Jack Frusciante Has Left the Band

De titel van dit in rock & roll stijl geschreven boek verwijst naar John Frusciante die als gitarist tijdens een toernee in 1992 plots de Red Hot Chilli Peppers verliet. Afhaken, uit de band springen, buiten het boek vallen... Het zijn de bepalende thema's voor Alex, een jongen van amper 17 die een turbulente adolescentie doormaakt met een sterke hang naar een tegencultuur. "Voor zover ik het begrijp moet ik dus leren om een diploma te bemachtigen dat me op zijn beurt in staat stelt een goede baan te bemachtigen die me op zijn beurt de kans geeft veel geld te bemachtigen ten einde een of andere shitgemoedsrust te bemachtigen die door de ongehoorde inspanningen waarmee hij is bevochten al helemaal aangeschoten en gewond en morsdood is. show more Een van de ultieme doelen is dus als het ware deze kankergemoedsrust. Dat is de redenering. Daar hoef je geen genie voor te zijn. Waarom zou ik dan de momenten van gemoedsrust die spontaan op mijn weg komen opofferen? Waarom zou ik ze weggooien als ze juist deel uitmaken van het doel waarnaar wij streven?.... ....Ik voel me gewoon gedwongen mijn zeventienjarige, gelukkige zelf van deze middag op te offeren aan een mogelijk kaal, vijftigjarig, tevreden zelf met overgewicht dat met afstandsbediening zijn garagedeur opent, met daarachter een mooie auto, een vrouw die me waarschijnlijk belazert met de accountant..." (p. 44-45) Intussen kijk ik als vijftigjarige terug op die jaren. Ik heb deze regels dan ook met een lichte glimlach herlezen maar de bladzijde dan ook weer omgeslagen. Indien ik nog zeventien was, had ik ze waarschijnlijk tien keer en meer herlezen.
Alex wordt verliefd op Aidi die als enige 'in' hem kan kijken maar die hun liefde vooral als iets platonisch beleeft. Aidi vertrekt voor een jaar naar Amerika en het boek verhaalt de laatste dagen/weken die daaraan voorafgaan.
Het boek leest als een gebalde rocksong met strofen en refrein, met tussendoorse riffs, en barst van de snelle verwijzingen naar literatuur (De Carlo, Mann, de Saint-Exupéry, Salinger, Kerouac...), naar films (A Clockwork Orange, ...) en muziek (the Sex Pistols, Led Zeppelin, the Pogues, the Clash, Dire Straits ...). Het wordt bijna een sport om alle verwijzingen te vinden. Maar zo snel als Brizzi bij momenten schrijft, zo vluchtig werd het mij soms ook. Misschien is dit boek toch meer iets voor de "jongere" lezer. show less

uno di quei libri che letti all'età giusta ti sembrano un capolavoro, ma dopo... un po' banali. mh.

il libro che ha segnato il periodo in cui ero all università.. l ho letto tutto in una notte.. non riuscivo a staccarmene. bello,scritto bene( adoro brizzi), storia dolcissima.

presto a Giada Marata il 30 maggio 21 rietrato il

853.914 BRI