Kairos een nieuwe bevlogenheid

Hermsen schrijft een betoog over het loslaten van de chronologische tijd. In plaats daarvan pleit ze voor de kwalitatieve tijd om iets nieuws te bedenken. Daarvoor neemt ze Kairos als beeld. Kairos staat sinds Pythagoras, Hippocrates of Hesiodus voor de subjectieve tijd. Hermsen laat zich inspireren door Hannah Arendt, Virginia Woolf, Ingeborg Bachmann, Belle van Zuylen en Ernst Bloch. Hermsen koos Arendt voor haar filosofie van het begin, Woolf voor haar ‘moments of being’, Bachmann voor ‘het verloren zelf’, Van Zuylen voor de eenheid van gevoel en verstand en Bloch voor de hoop. In de VN van 28 februari 2014 schrijft Carel Peeters dat hij haar essays over de kwalitatieve tijd briljant vindt. Hij vindt het echter jammer dat show more Hermsen het hier niet bij laat, maar van Kairos een hele spirituele beweging wil maken en "zieltjes voor Kairos wil winnen". Ik ben het helemaal met zijn kritiek eens. show less

Wisselend. Sommige essays zijn erg mooi en inspirerend. Andere zijn nogal droog of simpelweg niet interessant. Alles bij elkaar zeker de moeite van het lezen waard, maar ga rustig op het volgende essay over als er een niet aanspreekt.