The Girl in the Letter

In 1956, Ivy Jenkins was sent by her stepfather and mother to St. Margaret’s, a home for unwed mothers-to-be. Her letters to the father of her child were only answered by silence.

Fast forward to 2017, Samantha Harper, a journalist, lives with her grandmother. Awakening from a nap in her chair on Sam’s arrival home from work, Nana shows her a letter she had been reading dated 1956.

Intrigued by the compelling letter, Sam asks Nana if there are more letters as she recognizes the potential for an impactful story. If there are any remaining files or evidence to be found, the window of opportunity is very short ahead of the property’s planned demolition.

Told in dual timelines, the story unveils the heart-wrenching truth of what young show more women endured at a time when families were more concerned about their reputation and position in the community than caring and supporting their unwed pregnant daughters, stepdaughters, granddaughters, or nieces, who were often abandoned by the baby’s father without any recourse. The mystery and intrigue in both timelines are well-plotted. It delivers a page-turning and riveting read, leaving a lasting impact on one's mind even after reaching the final page.

An Author’s Note clarifies the meticulous research blended with the writer’s creativity for this well-written historical fiction. A bibliography of sources, including books, films, a website, and news articles, is also included. show less

Кога го прочитав краткиот опис за книгава, имав чувство дека ќе биде уште една од оние добро познати dual-timeline книги кои наизменично го шетаат читателот од минатото во сегашноста и обратно. Но, дали? :))))
На крај испадна ни едното, ни другото, туку нешто сосем неочекувано, зачинето со малку крими-елементи, интересно навезени во облик на суспенс-мистерија со малку историја.
✉️✉️✉️
1959: Книгата започнува со show more првото писмо до Елвира на Ајви Џенкинс – девојкава не само што останува бремена многу млада, туку и не добива никаква поддршка од дома. Ситуацијата во домот е напната поради нејзиниот очув и на крај завршува во манастирот Света Маргарита кој ги згрижува немажените идни мајки.
Договорот гласи: Ајви ќе престојува таму три години за да ја „одработи“ својата казна, па потоа ќе излезе и ќе си продолжи со животот. Меѓутоа, таа не е свесна дека нејзиното бебе веднаш ќе биде дадено на посвојување и Ајви за кратко ќе сфати дека тешко ќе дојде денот кога таа ќе го напушти ова морничаво место, па дури тогаш разбира дека согласноста да дојде на ова место е нејзината најлоша одлука во животот.
Тука ја запознава и Елвира, едно девојченце со сурова судбина кое се нашло во Света Маргарита, со кое толку ќе се сплотат и зближат и заедно ќе добијат сила да туркаат напред и да ги надминат ужасите кои им се приредуваат секој божји ден. Ајви со месеци и месеци упорно ја истура својата болка во писмата кои никогаш не стигнале до нејзиниот сакан Бен. Ја сака ли уште? Ја заборавил ли? Каде ли е сега, да не има некоја друга...
Еден ден, љубопитноста ќе ги однесе низ нови и непознати простории од оваа установа и ќе откријат нешто за кое никогаш претходно не биле свесни. Која е Елвира? Ќе избегаат ли некогаш од овој ужасен дом?

2017: Саманта Харпер е прекрасна жена. Новинарка која целиот живот си го има проживеано во брзање и бркање рокови, денови, луѓе...
Притисната со рокови во кои ќе МОРА да извади одлична статија или да добие отказ, таа жонглира помеѓу обврските на работа и средбите со нејзината ќерка која пак си ја предаваат како штафета со нејзиниот бивш сопруг. Сè што Саманта сака е малку повеќе време за себе, да земе здив, да ја гушка ќерка си и да поминува повеќе време со неа, а не да ја малтретира нејзината видно остарена баба да ѝ помага во грижата за ќеркичката кога таа е заглавена на работа. Еден ден помеѓу работите на нејзиниот одамна починат дедо, ќе ископа едно истуткано писмо, кое буквално ќе ѝ го обземе умот и ќе реши тоа е тоа - таа мора да најде уште траги и да ја разоткрие, па и да ја обелодени целата приказна. Меѓутоа, ја прогонува една мисла која е посилна од сè – дали добро го познавала нејзиниот дедо? Нејзината баба не ѝ дава некои конкретни одговори и тоа уште повеќе го буди инаетот во Саманта, станува уште пољубопитна и нурнува подлабоко за да го најде коренот на оваа мистериозна случка. Што точно се случило? Од каде изникна оваа Ајви Џенкинс?
Домот за млади мајки е речиси пред рушење и доколку Саманта сака да дознае што се крие зад писмата и да објави бомбастична статија, мора да побрза и да ги потегне сите можни врски кои ќе ѝ паднат на памет.
✉️✉️✉️
Оваа книга немаше ниту еден единствен дел кој мене лично ми беше досаден. Прилично динамична, но не и избрзана приказна. Навистина ја почнав малку така скептично, затоа што мислев дека ќе биде нешто во стилот на Сара Џио (иако неа си ја сакам, но си реков – леле, зарем пак таква иста книга?!), но не беше ни слична. Уште една причина за активирање на мојот скептицизам беше моментот кога сфатив дека книгата не е класична dual-timeline приказна, туку раскажуваат три ликови. Некогаш, приказните кои вклучуваат повеќе ликови знаат да бидат збунувачки или напорни за следење, но овде многу лесно се прелеваат поглавјата од еден во друг лик, па речиси и да не се чувствува транзицијата.
Дополнително: „третиот лик“ не е статичен и сето тоа баш ја бранува фантазијата за да се обидувате да откриете што се случувало зад затворените врати на Света Маргарита.
Многу слоевита приказна, толку заразна со одлично формулирани ликови и прекрасни хероини и од минатото и од сегашноста. Можеби на моменти ми фалеше малку поодблиску да го запознаам ликот на Бен, затоа што тој навистина имаше голема улога во сето ова, но не ми сметаше до толку.
Книгата не е баш така лесна како што можеби звучи на моменти, има доста морничави случки и насликани се судбините на младите (бремени) девојки кои завршувале по проклетите домови на „отслужување“. Не било лесно да си млада девојка или немажена мајка во педесеттите, тоа за жал ќе ни стане јасно на сите.
За крај, сите оние кои ги сакаат новинарските истражувачки работи и на кои им се допаѓаат такви адреналински приказни во кои главните ликови се борат со времето низ сегашноста за да најдат траги од минатото – ова е таа книга. Ако ги сакате книгите во кои се зборува за сирачиња, домови за млади, посвојување и слично, не ја пропуштајте книгава!
На сите на кои им се допаднале филмови од типот на: Spotlight, Judgment, можеби и Devil’s Knot до некаде, да си ја прочитаат и книгава затоа што убедена сум дека ќе им се допадне и нив.

Мене навистина ми беше една од најубавите драми од сите книги кои ги прочитав годинава. show less

„They said it was good all the records had been destroyed, because it was time to move on.“ (Quotation pos. 2149)

Content:
Young journalist Sam, mother of four-years-old Emma, after a bad row with her husband Ben stays with her Grandmother, where she had grown up. Her Grandfather had died less than 12 months ago and Nana shows her a bundle of letters she had found. They are from a girl named Ivy, written a long time ago, in September 1956. Ivy had gotten pregnant and was sent to, a home for unmarried mothers, open until the mid seventies. Sam is deeply captured by this very sad, impressive story about Ivy and her baby Rose and determined to find out the truth. She has left only two days, because the old Victorian manor is going to be show more demolished and the persons involved are not ready to talk about St Margaret's. Are the many mysterious, sudden deaths in the area somehow linked to the past?

Theme and genre:
A gripping novel about the situation of pregnant but unmarried poor young girls and women, sent away by their own families to Catholic institutions. Often their babies were given up for adoption, often against the mother’s will. The story, settled in England, is based on known facts about real, similar institutions in Ireland.

Characters:
Sam is a modern woman, struggling to be taken serious as an investigative journalist. A working mom feeling guilty for leaving her little girl with Nana, but definitely not ready to give up to find out Ivy’s story.
Ivy too is strong and helpful under her own worst conditions of life, willing to fight for her baby.

Plot and writing:
The gripping story has many twists, turns and many characters involved from the past until today. Told in two different main time levels, Ivy’s story beginning in 1956 and Sam’s story in 2017, there are more steps into the past when it comes to events in the lives of persons involved. Although the reader from a certain moment on might have some assumptions about how some events are connected, the story remains exciting until the end.

Conclusion:
An impressive, gripping story, empathically written - a book that is unputdownable. show less

Wonderful story about a reporter trying to unearth stories from the past. She is handed letters from her Grandmother and becomes intrigued with the "girl in the letter." As she digs, she finds much more than she had originally thought, and her grandmother might be keeping secrets from the past as well.

A fictionalized account that finds its inspiration in a serious and horrifying topic: the abuse unwed mothers and their babies suffered in many of the convent run mother and baby homes in Britain--seems there were 172 in 1968--and their destructive after-effects in the lives of the women and children who were unfortunate enough to have lived there. A book with a fast-paced and compelling plot, yet I was disappointed in it overall. I found it over grizzly in its detailed descriptions of murder, violence and cruelty. and using flashback paragraphs to sensationally develop the deaths of some of the main characters just plain clumsy and unskillful.

Interesting story about a journalist who investigates a story that happened many years ago about a facility for unwed women to have their babies. Set in England the book is based on true situations that took place in the 1950's. The mistreatment of the young women was disturbing and shed light on something I wasn't aware had happened. I enjoyed the twists and turns in the book and enjoyed the main character's search for the truth. Recommended.

I'm admitting my shallowness here, but I chose to read this book due to my love for the author's mother's books over the last few decades. I was saddened to read of Penny Vincenzi's passing and the knowledge that she'd passed on her writing talents was pleasing.

This was a riveting read. There were fairly complicated story lines about inter-connected family members and it was necessary to focus on each page lest I lost the thread a few pages later. The subject matter is depressing but the author dealt with the sad reality of forced adoptions with consideration and obviously a great deal of research.

Some of the timelines and blood lines were a little confusing, but then I did read it over a period of a week so that's understandable. More show more frequent references to the relevance of less frequent characters would have been helpul. Those reading in one setting (if only I could have) would of course have full recollection of each character.

I'm looking forward to Emily Gunnis' next book. show less