde.
Goed literair grieks.
Datum, rond 60 nChr.
Handelingen is een historisch document, dit heeft belang voor behandeling van het Bijbelboek. Dit staat t.o. behandeling door o.a. F.C. Bauer (eind 19e eeuw), die Hand zag als 2e eeuws met geidealiseerd beeld van de kerk.
Toch moet historie niet worden uitgespeeld tegen theologie. Tegenstrijdigheden lijken historische betrouwbaarheid te ondermijnen, bijv. tegenstrijdigheden tussen Paulus' brieven en Handelingen. Het is historische theologie (een weergave van samenhangende gebeurtenissen die theologische waarheden communiceren).
Sit William Ramsey show more (1851-1939) heeft middels onderzoek in het Midden-Oosten aangetoond dat het boek historisch correct is. De historische betrouwbaarheid is toen meer serieus genomen.
Een sterk tegenargument voor de visie dat Lucas en Paulus compagnions waren is dat Paulus uit het boek Handelingen heel anders naar voren komt dan in zijn brieven. In de brieven komt Paulus naar voren als iemand die steeds moest strijden tegen hen die de heidenen niet zomaar wilden toelaten tot de kerk. Maar dan wordt vergeten dat het doel en de omstandigheden van aan de ene kant het boek Handelingen en aan de andere kant de brieven van Paulus verschillen.
Belangrijke thema's in Handelingen:
-1,8 toont de inhoudsopgave van Handelingen: de Heilige Geest en getuigen van het evangelie, de discipelen zullen alleen getuigen worden als de Heilige Geest over hen komt;
-prioriteit van evangelisatie / kracht van de Heilige geest / gemeenschap / onderwijs / gebed / doorbreken van menselijke grenzen / lijden / soevereiniteit van God / Joodse reactie op het evangelie / legale status van het christendom.
De uitdagingen van Handelingen:
-ctr individualisme zet Handelingen een gemeenschap neer die radicaal toegewijd is, aan het evangelie en elkaar;
-ctr egoisme zet Handelingen een groep christenen neer die zichzelf opofferen voor het welzijn van anderen;
-ctr pluralisme die waarheid ziet als persoonlijke ontdekkingsreis zet Handelingen een kerk die het leven baseert op waarheden;
-ctr een samenleving die waarheden verafschuwt en dialoog ervoor in de plaats stelt, zet Handelingen een gemeenschap neer die overtuigd is van waarheid;
-niet alleen evangelisatie maar ook genezing;
-kerk in Handelingen is niet gericht op zichzelf en het hoofd boven water houden, maar op bereiken van hen die verloren gaan;
-tegenover een kerk die kijkt naar perfecte en performance staat in Handelingen een kerk die afhankelijk is van Gods Geest;
-in een samenleving die koste wat het kost lijden wil vermijden, zet handelingen een kerk neer die lijdt omwille van Christus.
Indeling:
1,1-2: proloog
1,3-26: voorbereiden voor Pinksteren
2,1-7,60: getuigen in Jeruzalem
8,1-11,18: getuigen in Judea, samaria en begin heiden-evangelisatie
-11,19-28,31: getuigen tot einde van de aarde show less
Commentaar, Ajith Fernando, NIV Commentary Acts
Algemene inleiding: boeknaam geeft weer wat het boek presenteert, de handelingen van de apostelen, de kerk. (Tim Keller: Handelingen gaat over wat Jezus vanuit de hemel door de apostelen heen doet.)
-persoonlijke evangelisatie, niet voor enkele ambtsdragers maar alle christenen
-Bijbelstudie, personen uit dit boek verwoorden het evangelie
-contextualisatie, herkennen wie degene is aan wie het evangelie verteld wordt
Inleiding Ajith Fernando: hoe komt een dode kerk tot leven?
Introductie:
Handelingen, ontstaan en groei christelijke beweging, boodschap ervan en dienst eraan met alle triomfen en uitdagingen.
Auteur en datum:
Lucas - handelingen horen bij elkaar, beide gericht aan Theophilus. Stijl wijst op zelfde auteur.
Anoniem, behalve wij-passages: Lucas laat zien dat hij met Paulus reisde.
Goed literair grieks.
Datum, rond 60 nChr.
Handelingen is een historisch document, dit heeft belang voor behandeling van het Bijbelboek. Dit staat t.o. behandeling door o.a. F.C. Bauer (eind 19e eeuw), die Hand zag als 2e eeuws met geidealiseerd beeld van de kerk.
Toch moet historie niet worden uitgespeeld tegen theologie. Tegenstrijdigheden lijken historische betrouwbaarheid te ondermijnen, bijv. tegenstrijdigheden tussen Paulus' brieven en Handelingen. Het is historische theologie (een weergave van samenhangende gebeurtenissen die theologische waarheden communiceren).
Sit William Ramsey show more (1851-1939) heeft middels onderzoek in het Midden-Oosten aangetoond dat het boek historisch correct is. De historische betrouwbaarheid is toen meer serieus genomen.
Een sterk tegenargument voor de visie dat Lucas en Paulus compagnions waren is dat Paulus uit het boek Handelingen heel anders naar voren komt dan in zijn brieven. In de brieven komt Paulus naar voren als iemand die steeds moest strijden tegen hen die de heidenen niet zomaar wilden toelaten tot de kerk. Maar dan wordt vergeten dat het doel en de omstandigheden van aan de ene kant het boek Handelingen en aan de andere kant de brieven van Paulus verschillen.
Belangrijke thema's in Handelingen:
-1,8 toont de inhoudsopgave van Handelingen: de Heilige Geest en getuigen van het evangelie, de discipelen zullen alleen getuigen worden als de Heilige Geest over hen komt;
-prioriteit van evangelisatie / kracht van de Heilige geest / gemeenschap / onderwijs / gebed / doorbreken van menselijke grenzen / lijden / soevereiniteit van God / Joodse reactie op het evangelie / legale status van het christendom.
De uitdagingen van Handelingen:
-ctr individualisme zet Handelingen een gemeenschap neer die radicaal toegewijd is, aan het evangelie en elkaar;
-ctr egoisme zet Handelingen een groep christenen neer die zichzelf opofferen voor het welzijn van anderen;
-ctr pluralisme die waarheid ziet als persoonlijke ontdekkingsreis zet Handelingen een kerk die het leven baseert op waarheden;
-ctr een samenleving die waarheden verafschuwt en dialoog ervoor in de plaats stelt, zet Handelingen een gemeenschap neer die overtuigd is van waarheid;
-niet alleen evangelisatie maar ook genezing;
-kerk in Handelingen is niet gericht op zichzelf en het hoofd boven water houden, maar op bereiken van hen die verloren gaan;
-tegenover een kerk die kijkt naar perfecte en performance staat in Handelingen een kerk die afhankelijk is van Gods Geest;
-in een samenleving die koste wat het kost lijden wil vermijden, zet handelingen een kerk neer die lijdt omwille van Christus.
Indeling:
1,1-2: proloog
1,3-26: voorbereiden voor Pinksteren
2,1-7,60: getuigen in Jeruzalem
8,1-11,18: getuigen in Judea, samaria en begin heiden-evangelisatie
-11,19-28,31: getuigen tot einde van de aarde show less
The Moral Vision of the New Testament: Community, Cross, New Creation, A Contemporary Introduction to New Testament Ethics by Richard B. Hays
hfdst 14: 'Violence in Defense of Justice'
(22 juli, 2011, voorbereiding preek Matth 5,38-48)
Episcopale kerk in Washington, raam met tekst: 'Getuigenis voor de jongens van de parochie die dienden in de Grote Oorlog'. De kerk beweent en viert z'n doden?
Vraag: is het passend voor hen die de Goede Herder volgen, dodelijke wapens opnemen? Of breder: is het ooit Gods wil om geweld te gebruiken om gerechtigheid te doen geschieden? Het NT zegt nee, christelijk getuigenis meent 'ja'. Kun je Bonnhoeffer aanvoeren omdat hij meewerkte aan een plot om Hitler te vermoorden? Augustinus, Stad van God: geweld is toegestaan voor de bewaring van de orde.
Wat te denken van een christelijk protest tegen een concert van Ozzy Osbourne vanwege anti-christelijke waarden? Hoort dit ook niet bij de trek van de mens om de wil aan een ander op te leggen door geweld?
Andere voorbeelden hoe christenen geweld gesanctioneerd hebben:
-ethnische zuivering van Bosnische moslims bij christelijke Bosniers;
-Servische priesters die militairen zegenden toen die terugkwamen van moord-en=plunder acties;
-katholieke priester die voor de piloot de mis opdraagt die op punt stond naar Nagasaki te vliegen (blz 318-319).
Matth 5,38-48:
Uitleggers hebben vaak geprobeerd om de kracht van Jezus' woorden weg uit te leggen:
-het gaat hier om een ideale, eschatologische wereld;
-het gaat om een interim-ethiek omdat de wederkomst snel zou komen;
-deze woorden verbieden zelfverdediging, maar gaan niet in tegen het verdedigen van een show more onschuldige derde;
-deze woorden gaan alleen over ver-gevorderde christenen;
-deze woorden tonen ons hoe onmogelijk het is om Gods geboden te gehoorzamen.
Bergrede, hoe moeten we die begrijpen?
-dDit is Jezus' ontvouwing van het programma van het KvG - is dit een soort Follow-up van Mozes die vanaf de Berg Gods wet geeft?;
-het onderwijs is voor Jezus' discipelen, zij worden opgeroepen om
te leven volgens de standaard van Gods K in een zondige wereld;
-maar je ziet steeds dat tegenover het gezonde verstand wordt gezet hoe Gods zegen rust op hen die treuren, op hen die vrede stichten. De Bergrede toont de werkelijkheid op zo'n manier dat in Gods ogen de gewone orde van zaken op z'n kop staat;
-hoe verhoudt zich dit tot Jezus' wet?, de gerechtigheid waar Jezus toe oproept intensifeert en gaat uit boven de meest rigoreuze standaard van de Wetgeleerden;
-het gaat niet om een nieuwe morele code, maar om het karakter van een gemeenschap waarin boosheid overwonnen wordt door verzoening, waarin lust door discipline z'n gezonde plek houdt, het huwelijk wordt ge-eerd door trouw, en liefde voor de vijand haat vervangt.
Matth toont hier een countercultural community vrij van boosheid, en geweld. Het overstijgen van geweld door je vijand lief te hebben vormen de kern en het hoogtepunt van het onderwijs.
Het onderwijs van Jezus past in het geheel van Mattheus' evangelie: in 4,1-11 is het Jezus die geen macht wil over de koninkrijken van de aarde, in 16,21-23 / 17,22-23 / 20,17-19 zie je hoe Jezus vertelt dat hij zal leiden als iemand die vervolgd wordt om gerechtigheid, in Gethsemane zie je Jezus worstelen met zijn Vader, maar onderwerpt Hij zich. Yoder: de verleiding om de beker niet te drinken is hetzelfde als kiezen voor weerstand bieden met wapens. Een authentieke interpretatiev van Matth 5,39 is de arrestatie van Jezus. Daarna sterft Jezus, machteloos en bespot.
Als Jezus naar de hemel gaat, zijn zijn laatste woorden: 'Alle macht in hemel en op aarde is aan Mij gegeven, ga daarom heen, maak alle volken tot mijn discipelen...' Doel is: mensen trainen in de disciplines van Jezus.
Daarom is de Bergrede geen onmogelijk ideaal, het is een manier van leven bevolen door Jezus, Die alle macht in hemel en op aarde heeft. Hij woont in de gemeenschap.
Jezus wil niet de belangen verdedigen van de armen en ondedrukten in Palestina, door een opstand tegen de Romeinen te organiseren Hij preekt liefde en laat zich gevangen nemen.
In alle 6 anti-theses van Jezus intensifeert Hij de wet. De wet verbiedt moord, Jezus verbiedt zelfs boosheid, de wet verbiedt overspel, Jezus verbiedt lust.
In Deut 19,15-21 lees je over de straf voor valse getuige. Geen enkele barmhartigheid, de valse getuige moest de straf krijgen die de vals beschuldigde zou krijgen. Toon geen barmhartigheid is de boodschap. Jezus zegt: verzet je niet tegen iemand die je kwaad wil doen. De wwet zocht stabiliteit en recht, Jezus wil tot geweldloosheid aanmoedigen.
Het gaat er niet om dat de gemeenschap passief is, het gaat om daden van dienst. Door meer te doen dan wat de geweldenaar wil, getuigt de discipel van een andere werkelijkheid, waarin vrede, dienst, gulheid, boven zelfverdediging en persoonlijke rechten uitgaan. Het gaat dus niet om regels om acties te voorkomen, het gaat om het karakter van een vredevolle gemeenschap.
Door je vijand lief te hebben toon je het karakter van God/
De antitheses: 'Jullie hebben gehoord dat gezegd is...', vs 21, vs 27, vs 31, vs 33, vs 38 gaan terug op een OT-ische bron. Maar de laatste antothese, vs 43, heeft geen bron, alsof dat moest zijn: 'haat je vijanden'. Waar tegenover plaatst Matth vs 43? Wellicht op Psalm 139. Misschien eerder nog op de wijdverspreide formule: 'doe goed aan je vrienden, haat je vijanden'.
Volgende vraag: wat zijn de vijanden? Persoonlijke vijanden of naar militairen? Nee, het is niet nodig om vijanden te beperken tot een nader te identificeren groep vijanden.
Wat betekent: 'volmaakt', vs 48? Het refereert aan Lev 19,1-2: 'wees heilig want Ik ben heilig' en Deut 18,13: 'je zult volmaakt voor de Heer, je God zijn'. Het gaat erom dat de gemeenschap de heiligheid van God weerspiegelt door radicaal gehoorzaam te zijn.
Matth 5,38-48 onderwijst de norm van geweldloze liefde tot vijanden. De woorden: 'keer je andere wang toe' is meer dan een regel, het gaat om een houding van de discipel.
Wat te denken van Rom 13? Dat gaat over de regering/staat, dat hfdst is niet gericht op de gelovige.
Efez 6,10-20, de gemeente heeft niet te strijden tegen mensen maar tegen geestelijke krachten van de duisternis. De wapens zijn waarheid, gerechtigheid, vrede, geloof, verlossing en Gods Woord.
Hebr 10,32-34: plunderen verdragen met blijdschap i.p.v. met geweld te verzetten.
In Openb 12,11 wordt de gelovige opgeroepen de macht van het kwaad te overwinnen door het bloed van het Lam.
Heel het NT is consistent tegen geweld en een oproep aan de gemeente om het voorbeeld van Jezus te volgen en lijden te aanvaarden i.p.v. het te veroorzaken.
Wat te denken van Matth 10,34? Het zwaard in vs 34 staat voor de scheiding die er zal komen tussen hen die het goede nieuws verkondigen en hen die weigeren het te aanvaarden.
Mag een christen dienen in het leger als soldaat? Luc 3,14-15, soldaten vragen op Johannes de Dopers onderwijs' wat ze moeten doen. Het antwoord is niet dat ze uit het leger zouden moeten vertrekken.
Jezus verwondert zich over het geloof van een centurion, Matth 8,5-13. Een andere centurion is de eerste die Jezus als Heer erkent,Marc 15,39.
Cornelius is de eerste bekeerling in Handelingen, 10,1-11,18.
Dus?, participeren in het leger werd niet gezien als sowieso zondig. Het is ook zo dat de evangelie-en laten zien dat ook soldaten bereikt en geraakt worden door het evangelie. Ze dienen als voorbeelden van hoe het evangelie mensen kan raken, soms in tegenstelling tot hen die God al lang mogen kennen, Matth 21,31.
Er staat geen enkel verbod of afraden in het NT op een taak in het leger, staat dat niet itt de lijn die we zagen, van vrede-stichten?
Het Oude Testament, en heilige oorlog: er staan teksten in het OT die Israel oproepen om vijanden te vermoorden, Num 31. Deut 20,10-18, er mag niemand blijven leven. Zie ook 1 Sam 15,3, het feit dat Saul niet gehoorzaamt, wordt gezien als ongehoorzaamheid. Samuel moet dan Agag voor het altaar aan stukken hakken. In de traditie zijn dit soort teksten gebruikt om kruistochten tegen bijv. moslimgelovigen te houden. show less
(22 juli, 2011, voorbereiding preek Matth 5,38-48)
Episcopale kerk in Washington, raam met tekst: 'Getuigenis voor de jongens van de parochie die dienden in de Grote Oorlog'. De kerk beweent en viert z'n doden?
Vraag: is het passend voor hen die de Goede Herder volgen, dodelijke wapens opnemen? Of breder: is het ooit Gods wil om geweld te gebruiken om gerechtigheid te doen geschieden? Het NT zegt nee, christelijk getuigenis meent 'ja'. Kun je Bonnhoeffer aanvoeren omdat hij meewerkte aan een plot om Hitler te vermoorden? Augustinus, Stad van God: geweld is toegestaan voor de bewaring van de orde.
Wat te denken van een christelijk protest tegen een concert van Ozzy Osbourne vanwege anti-christelijke waarden? Hoort dit ook niet bij de trek van de mens om de wil aan een ander op te leggen door geweld?
Andere voorbeelden hoe christenen geweld gesanctioneerd hebben:
-ethnische zuivering van Bosnische moslims bij christelijke Bosniers;
-Servische priesters die militairen zegenden toen die terugkwamen van moord-en=plunder acties;
-katholieke priester die voor de piloot de mis opdraagt die op punt stond naar Nagasaki te vliegen (blz 318-319).
Matth 5,38-48:
Uitleggers hebben vaak geprobeerd om de kracht van Jezus' woorden weg uit te leggen:
-het gaat hier om een ideale, eschatologische wereld;
-het gaat om een interim-ethiek omdat de wederkomst snel zou komen;
-deze woorden verbieden zelfverdediging, maar gaan niet in tegen het verdedigen van een show more onschuldige derde;
-deze woorden gaan alleen over ver-gevorderde christenen;
-deze woorden tonen ons hoe onmogelijk het is om Gods geboden te gehoorzamen.
Bergrede, hoe moeten we die begrijpen?
-dDit is Jezus' ontvouwing van het programma van het KvG - is dit een soort Follow-up van Mozes die vanaf de Berg Gods wet geeft?;
-het onderwijs is voor Jezus' discipelen, zij worden opgeroepen om
te leven volgens de standaard van Gods K in een zondige wereld;
-maar je ziet steeds dat tegenover het gezonde verstand wordt gezet hoe Gods zegen rust op hen die treuren, op hen die vrede stichten. De Bergrede toont de werkelijkheid op zo'n manier dat in Gods ogen de gewone orde van zaken op z'n kop staat;
-hoe verhoudt zich dit tot Jezus' wet?, de gerechtigheid waar Jezus toe oproept intensifeert en gaat uit boven de meest rigoreuze standaard van de Wetgeleerden;
-het gaat niet om een nieuwe morele code, maar om het karakter van een gemeenschap waarin boosheid overwonnen wordt door verzoening, waarin lust door discipline z'n gezonde plek houdt, het huwelijk wordt ge-eerd door trouw, en liefde voor de vijand haat vervangt.
Matth toont hier een countercultural community vrij van boosheid, en geweld. Het overstijgen van geweld door je vijand lief te hebben vormen de kern en het hoogtepunt van het onderwijs.
Het onderwijs van Jezus past in het geheel van Mattheus' evangelie: in 4,1-11 is het Jezus die geen macht wil over de koninkrijken van de aarde, in 16,21-23 / 17,22-23 / 20,17-19 zie je hoe Jezus vertelt dat hij zal leiden als iemand die vervolgd wordt om gerechtigheid, in Gethsemane zie je Jezus worstelen met zijn Vader, maar onderwerpt Hij zich. Yoder: de verleiding om de beker niet te drinken is hetzelfde als kiezen voor weerstand bieden met wapens. Een authentieke interpretatiev van Matth 5,39 is de arrestatie van Jezus. Daarna sterft Jezus, machteloos en bespot.
Als Jezus naar de hemel gaat, zijn zijn laatste woorden: 'Alle macht in hemel en op aarde is aan Mij gegeven, ga daarom heen, maak alle volken tot mijn discipelen...' Doel is: mensen trainen in de disciplines van Jezus.
Daarom is de Bergrede geen onmogelijk ideaal, het is een manier van leven bevolen door Jezus, Die alle macht in hemel en op aarde heeft. Hij woont in de gemeenschap.
Jezus wil niet de belangen verdedigen van de armen en ondedrukten in Palestina, door een opstand tegen de Romeinen te organiseren Hij preekt liefde en laat zich gevangen nemen.
In alle 6 anti-theses van Jezus intensifeert Hij de wet. De wet verbiedt moord, Jezus verbiedt zelfs boosheid, de wet verbiedt overspel, Jezus verbiedt lust.
In Deut 19,15-21 lees je over de straf voor valse getuige. Geen enkele barmhartigheid, de valse getuige moest de straf krijgen die de vals beschuldigde zou krijgen. Toon geen barmhartigheid is de boodschap. Jezus zegt: verzet je niet tegen iemand die je kwaad wil doen. De wwet zocht stabiliteit en recht, Jezus wil tot geweldloosheid aanmoedigen.
Het gaat er niet om dat de gemeenschap passief is, het gaat om daden van dienst. Door meer te doen dan wat de geweldenaar wil, getuigt de discipel van een andere werkelijkheid, waarin vrede, dienst, gulheid, boven zelfverdediging en persoonlijke rechten uitgaan. Het gaat dus niet om regels om acties te voorkomen, het gaat om het karakter van een vredevolle gemeenschap.
Door je vijand lief te hebben toon je het karakter van God/
De antitheses: 'Jullie hebben gehoord dat gezegd is...', vs 21, vs 27, vs 31, vs 33, vs 38 gaan terug op een OT-ische bron. Maar de laatste antothese, vs 43, heeft geen bron, alsof dat moest zijn: 'haat je vijanden'. Waar tegenover plaatst Matth vs 43? Wellicht op Psalm 139. Misschien eerder nog op de wijdverspreide formule: 'doe goed aan je vrienden, haat je vijanden'.
Volgende vraag: wat zijn de vijanden? Persoonlijke vijanden of naar militairen? Nee, het is niet nodig om vijanden te beperken tot een nader te identificeren groep vijanden.
Wat betekent: 'volmaakt', vs 48? Het refereert aan Lev 19,1-2: 'wees heilig want Ik ben heilig' en Deut 18,13: 'je zult volmaakt voor de Heer, je God zijn'. Het gaat erom dat de gemeenschap de heiligheid van God weerspiegelt door radicaal gehoorzaam te zijn.
Matth 5,38-48 onderwijst de norm van geweldloze liefde tot vijanden. De woorden: 'keer je andere wang toe' is meer dan een regel, het gaat om een houding van de discipel.
Wat te denken van Rom 13? Dat gaat over de regering/staat, dat hfdst is niet gericht op de gelovige.
Efez 6,10-20, de gemeente heeft niet te strijden tegen mensen maar tegen geestelijke krachten van de duisternis. De wapens zijn waarheid, gerechtigheid, vrede, geloof, verlossing en Gods Woord.
Hebr 10,32-34: plunderen verdragen met blijdschap i.p.v. met geweld te verzetten.
In Openb 12,11 wordt de gelovige opgeroepen de macht van het kwaad te overwinnen door het bloed van het Lam.
Heel het NT is consistent tegen geweld en een oproep aan de gemeente om het voorbeeld van Jezus te volgen en lijden te aanvaarden i.p.v. het te veroorzaken.
Wat te denken van Matth 10,34? Het zwaard in vs 34 staat voor de scheiding die er zal komen tussen hen die het goede nieuws verkondigen en hen die weigeren het te aanvaarden.
Mag een christen dienen in het leger als soldaat? Luc 3,14-15, soldaten vragen op Johannes de Dopers onderwijs' wat ze moeten doen. Het antwoord is niet dat ze uit het leger zouden moeten vertrekken.
Jezus verwondert zich over het geloof van een centurion, Matth 8,5-13. Een andere centurion is de eerste die Jezus als Heer erkent,Marc 15,39.
Cornelius is de eerste bekeerling in Handelingen, 10,1-11,18.
Dus?, participeren in het leger werd niet gezien als sowieso zondig. Het is ook zo dat de evangelie-en laten zien dat ook soldaten bereikt en geraakt worden door het evangelie. Ze dienen als voorbeelden van hoe het evangelie mensen kan raken, soms in tegenstelling tot hen die God al lang mogen kennen, Matth 21,31.
Er staat geen enkel verbod of afraden in het NT op een taak in het leger, staat dat niet itt de lijn die we zagen, van vrede-stichten?
Het Oude Testament, en heilige oorlog: er staan teksten in het OT die Israel oproepen om vijanden te vermoorden, Num 31. Deut 20,10-18, er mag niemand blijven leven. Zie ook 1 Sam 15,3, het feit dat Saul niet gehoorzaamt, wordt gezien als ongehoorzaamheid. Samuel moet dan Agag voor het altaar aan stukken hakken. In de traditie zijn dit soort teksten gebruikt om kruistochten tegen bijv. moslimgelovigen te houden. show less
A Failure of Nerve van Edwin Friedman:
Introductie: als in het Amerika van vandaag in welk systeem ook maar waarin enige vorm van leiderschap is, angst bepaalde drempels bereikt, dan is redelijkheid en eerlijkheid niet voldoende opgewassen daartegen. Waar blijft de focus op karakter?
Angst is iets wat door de hele samenleving heen zit, daardoor is de samenleving reactief. Dat is een gevaar voor leiders, 'we are polluting our own species'.
Dit boek is voor hen die wantrouwig zijn geworden to data boven volwassenheid, to verandering.. Nadruk zal liggen op uitdaging ipv blijven in de comfort-zone.Op zelf-differentiatie ipv benadrukken van samen.
Conceptueel is de sociale constructie van de samenleving inadequaat, omdat emotionele processen door deze constructie niet voldoende worden meegenomen. F. werkte in Washington waar hij in het veld van tegelijk heling en management werkte, en het viel hem op dat mensen op allerlei nivo's hun ziekten proberen te genezen door te amputeren, sterke medicijnen, bloedtransfusie. Maar als tijdens een kwaadaardige ziekte emotionele processen ontkend worden, zal genezing waarschijnlijk niet optreden.
Toen hij mensen vanuit verschillende culturen zag opereren, werd hem duidelijk dat het niet gaat om die mensen te verstaan tegen de achtergrond van hun afzonderlijke culturen, het ging er ook niet om dat ze bij elkaar wilden zijn, het ging om dat ze zichzelf wilden blijven binnen nauwe verbanden. Individuatie.
Definitie van volwassenheid: de wil om je show more verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen volwassenheid en de doelen die je nastreeft.
(1985) Generation to Generation': wat betreft weerstand to leiderschap: is niet iets wat ontkend of genegeerd moet worden, of weg gewenst. het is iets dat bij het territorium van leiden behoort - familie of organisatie. herkennen wat weer stand is, is de sleutel tot het koninkrijk.
Die weerstand to leiderschap of dat met elkaar omgaan is niet iets wat je als mens kunt afschudden, door bijv ie klooster. Het hoort bij de basisvorm van het leven.
F. onderscheidt 4 manieren van denken die hij tegenkwam in welk instituut ook maar waarin mensen met elkaar omgingen:
1. regressieve counter-evolutionaire trend waarin het meest afhankelijke lid de agenda bepaalt, waarin verandering leidt tot verzwakking, waarin kracht gegeven wordt aan de recalcitrante, aan het angstigste lid ipv aan diegene vol energie / visie
2. proces waarin devaluatie van individuatie kenmerkend is, leiders gaan meer leunen op expertise dan op capaciteit om beslissingen te maken.
3. processen waarin obsessief omgegaan wordt met data en techniek > emotionele processen worden vergeten.
4. wijdverspreid verkeerd begrijpen van de relationele aard van vernietigende processen in families / instituten, die ertoe leidt dat leiders denken dat dit soort processen gereguleerd kunnen worden met redelijkheid, liefde, inzicht, streven naar consensus.
Dit boek biedt een model van leiderschap dat in een andere richting gaat, eerst moeten leiders focussen op hun eigen integriteit en aard van hun aanwezigheid ipv op techniek om te manipuleren. Dit model is gebaseerd op het idee dat leiderschap eerder een emotioneel proces is ipv een cognitief iets.
Bottomline: als een creatief en energiek lid van welke organisatie ook maar gefrustreerd wordt ipv bemoedigd, wat veel tijd in beslag neemt, dan zit ad top een leider die alleen maar gevreven wordt door de angst om de vrede te bewaren, een vermijder van risico's, iemand die veel meer belang heeft bij goede gevoelens over hem of in de organisatie dan door vooruitgang, iemands wiens leven om consensus draait, iemand die niet in staat is om ergens voor te staan, iemand die doodsbang is voor conflicten. Zo'n leider wordt vaak leuk / charming genoemd.
Een leider die zich goed kan onderscheiden (neo-logisme) is geen autocraat maar iemand die duidelijk heeft welke doelen die nastreeft en die dus niet snel verstrikt zal raken in allerlei emotionele processen die gevolg zijn van nastreven van de gestelde doelen. Iemand die zijn eigen reactiviteit kan hanteren in verhouding tot de automatische opgeroepen reacties van anderen.
Systemische kracht van leiderschap - als een creatief, energiek lid van welke organisatie ook maar gefrustreerd wordt ipv bemoedigd, dan kan het zijn dat de slecht differentierende persoon aan de top die persoon niet eens hoeft te kennen. Het functioneren van een leider raakt het hele systeem op een manier die veel fundamenteler is dan beschreven kan worden met psychologische termen. Relationele processen in een instituut kunnen niet gereduceerd worden tot psychodynamische factoren. Wat nodig was om dit accuraat te beschrijven was geen model waarin ze onderscheiden werden in afzonderlijke categorien en ook niet in tegengestelde krachten. De natuur had modellen die gebaseerd waren op reciproce krachten tussen generaties, denk aan hordes, roedels etc. Wat nodig was, was een holoistische beschrijving die niet dacht in hierarchische verhoudingen, alsof het lichaam te onderscheiden was van het hoofd, het hoofd blijkt door recent onderzoek aanwezig in het lichaam (verhoudingen tussen lichaam en denken kent veel meer verbanden dan gedacht, het is een systeem). Wat telt is de aanwezigheid vd leider, meer dan zijn techniek of kennis.
Geweldig samenvattend citaat: '...if a leader could learnto be a well differentiated presence, by the very nature he or she could promote differentiation and support imagination throughout the system. This would be the case not by focusing on techniques for moving others, but by focusing on the nature of his or her own being and presence.' (blz. 18)
Maar visie is niet genoeg, er moet ook een onderscheiden zijn van de leider to volgers, de leider moet zijn alleenheid accepteren maar er ook van houden. Als hij veel kritiek krijgt is dat wellicht een teken dat hij goed leiding geeft. Wie aan de leiders werkt, werkt aan degenen die volgen, ook al zie je ze als therapeut (Friedman) niet.
Hoofdstuk 1 (blz. 29:
Europa 1493: terneer geslagen en zonder visie of hoop. Plotseling verandert die situatie in 50 jaar, Renaissance. Artistieke ontwikkelingen, de Reformatie, uitvindingen als horloge (meten van tijd binnen een dag), krant (verspreiding informatie binnen een gemeenschap). Ptolemeische wereldvisie ging op z'n kop: geocentrische wereldvisie alsof de rest van planeten en sterren rond de aarde draaiden. Hoe kwam deze verandering tot stand? Data alleen waren niet genoeg, een verandering op emotioneel nivo geeft altijd de doorslag. Mensen moeten ook in staat zijn zich te onderscheiden van omringende emotionele processen voordat ze dingen anders gaan zien. De ontdekking van de Nieuwe wereld gaf de doorslag.
Karakteristieken van een systeem dat vast zit:
-een eindeloze molen van harder en opnieuw proberen;
-zoeken naar antwoorden ipv vragen herformuleren;
-of/of - denken wat resulteert in valse tegenstellingen. show less
Introductie: als in het Amerika van vandaag in welk systeem ook maar waarin enige vorm van leiderschap is, angst bepaalde drempels bereikt, dan is redelijkheid en eerlijkheid niet voldoende opgewassen daartegen. Waar blijft de focus op karakter?
Angst is iets wat door de hele samenleving heen zit, daardoor is de samenleving reactief. Dat is een gevaar voor leiders, 'we are polluting our own species'.
Dit boek is voor hen die wantrouwig zijn geworden to data boven volwassenheid, to verandering.. Nadruk zal liggen op uitdaging ipv blijven in de comfort-zone.Op zelf-differentiatie ipv benadrukken van samen.
Conceptueel is de sociale constructie van de samenleving inadequaat, omdat emotionele processen door deze constructie niet voldoende worden meegenomen. F. werkte in Washington waar hij in het veld van tegelijk heling en management werkte, en het viel hem op dat mensen op allerlei nivo's hun ziekten proberen te genezen door te amputeren, sterke medicijnen, bloedtransfusie. Maar als tijdens een kwaadaardige ziekte emotionele processen ontkend worden, zal genezing waarschijnlijk niet optreden.
Toen hij mensen vanuit verschillende culturen zag opereren, werd hem duidelijk dat het niet gaat om die mensen te verstaan tegen de achtergrond van hun afzonderlijke culturen, het ging er ook niet om dat ze bij elkaar wilden zijn, het ging om dat ze zichzelf wilden blijven binnen nauwe verbanden. Individuatie.
Definitie van volwassenheid: de wil om je show more verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen volwassenheid en de doelen die je nastreeft.
(1985) Generation to Generation': wat betreft weerstand to leiderschap: is niet iets wat ontkend of genegeerd moet worden, of weg gewenst. het is iets dat bij het territorium van leiden behoort - familie of organisatie. herkennen wat weer stand is, is de sleutel tot het koninkrijk.
Die weerstand to leiderschap of dat met elkaar omgaan is niet iets wat je als mens kunt afschudden, door bijv ie klooster. Het hoort bij de basisvorm van het leven.
F. onderscheidt 4 manieren van denken die hij tegenkwam in welk instituut ook maar waarin mensen met elkaar omgingen:
1. regressieve counter-evolutionaire trend waarin het meest afhankelijke lid de agenda bepaalt, waarin verandering leidt tot verzwakking, waarin kracht gegeven wordt aan de recalcitrante, aan het angstigste lid ipv aan diegene vol energie / visie
2. proces waarin devaluatie van individuatie kenmerkend is, leiders gaan meer leunen op expertise dan op capaciteit om beslissingen te maken.
3. processen waarin obsessief omgegaan wordt met data en techniek > emotionele processen worden vergeten.
4. wijdverspreid verkeerd begrijpen van de relationele aard van vernietigende processen in families / instituten, die ertoe leidt dat leiders denken dat dit soort processen gereguleerd kunnen worden met redelijkheid, liefde, inzicht, streven naar consensus.
Dit boek biedt een model van leiderschap dat in een andere richting gaat, eerst moeten leiders focussen op hun eigen integriteit en aard van hun aanwezigheid ipv op techniek om te manipuleren. Dit model is gebaseerd op het idee dat leiderschap eerder een emotioneel proces is ipv een cognitief iets.
Bottomline: als een creatief en energiek lid van welke organisatie ook maar gefrustreerd wordt ipv bemoedigd, wat veel tijd in beslag neemt, dan zit ad top een leider die alleen maar gevreven wordt door de angst om de vrede te bewaren, een vermijder van risico's, iemand die veel meer belang heeft bij goede gevoelens over hem of in de organisatie dan door vooruitgang, iemands wiens leven om consensus draait, iemand die niet in staat is om ergens voor te staan, iemand die doodsbang is voor conflicten. Zo'n leider wordt vaak leuk / charming genoemd.
Een leider die zich goed kan onderscheiden (neo-logisme) is geen autocraat maar iemand die duidelijk heeft welke doelen die nastreeft en die dus niet snel verstrikt zal raken in allerlei emotionele processen die gevolg zijn van nastreven van de gestelde doelen. Iemand die zijn eigen reactiviteit kan hanteren in verhouding tot de automatische opgeroepen reacties van anderen.
Systemische kracht van leiderschap - als een creatief, energiek lid van welke organisatie ook maar gefrustreerd wordt ipv bemoedigd, dan kan het zijn dat de slecht differentierende persoon aan de top die persoon niet eens hoeft te kennen. Het functioneren van een leider raakt het hele systeem op een manier die veel fundamenteler is dan beschreven kan worden met psychologische termen. Relationele processen in een instituut kunnen niet gereduceerd worden tot psychodynamische factoren. Wat nodig was om dit accuraat te beschrijven was geen model waarin ze onderscheiden werden in afzonderlijke categorien en ook niet in tegengestelde krachten. De natuur had modellen die gebaseerd waren op reciproce krachten tussen generaties, denk aan hordes, roedels etc. Wat nodig was, was een holoistische beschrijving die niet dacht in hierarchische verhoudingen, alsof het lichaam te onderscheiden was van het hoofd, het hoofd blijkt door recent onderzoek aanwezig in het lichaam (verhoudingen tussen lichaam en denken kent veel meer verbanden dan gedacht, het is een systeem). Wat telt is de aanwezigheid vd leider, meer dan zijn techniek of kennis.
Geweldig samenvattend citaat: '...if a leader could learnto be a well differentiated presence, by the very nature he or she could promote differentiation and support imagination throughout the system. This would be the case not by focusing on techniques for moving others, but by focusing on the nature of his or her own being and presence.' (blz. 18)
Maar visie is niet genoeg, er moet ook een onderscheiden zijn van de leider to volgers, de leider moet zijn alleenheid accepteren maar er ook van houden. Als hij veel kritiek krijgt is dat wellicht een teken dat hij goed leiding geeft. Wie aan de leiders werkt, werkt aan degenen die volgen, ook al zie je ze als therapeut (Friedman) niet.
Hoofdstuk 1 (blz. 29:
Europa 1493: terneer geslagen en zonder visie of hoop. Plotseling verandert die situatie in 50 jaar, Renaissance. Artistieke ontwikkelingen, de Reformatie, uitvindingen als horloge (meten van tijd binnen een dag), krant (verspreiding informatie binnen een gemeenschap). Ptolemeische wereldvisie ging op z'n kop: geocentrische wereldvisie alsof de rest van planeten en sterren rond de aarde draaiden. Hoe kwam deze verandering tot stand? Data alleen waren niet genoeg, een verandering op emotioneel nivo geeft altijd de doorslag. Mensen moeten ook in staat zijn zich te onderscheiden van omringende emotionele processen voordat ze dingen anders gaan zien. De ontdekking van de Nieuwe wereld gaf de doorslag.
Karakteristieken van een systeem dat vast zit:
-een eindeloze molen van harder en opnieuw proberen;
-zoeken naar antwoorden ipv vragen herformuleren;
-of/of - denken wat resulteert in valse tegenstellingen. show less
8 december 2010:
-citaat Newbgin blz 31-32
-goede vragen mbt missionair kerk-zijn, blz 33-35
-citaat Newbgin blz 31-32
-goede vragen mbt missionair kerk-zijn, blz 33-35
30 november 2010
Bestaat er zoiets als nederige ambitie? Het is niet noodzakelijk dat nederigheid ambitie om zeep helpt. Melville noemde nederigheid de meest geheimzinnige passies. Denk je bij ambitie aan iets negatiefs of als iets positiefs, een belangrijk deel van wat mensen bereiken? Ambitie is een nobele kracht voor de glorie van God.
Ambitie moet gered worden van onze cultuur. Vaak is ambitie neergezet als hang naar applaus, belust zijn op roem. Daar komt bij dat de westerse cultuur vandaag niet in grote idee-en gelooft, en dat objectieve waarheid niet bestaat. 'Maar als we waarheid ontkennen, verstikken we ambitie. Zonder waarheid als fundament en ideeen die het waard zijn om te ontdekken, zal ronddolen betekenis vervangen, dan zal verwarring het van overtuiging winnen, zal ambivalentie aspiratie opslokken.' Ambitie moet ook gered worden van nederigheid. Nederigheid dooft veel bijbels vuur, maar als we te nederig worden om te handelen zijn we niet langer 'bijbels nederig'. Ware nederigheid doodt onze dromen niet maar voorkomt dat ze uit de bocht vliegen en zo op Gods weg blijven gericht op Gods glorie. Ambitie moet ook gered worden van onszelf, wij willen glorie voor onszelf en laten goddelijke dromen vallen als iets aantrekkelijkers opdoemt.
hfdst 1: 'Ambition conceived. We are wired for Glory'
Tweede-hands-boeken-dorp Hay-on-way in Wales. Een vriend vd schrijven is jarenlang op zoek geweest naar een originele door Susannah Spurgeon gesigneerd exemplaar van 'Lectures show more for my Students'. Toepassing: we gaan naar dingen op zoek die waarde hebben. Johannes 12, Jezus bidt: 'Vader, uw Naam moge ge-eerd zijn', en dan is Gods antwoord uit de hemel: 'Ik hen mijn Naam ge-eerd, en zal dat weer doen'. Ondanks het feit dat ze Gods stembaar hoorbaar hoorden, nog niet geloven. En anderen zijn bang voor de Farizee-en. Waarom? Uit vrees voor de Farizee-en, als autoriteiten in de Joodse gemeenschap konden ze hun positie wel vergeten als ze toegaven dat ze in Jezus geloofden. Maar Joh 12,43 laat zien dat onder die angst liefde voor eer van mensen zit. Die drive was blijkbaar zo sterk dat het hen weghield van Gods Zoon. We zijn als mensen zo in elkaar gezet dat we op zoek zijn naar glorie. De rest van het Johannes-evangelie maakt duidelijk dat we als mensen ergens naar verlangen, en dat is glorie. Doxa (griekse woord): waarde, gewicht, waardigheid. Je ziet het terug in reputatie, zelfwaarde, positie. Het trekt ons als een magneet aan. God is vol glorie in zichzelf, en God schiep de kosmos om zijn glorie te laten zien aan de mens die zich daarover kon verheugen. Dat is bedoeld met de oproep God de glorie te brengen. Dan erkennen we God in zijn glorie. Daarvoor zijn we geschapen: God de eer brengen en Hem verheugen (Westminster Confessie 1).
Wij zijn glorie-junkies. Het haakt aan iets in onze ziel en dat gaat heel diep. Zit in ons instinct. Maar hoe staat God hier tegenover? Hij moedigt ons aan glorie te zoeken, Hij beloont het. Maar dan wel dat we hongeren naar Gods glorie. En die zien we in Jezus, maar Hij draagt die glorie niet zoals iemand een glimlach. Hij IS Gods glorie, Joh 1. Als de Vader in Joh 12 zegt: 'en Ik zal mijn Naam opnieuw verheerlijken', dan bedoelt de Vader de kruisiging van Jezus. God wordt het meest ge-eerd toen de Heer van de Glorie op Golgotha gekruisigd werd.
Wat heeft dit met ambitie te maken? Genade ontsteekt goddelijke ambitie. Terwijl de schrijver eerst dacht dat apathie 'cool' was, nu wil hij graag laten zien dat hij gelooft, met z'n daden. Waarom? Omdat wedergeboorte hetzelfde is als een nieuwe start krijgen. Genade vuurt ons aan om voor Gods glorie te leven. Maar ook na onze bekering volgen we de keus om de eer van mensen te zoeken. En daaruit leren we dat we als mensen altijd voor glorie leven, alleen is het de vraag: waar zoeken we die? Als we ambivalent tegenover Jezus staan verwerpen we de glorie van God voor iets anders. We kunnen dus heel religieus zijn maar nep-glorie najagen. Glorie liefhebben betekent ernaar jagen en als we de glorie van God liefhebben verandert ons leven in een zoektocht: goddelijke ambitie.
Bij het liefhebben van iets hoort dat je ernaar jaagt, en hoe sterker ik iets liefheb, hoe meer ik erop jaag. En dat doen we met dingen die ons waardevol lijken. Maar hoe zet je dit najagen om in ambitie? We moeten het gaan 'prijzen', op 'waarde schatten'. Ambitie is iets zo waardevol vinden dat we ernaar jagen te ontvangen. Fil 3,8: ik beschouw alles als vuilnis vergeleken bij wat alles te boven gaat: Jezus te kennen als mijn Heer'. 3,14: 'ik jaag naar...' Dit streven betekent dus het hebben van een passie, een doel en actie. We zijn mensen die geschapen zijn om ambitieus te zijn voor Gods glorie, maar we hebben dit voor iets anders ingeruild: eer van mensen.
hfdst 2: 'Ambition Corrupted. Growing smaller on our attempt to be great'
Ons instinct voor glorie is door God gegeven en woont in ons. Was de ambitie van Alexander de Grote om de wereld te veroveren en als een God aanbeden te worden ook goed? Terwijl Adam geroepen was tot glorieuze ambitie: z'n tijd en energie besteden aan Gods glorie, is hij door val in zonde op zoek gegaan naar glorie, los van God, gedreven door zelfverheffing = zonde. Ipv Gods eer te promoten, promoten we onszelf. Wat doet dit met onszelf? Edwards schrijft: 'Immediatly upon the Fall, the mind of man shrank from its primitive greatness and expandedness to an exceeding smallness and contractedness'. Los van God word hun wereld niet groter dan zij zelf zijn. 'We grow small trying to be great.' show less
Bestaat er zoiets als nederige ambitie? Het is niet noodzakelijk dat nederigheid ambitie om zeep helpt. Melville noemde nederigheid de meest geheimzinnige passies. Denk je bij ambitie aan iets negatiefs of als iets positiefs, een belangrijk deel van wat mensen bereiken? Ambitie is een nobele kracht voor de glorie van God.
Ambitie moet gered worden van onze cultuur. Vaak is ambitie neergezet als hang naar applaus, belust zijn op roem. Daar komt bij dat de westerse cultuur vandaag niet in grote idee-en gelooft, en dat objectieve waarheid niet bestaat. 'Maar als we waarheid ontkennen, verstikken we ambitie. Zonder waarheid als fundament en ideeen die het waard zijn om te ontdekken, zal ronddolen betekenis vervangen, dan zal verwarring het van overtuiging winnen, zal ambivalentie aspiratie opslokken.' Ambitie moet ook gered worden van nederigheid. Nederigheid dooft veel bijbels vuur, maar als we te nederig worden om te handelen zijn we niet langer 'bijbels nederig'. Ware nederigheid doodt onze dromen niet maar voorkomt dat ze uit de bocht vliegen en zo op Gods weg blijven gericht op Gods glorie. Ambitie moet ook gered worden van onszelf, wij willen glorie voor onszelf en laten goddelijke dromen vallen als iets aantrekkelijkers opdoemt.
hfdst 1: 'Ambition conceived. We are wired for Glory'
Tweede-hands-boeken-dorp Hay-on-way in Wales. Een vriend vd schrijven is jarenlang op zoek geweest naar een originele door Susannah Spurgeon gesigneerd exemplaar van 'Lectures show more for my Students'. Toepassing: we gaan naar dingen op zoek die waarde hebben. Johannes 12, Jezus bidt: 'Vader, uw Naam moge ge-eerd zijn', en dan is Gods antwoord uit de hemel: 'Ik hen mijn Naam ge-eerd, en zal dat weer doen'. Ondanks het feit dat ze Gods stembaar hoorbaar hoorden, nog niet geloven. En anderen zijn bang voor de Farizee-en. Waarom? Uit vrees voor de Farizee-en, als autoriteiten in de Joodse gemeenschap konden ze hun positie wel vergeten als ze toegaven dat ze in Jezus geloofden. Maar Joh 12,43 laat zien dat onder die angst liefde voor eer van mensen zit. Die drive was blijkbaar zo sterk dat het hen weghield van Gods Zoon. We zijn als mensen zo in elkaar gezet dat we op zoek zijn naar glorie. De rest van het Johannes-evangelie maakt duidelijk dat we als mensen ergens naar verlangen, en dat is glorie. Doxa (griekse woord): waarde, gewicht, waardigheid. Je ziet het terug in reputatie, zelfwaarde, positie. Het trekt ons als een magneet aan. God is vol glorie in zichzelf, en God schiep de kosmos om zijn glorie te laten zien aan de mens die zich daarover kon verheugen. Dat is bedoeld met de oproep God de glorie te brengen. Dan erkennen we God in zijn glorie. Daarvoor zijn we geschapen: God de eer brengen en Hem verheugen (Westminster Confessie 1).
Wij zijn glorie-junkies. Het haakt aan iets in onze ziel en dat gaat heel diep. Zit in ons instinct. Maar hoe staat God hier tegenover? Hij moedigt ons aan glorie te zoeken, Hij beloont het. Maar dan wel dat we hongeren naar Gods glorie. En die zien we in Jezus, maar Hij draagt die glorie niet zoals iemand een glimlach. Hij IS Gods glorie, Joh 1. Als de Vader in Joh 12 zegt: 'en Ik zal mijn Naam opnieuw verheerlijken', dan bedoelt de Vader de kruisiging van Jezus. God wordt het meest ge-eerd toen de Heer van de Glorie op Golgotha gekruisigd werd.
Wat heeft dit met ambitie te maken? Genade ontsteekt goddelijke ambitie. Terwijl de schrijver eerst dacht dat apathie 'cool' was, nu wil hij graag laten zien dat hij gelooft, met z'n daden. Waarom? Omdat wedergeboorte hetzelfde is als een nieuwe start krijgen. Genade vuurt ons aan om voor Gods glorie te leven. Maar ook na onze bekering volgen we de keus om de eer van mensen te zoeken. En daaruit leren we dat we als mensen altijd voor glorie leven, alleen is het de vraag: waar zoeken we die? Als we ambivalent tegenover Jezus staan verwerpen we de glorie van God voor iets anders. We kunnen dus heel religieus zijn maar nep-glorie najagen. Glorie liefhebben betekent ernaar jagen en als we de glorie van God liefhebben verandert ons leven in een zoektocht: goddelijke ambitie.
Bij het liefhebben van iets hoort dat je ernaar jaagt, en hoe sterker ik iets liefheb, hoe meer ik erop jaag. En dat doen we met dingen die ons waardevol lijken. Maar hoe zet je dit najagen om in ambitie? We moeten het gaan 'prijzen', op 'waarde schatten'. Ambitie is iets zo waardevol vinden dat we ernaar jagen te ontvangen. Fil 3,8: ik beschouw alles als vuilnis vergeleken bij wat alles te boven gaat: Jezus te kennen als mijn Heer'. 3,14: 'ik jaag naar...' Dit streven betekent dus het hebben van een passie, een doel en actie. We zijn mensen die geschapen zijn om ambitieus te zijn voor Gods glorie, maar we hebben dit voor iets anders ingeruild: eer van mensen.
hfdst 2: 'Ambition Corrupted. Growing smaller on our attempt to be great'
Ons instinct voor glorie is door God gegeven en woont in ons. Was de ambitie van Alexander de Grote om de wereld te veroveren en als een God aanbeden te worden ook goed? Terwijl Adam geroepen was tot glorieuze ambitie: z'n tijd en energie besteden aan Gods glorie, is hij door val in zonde op zoek gegaan naar glorie, los van God, gedreven door zelfverheffing = zonde. Ipv Gods eer te promoten, promoten we onszelf. Wat doet dit met onszelf? Edwards schrijft: 'Immediatly upon the Fall, the mind of man shrank from its primitive greatness and expandedness to an exceeding smallness and contractedness'. Los van God word hun wereld niet groter dan zij zelf zijn. 'We grow small trying to be great.' show less
31 okt Nationale Bijbelzondag
daarom kort overzicht van hfdst 8: The Bible
Motto: 'There is not a condition into which a child of God can fall but there is a direction and rule in the Word, in some measure suitable thereunto' - Thomas Gouge
-toegang van de leek tot de Bijbel
-natuur en scopus vd Bijbel: autoriteit boven traditie (in navolging Reformatie)
-principles of Bible interpretation: verlichting door HG, niet-allegorisch
-de Bijbel als literatuur: is de Bijbel dan geen heilig boek?, alsof alleen niet-gelovigen de Bijbel als literatuur lezen en gelovigen als Woord van God. Die tegenstelling bestaat niet. De Bijbel is literatuur zeiden Puriteinen omdat het over concreet menselijke ervaringen gaat en daarin wordt de stijl en de techniek perfect gehanteerd.Het gaat zoals Sibbes schrijft om: 'After God hath revealed spiritual truths, and faith had apprehended them, then imagination hath use wile the soul is joined with the body.'
-The Affective Power of the Bible: voor de puriteinen was de Bijbel een boek met informatie, maar meer dan dat. Het was een affectief boek. Een boek met meer-dan-gewoonlijke mogelijkheid om mensen te bewegen en te beinvloeden. Contact met de Bijbel werd door P gezien als dynamisch: 'Though men were hard as rocks, the Word is a hammer which can break them: though as sharp as thorns and briers, the Word is a fire which cab devour and torment them'. Het Woord van God leeft dus.
daarom kort overzicht van hfdst 8: The Bible
Motto: 'There is not a condition into which a child of God can fall but there is a direction and rule in the Word, in some measure suitable thereunto' - Thomas Gouge
-toegang van de leek tot de Bijbel
-natuur en scopus vd Bijbel: autoriteit boven traditie (in navolging Reformatie)
-principles of Bible interpretation: verlichting door HG, niet-allegorisch
-de Bijbel als literatuur: is de Bijbel dan geen heilig boek?, alsof alleen niet-gelovigen de Bijbel als literatuur lezen en gelovigen als Woord van God. Die tegenstelling bestaat niet. De Bijbel is literatuur zeiden Puriteinen omdat het over concreet menselijke ervaringen gaat en daarin wordt de stijl en de techniek perfect gehanteerd.Het gaat zoals Sibbes schrijft om: 'After God hath revealed spiritual truths, and faith had apprehended them, then imagination hath use wile the soul is joined with the body.'
-The Affective Power of the Bible: voor de puriteinen was de Bijbel een boek met informatie, maar meer dan dat. Het was een affectief boek. Een boek met meer-dan-gewoonlijke mogelijkheid om mensen te bewegen en te beinvloeden. Contact met de Bijbel werd door P gezien als dynamisch: 'Though men were hard as rocks, the Word is a hammer which can break them: though as sharp as thorns and briers, the Word is a fire which cab devour and torment them'. Het Woord van God leeft dus.
samenvatting, bespreking,verwerking: Among God's Giants
hfdst. 1: Hoe hebben de Puriteinen Packers denken gevormd?
-om nuchter te zijn over zonde en zondigheid, en te leren jezelf te onderzoeken op zonde en die te doden (Owen)
-Bijbel is consistent in boodschap van Gods soevereiniteit en persoonlijke liefde (Owen)
-meditatie om jezelf te onderwijzen in de waarheden van Gods Woord om je vervolgens in die waarheden te verheugen (Baxter)
-visie op ambt van oudste (Baxter, Reformed Pastor)
-dit leven te leren zien als een voorbereiding op de eeuwigheid, visie op sterven
-eenheid van Gods werk, niet uit elkaar breken van liturgie naast gemeentestructuren etc
-prachtig citaat: ‘…all theology is also spirituality, in the sense that it has an influence, good or bad, positive or negative, on the recipient’s relationship or lack of relationship to God. If our theology does not quicken the conscience and softens the heart, it actually hardens both; if it does not encourage the commitment of faith, it reinforces the detachment of unbelief; if it fails to promote humility, it inevitably feeds pride. So, one who theologises in public, whether formally in the pulpit, on the podium or in print, or informally from the armchair, must think hard about the effect his thoughts will have on people – God’s people and other people’
hfdst 2: Waarom hebben wij vandaag de puriteinen nodig?
Antwoord is 'volwassenheid'. Volwassenheid in wijsheid, gehoorzaamheid, volharding en creativiteit. Wij zijn show more spirituele dwergen. 'They were great souls serving a great God. In them clear-headed passion and warm-hearted compassion combined.'
Hoe zijn zij zo geworden? Door strijd. Ze aanvaarden strijd als hun roeping. Uit die constante strijd is hun karakter gewrocht.
wat zouden zij ons kunnen leren?
-integratie van het dagelijkse leven. Holistisch. Alles wat ze beseften, deden en genoten, al 'het gebruik van de schepping' zoals ze dat noemden, en de ontwikkeling van persoonlijke creativiteit, was geintegreerd in het ene doel om God ermee te dienen. geen scheiding heilig en seculier combineerden aanbidding met werk, werk en rust liefde tot God met liefde tot ander en zichzelf.
ze leefden heel gestructureerd, ze planden en proportioneerden hun tijd met zorg. wij leven ongepland willekeurig.
-kwaliteit van hun geestelijke ervaringen: in hun leven met God was de Bijbel van onschatbaar belang. show less
hfdst. 1: Hoe hebben de Puriteinen Packers denken gevormd?
-om nuchter te zijn over zonde en zondigheid, en te leren jezelf te onderzoeken op zonde en die te doden (Owen)
-Bijbel is consistent in boodschap van Gods soevereiniteit en persoonlijke liefde (Owen)
-meditatie om jezelf te onderwijzen in de waarheden van Gods Woord om je vervolgens in die waarheden te verheugen (Baxter)
-visie op ambt van oudste (Baxter, Reformed Pastor)
-dit leven te leren zien als een voorbereiding op de eeuwigheid, visie op sterven
-eenheid van Gods werk, niet uit elkaar breken van liturgie naast gemeentestructuren etc
-prachtig citaat: ‘…all theology is also spirituality, in the sense that it has an influence, good or bad, positive or negative, on the recipient’s relationship or lack of relationship to God. If our theology does not quicken the conscience and softens the heart, it actually hardens both; if it does not encourage the commitment of faith, it reinforces the detachment of unbelief; if it fails to promote humility, it inevitably feeds pride. So, one who theologises in public, whether formally in the pulpit, on the podium or in print, or informally from the armchair, must think hard about the effect his thoughts will have on people – God’s people and other people’
hfdst 2: Waarom hebben wij vandaag de puriteinen nodig?
Antwoord is 'volwassenheid'. Volwassenheid in wijsheid, gehoorzaamheid, volharding en creativiteit. Wij zijn show more spirituele dwergen. 'They were great souls serving a great God. In them clear-headed passion and warm-hearted compassion combined.'
Hoe zijn zij zo geworden? Door strijd. Ze aanvaarden strijd als hun roeping. Uit die constante strijd is hun karakter gewrocht.
wat zouden zij ons kunnen leren?
-integratie van het dagelijkse leven. Holistisch. Alles wat ze beseften, deden en genoten, al 'het gebruik van de schepping' zoals ze dat noemden, en de ontwikkeling van persoonlijke creativiteit, was geintegreerd in het ene doel om God ermee te dienen. geen scheiding heilig en seculier combineerden aanbidding met werk, werk en rust liefde tot God met liefde tot ander en zichzelf.
ze leefden heel gestructureerd, ze planden en proportioneerden hun tijd met zorg. wij leven ongepland willekeurig.
-kwaliteit van hun geestelijke ervaringen: in hun leven met God was de Bijbel van onschatbaar belang. show less