Les Indes fourbes

***nadat ik klaar was met lezen***
Heel interessant. Ik had door de beschrijving van de karakter iemand anders in gedachten dan ik daadwerkelijk kreeg.

Ik kan niet zeggen dat ik alles fantastisch vond. Daarvoor was er teveel wreedheid. Het idiote is misschien nog wel dat je het verhaal kan zien in het positieve licht van de Spanjaarden. Zij 'winnen' immers. Maar je kan het ook zien in het negatieve licht van de Spanjaarden. How 'wonnen' zij?

Maar de karakter van Pablo was fascinerend en goed beschreven. Het laat je zelf bepalen wat hij uiteindelijk was. Had hij een soort van trots? Eergevoel? Ik wisselde nogal van mening tijdens het lezen.

Als iemand wiens voorouders 'ergens uit Afrika' kwamen, kan ik je zeggen dat het op momenten pijnlijk show more was. Niks wordt goed gepraat, integendeel maar het is heftig. Dit geldt overigens niet alleen voor mensen die een soortgelijke achtergrond hebben. Bijna elke door de Spanjaarden gekoloniseerde culturen kwamen aan bod en ze verliezen in dit verhaal op verschillende manieren. De daarbij horende wreedheid wordt uitgebeeld. Daar moet je mentaal tegen kunnen.

Het was een interessante leeservaring en ik zou dit verhaal aanraden aan mensen. Al denk ik dat het beter zou zijn als je iemand had om erover te praten. Mensen van verschillende achtergronden. Wat vonden zij van Pablo?

Overigens heb ik nooit het 'eerste verhaal' gelezen en om eerlijk te zijn heb ik na het lezen van dit er ook geen behoefte aan.

Als laatste wil ik nog benoemen dat de tekenstijl ab-so-luut fantastisch is! Echt hoor. Het dwingt je bijna om elke paneel in je op te nemen. Het kleurgebruik was suberb over het algemeen al wenste ik wel de huiskleuren van de mensen per groep onderling wel wat meer mochten verschillen.

***voordat ik begon met lezen***
Geen idee hoe ik deze titel tegenkwam. Had niet verwacht dat het zo groot zou zijn maar het heeft echt die 'nieuweboekengeur' en ben nu al fan van de tekenstijl.

Grappig, dit jaar lees ik zoveel strips maar herlees ook oude favorieten. Wat blijkt: Nederlandse strips doen oprecht niet onder dan alle andere. Ik merk wel dat ik vooral geschiedenis en komedie strips leuk vind in het Nederlands. show less

Ce roman graphique a eu pas mal de succès à sa sortie il y a quelques années, et je savais bien qu’il faudrait que je le lise un jour. Et puis je ne sais plus comment, je me suis aperçue que c’était un livre d’Ayrolles. Pardon ? Celui qui a fait [Garulfo] ??? Vraiment ??? Comment celui qui a fait les six tomes de la farce Garulfo pouvait-il avoir fait ce livre dont la couverture est si historique et si, si… si marron ?
Alors quand un habitué de la bibliothèque l’a rendu et m’en a dit du bien, même si nous n’avons pas toujours les mêmes goûts, je me suis dit qu’il était temps que je l’emprunte à mon tour (et je l’ai convaincu d’emprunter les Garulfo, échange de bons procédés !).
Je commence, et je me show more retrouve dans une histoire picaresque (enfin, la suite imaginée d’un roman picaresque qui existe bien, [Don Pablo de Ségovie] de Francisco de Quevedo, un classique espagnol). Bon, ouais, c’est amusant, mais un peu lassant aussi, je ne suis pas une grande fan de ces personnages qu’on aime à dire truculents. Puis viens la deuxième partie, et là, ah là… Et puis la troisième partie, et là, alors là !…
Je ne peux pas en dire plus tant cette bd est asbolument géniale, mais à condition de ne rien en connaître. Je me suis régalée, je n’ai pas réussi à la lâcher jusqu’à la fin. Un pur moment de lecture et de métalecture jouissive.
Et finalement, j’ai compris que c’était bien le même Ayrolles que celui de [Garulfo] : un tout autre registre mais le même esprit pied-de-nez-esque (si je peux me permettre ce néologisme qui, je trouve, lui va bien). Peut-être,d’ailleurs, que le sourire en coin de la couverture aurait dû me mettre la puce à l’oreille ?
Maintenant, j’ai très envie de lire la première partie, celle de Quvedo. Je l’ai mise sur mon livre électronique, peut-être l’ouvrirai-je cet été, mais je crois déjà savoir que je ne m’amuserai pas autant qu’à la lecture de ce roman graphique, qui se présente comme la suite du classique écrit au XVIIème siècle, en plein siècle d’or espagnol. show less

Quevedo alcanzó en El Buscón una de las cumbres de la literatura española de todos los tiempos. En su último párrafo, el pícaro Pablos resume el resto de su vida: viajó a las Indias en busca de fortuna, y su suerte no hizo sino empeorar. Pablos prometió detallar los pormenores de ese viaje en una segunda parte que Quevedo jamás escribió y que el dibujante español Juanjo Guarnido (Blacksad ) y el guionista francés Alain Ayroles (De capa y colmillos, D. Diario de un no muerto) han concluido en un cómic magistral.

El Buscón en las Indias traslada al Nuevo Mundo las aventuras de una auténtica flor de la bellaquería andante que teje a su alrededor una compleja maraña de astucias, engaños y medias verdades con el objetivo de show more alcanzar un sueño fabuloso: ¡el tesoro de El Dorado!

Desde hace cuatro siglos, El Buscón ha deleitado a miles de lectores en todo el mundo. También ha alimentado la curiosidad respecto a la prometida (y jamás escrita) segunda parte.

En El Buscón en las Indias, Juanjo Guarnido, quizás el dibujante español con mayor proyección internacional gracias a Blacksad, y el guionista Alain Ayroles, se alían para ofrecernos una continuación a la altura de este gran clásico de la picaresca. Juntos, retoman el hilo de la vida de Pablos allí donde Quevedo la interrumpió, y prolongan respetuosamente una de las cimas de la literatura española del Siglo de Oro, situándola en un momento clave en la historia de España: la América Colonial. ¿El resultado? Un clásico instantáneo del cómic y la que quizás sea la obra cumbre del genial dibujante granadino hasta la fecha show less

EST IZDA 4