Omtrent liefde en dood
by Erwin Mortier
On This Page
Description
"De dood moet zichtbaar worden, gezien en verhaalbaar. De dood is van iedereen." Dit schrijft Erwin Mortier aan de recent overleden schrijver Jef Geeraerts en diens vrouw Eleonore. In tien brieven spreekt hij tot ze. In mijmerende zinnen vertelt hij over hun sterven en over de betekenis van dit verlies. "Rouw komt neer op herschikken... leven is dood geworden, en de dood moet op een imaginair vlak weer leven worden." Dat is wat er gebeurt: al schrijvend verschijnen zijn vrienden op papier, show more onder zijn pen worden ze dierbaar als personages uit een zachtaardige roman. Tegelijk toont Erwin Mortier zichzelf in zijn overlevering aan zijn verdriet, en durft hij kwetsbaar te zijn. Hij omhelst de dood alsof het zelf een personage is, het maakt 'Omtrent Liefde en Dood' tot een buitengewoon literair document. Erwin Mortier (1965) debuteerde in 1999 met de roman 'Marcel'. In 2008 verscheen zijn roman 'Godenslaap', die zijn doorbraak betekende naar het grote publiek en werd bekroond met de AKO Literatuurprijs. Daarna verscheen onder meer 'Gestameld liedboek', een meesterstuk over zijn aan alzƯheimer lijdende moeder, en 'De spiegelingen', waarin net als in 'Godenslaap' de Eerste Wereldoorlog een belangrijke rol speelt." show lessTags
Recommendations
Member Reviews
Omtrent liefde en dood. Een afscheid fits in the genre of requims, books to lament the death of a friend or loved one. And like Avonden op het Landgoed. Op reis met Gerard Reve, another book by Mortier, the author shows that he was friends with some of the greatest Dutch writers in Belgium and the Netherlands, who were both much older than Mortier.
Both books are small memento's to literary and personal friendships, and, in the case of Omtrent liefde en dood. Een afscheid, a farewell to Jeff Last.
Both books are small memento's to literary and personal friendships, and, in the case of Omtrent liefde en dood. Een afscheid, a farewell to Jeff Last.
Toen ik aan dit kleine boekje begon, had ik een enigszins oneerbiedige reflex: “toch niet weer een rouwboek, een sentimentele worsteling van een auteur met het afscheid van geliefden?”. Rouwliteratuur is natuurlijk van alle tijden, maar de voorbije jaren scheert het genre hoge toppen: alleen al in het Nederlandse taalgebied hebben A.F.Th. Van der Heijden (Tonio), Tom Lanoye (Sprakeloos) en ook Erwin Mortier zelf (Gestameld Liedboek, strikt genomen geen rouw natuurlijk) pareltjes afgeleverd. Zoals gezegd inderdaad oneerbiedig, die spontane opwelling waarmee ik begon aan dit boekje. Maar laat me maar meteen toevoegen dat ik die emotie vlug moest corrigeren.
Mortier heeft het namelijk over de laatste jaren en de dood van schrijver Jef show more Geeraerts en zijn vrouw Eleonore, een koppel waarmee Mortier en zijn man nauw bevriend waren. Dat levert uiteraard een heel intimistisch portret, een tegengewicht voor het excentrieke imago dat Geeraerts en zijn vrouw hadden voor de buitenwereld. Mortier zoomt heel pakkend in op de intense interactie tussen het koppel en de verlamming die bij Geeraerts optrad nadat hij Eleonore verloor aan kanker, “ Te moedeloos om nog te schrijven, te moedeloos om haar te laten gaan, is hij in haar dood gaan wonen, wachtend op de zijne.” Maar de auteur brengt ook mooi in beeld wat de dood van zowel Eleonore als Jef bij hemzelf teweeg bracht, over zijn eigen vergankelijkheid en hoe hij daar in taal mee om kan gaan. In die zin is het, net als boven vermelde werken ook een mijmering over de kracht van schrijven en van literatuur in existentiële situaties. En dan valt uiteraard weer de taalvirtuositeit van Mortier op. Net als bij de vorige romans die ik van hem las, duikt af en toe het gevoel op dat hij zich bezondigt aan mooischrijverij, maar op veel andere momenten word je toch gepakt door zijn beeldende taalkracht. Alleen die titel, ‘omtrent liefde en dood’, kon die echt niet meer geïnspireerd? show less
Mortier heeft het namelijk over de laatste jaren en de dood van schrijver Jef show more Geeraerts en zijn vrouw Eleonore, een koppel waarmee Mortier en zijn man nauw bevriend waren. Dat levert uiteraard een heel intimistisch portret, een tegengewicht voor het excentrieke imago dat Geeraerts en zijn vrouw hadden voor de buitenwereld. Mortier zoomt heel pakkend in op de intense interactie tussen het koppel en de verlamming die bij Geeraerts optrad nadat hij Eleonore verloor aan kanker, “ Te moedeloos om nog te schrijven, te moedeloos om haar te laten gaan, is hij in haar dood gaan wonen, wachtend op de zijne.” Maar de auteur brengt ook mooi in beeld wat de dood van zowel Eleonore als Jef bij hemzelf teweeg bracht, over zijn eigen vergankelijkheid en hoe hij daar in taal mee om kan gaan. In die zin is het, net als boven vermelde werken ook een mijmering over de kracht van schrijven en van literatuur in existentiële situaties. En dan valt uiteraard weer de taalvirtuositeit van Mortier op. Net als bij de vorige romans die ik van hem las, duikt af en toe het gevoel op dat hij zich bezondigt aan mooischrijverij, maar op veel andere momenten word je toch gepakt door zijn beeldende taalkracht. Alleen die titel, ‘omtrent liefde en dood’, kon die echt niet meer geïnspireerd? show less
Apr 5, 2020 (Edited)Dutch
Ratings
Members
- Recently Added By
Author Information
37+ Works 1,683 Members
Erwin Mortier was born on November 28, 1965. He is a Dutch-language Belgian author. He became city poet in Ghent in 2005. He wrote as a columnist for newspapers like De Morgen. He also wrote several novels including Marcel, My Fellow Skin, Shutter Speed, and While the Gods Were Sleeping. In 2002 he won the C. Buddingh' prize for his debut in show more poetry, and in 2009 the AKO Literatuurprijs for While the Gods Were Sleeping. He also made the shortlist for the Independent Foreign Fiction Prize 2015 with this same title. (Bowker Author Biography) show less
Classifications
Statistics
- Members
- 28
- Popularity
- 980,634
- Reviews
- 2
- Rating
- (3.94)
- Languages
- Dutch
- Media
- Paper
- ISBNs
- 1
