The Ice Schooner

The Day After Tomorrow meets Moby Dick. Underrated Moorcock novel set in a far-future icehouse earth where humanity seemingly regressed to an "ice-faring" civilization based on whale hunting, and where metropolises like New York are stuff of legends and mythology.

This is a stand-alone story and can be read without reading any other Moorcock novel. Konrad Arflane is mentioned only once in [b:The Eternal Champion|30097|The Eternal Champion (Eternal Champion, #1)|Michael Moorcock|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1168051414l/30097._SY75_.jpg|970484] for reasons I won't get into due to their potentially spoiler-y nature. In general this is a decent gateway to the rest of the MM/EC universe and makes we show more want to read the rest of the stories. show less

Konrad Arflane is in a tight spot - he's an ice ship captain without a ship. His last ship was sold out from underneath him to a rival city and he was left without a command. So, in keeping with the ethos of this post-apocalyptic world, he heads out into the barren ice fields to try to discern the Ice Mother's will. While there, he encounters a man alone on the ice - dying. In rescuing the man, he goes against tradition - risking himself for another. From that point on, he finds himself constantly acting against the defined norms of his civilization - helping others, adultery, cruelty, butting his nose into other people's business, and pride. Is all this a test constructed by the Ice Mother to ensure that he's worthy of entering her show more inner sanctum? Or is it something far different? A harbinger of change on a massive, fundamental scale that signals the end of this nuclear war-sparked ice age? The answers to these questions can only be found in the mythical heart of the Ice Mother's realm - New York.

This book doesn't have most of the Eternal Champion feel to it. Arflane may be an aspect of the Champion, but if so, then he spends most of his time feeling sorry for himself... which, I guess, is one characteristic of the Champion. He finds himself immediately smitten by another man's wife, so he spends most of the book either pining for the girl, or morbidly guilty that he got her... Hmm... that, too, seems characteristic of the Champion... And at the end of the book, our hero, instead of going back with his woman to start a new round of fighting, chooses to head off, alone, into the wilderness to seek the Ice Mother. That just doesn't seem heroic enough to be the Champion. Then again, in most of his other incarnations, the Champion wants to lay down the mantle and give up the fight... So maybe the whole thing is fully in line with the Champion - it just didn't seem that way at the time. show less

Aus dem Bücherregal meines Vaters, erstmals erschienen 1969, also genauso alt wie ich!

Interessante Prämisse, aber man merkt dem Buch sein (unser) Alter an, Charaktere, Plot und Pacing haben doch etwas deutlich antiquiertes. Trotz alledem lesenswert als Beispiel dystopischer SciFi Literatur der späten 60er Jahre.

Einzige bange Frage, die noch bleibt: bin ich genauso antiquiert wie dieses Büchlein?

Moorcock writes a gripping narrative. As adventures go this one kept my attention and I was keen to enjoy the journey as much as the destination.

There's not a lot to criticise about the book, other than that the ending was a little too easy and a touch disappointing. But not so much that it took away too much from the rest of the story.

This is the first Moorcock book I've read and I'm sufficiently impressed by his writing to want to read more of his work.

Classic Michael Moorcock fantasy, with sailing ships that sail across the ice, sword fighting, and more.

Loved this book, when I first read it. Not sure the five stars would hold up today.

Een op zichzelf staand verhaal, gepubliceerd in 1969, pure avontuurlijke fantasy met een rauw randje zoals ik ook van Michael Moorcock gewend ben. Al is het in vergelijking met zijn Eternal Champion boeken bijna een boek voor watjes te noemen.

De wereld is bevroren en bestaat in de Nieuwe IJstijd. Het leven is hard. Niet alleen wegens de kou en de steeds minder wordende prooien zoals de landwalvissen maar ook door de politieke omstandigheden waarbij je het best naar je stand kunt handelen om aframmeling of doding te voorkomen. Konrad Arflane (ongebruikelijke naam voor Engelstaligen en toch klinkt het natuurlijk zoals alle namen in het boek, wat te denken van Petchnyoff) wordt door omstandigheden ondanks zijn afkomst kapitein van een show more IJsschoener om aan de wil van een gestorven heerser te voldoen. Het doel is New York. Een stad waarvan niemand gelooft dat het (nog) bestaat.

Meer wil ik niet over het verhaal vertellen maar ik wilde hiermee wel de context schetsen van het ijskoude avontuur waarin Konrad Arflane zich werpt. Passie, morele waarden, eer, standvastig geloof in de IJsmoeder, rituelen, drank, jaloezie. Het komt allemaal aan bod. Met als klap op de vuurpijl een ontknoping waar je aan het begin van het verhaal niet aan had durven denken.

Oké, oké, ik ben bevooroordeeld omdat Michael Moorcock mijn lievelingsschrijver is. Toch heeft hij me met dit kleine juweeltje wederom niet teleurgesteld. Het is vlot geschreven, heeft een kop, middenstuk en eind en is daarmee een mooi afgerond geheel. Inmiddels bijna een zeldzaamheid geworden in de science fantasy wereld.

Een klein ander persoonlijk detail is dat ik ook Moby Dick van Herman Melville aan het lezen ben. Dit gaat ook over varen op een schip en wat het meest opvalt is dat het verschil in vaart tussen deze twee boeken niet groter had kunnen zijn. show less