Donald MacGrath

Over the course of more than five decades, Sylvio Perlstein has assembled an intensely personal collection rooted in a passion for the work of groundbreaking artists; a commitment to self-education; and an affinity for a wide range of mediums. Remarkably diverse, the Collection traces the course of twentieth-century art, from Dada and Surrealism to Abstraction, Land Art, Conceptual Art, Minimal Art, Pop Art, Op Art, Arte Povera, Nouveau Réalisme, and Contemporary Art.

De gewezen Antwerpse diamanthandelaar en juwelier Silvio Perlstein bezit een van de grootste privéverzamelingen 20e-eeuwse en hedendaagse kunst in Europa. In de veertig jaar dat hij verzamelt, legde hij een voorliefde aan de dag voor het excentrieke, verrassende, intrigerende en ongewone. Zijn collectie bevat relatief weinig schilderijen maar daarbuiten zowat alle moderne en hedendaagse kunstvormen: foto’s, tekeningen, collages, objecten, installaties en video. Ruim vertegenwoordigd zijn show more dadaïsme en surrealisme, abstracte en constructivistische kunst, de fotografie van het interbellum, nouveau réalisme, opart en popart, minimalisme, conceptuele kunst, land art, arte povera en hedendaagse kunst. In de vorm van een stevig en dik kijkboek maakt Perlstein nu zijn verzameling toegankelijk voor een ruim publiek, nadat een deel ervan in het najaar 2006 getoond werd in het Maison Rouge in Parijs. Het boek bevat 600 overwegend paginagrote illustraties, waarbij de tekst beperkt blijft tot de naam van de kunstenaar, titel en ontstaansjaar van het werk, gebruikt materiaal en formaat. De kunstwerken zijn chronologisch gegroepeerd per stijlrichting. Niet helemaal duidelijk is waarom achteraan, met dezelfde indeling, een aantal andere werken in het klein is gereproduceerd. Vooraan vind je een interview met de verzamelaar die herinneringen ophaalt aan hoe zijn collectie groeide en zijn intense contacten met kunstenaars over de hele wereld. De grillige en relativerende stijl van het interview typeert Silvio Perlstein voluit. Hij laat zich niet leiden door speculatieve of kunsthistorische principes, maar koopt wat hem aanspreekt: geen kunst die hij herkent, maar werk dat hem boeit en door zijn raadselachtigheid intrigeert. Het gros ervan toont welke goede neus hij heeft en enkele interieurfoto’s laten zien hoe mooi hij de kunst in zijn woning heeft geïntegreerd. Dat maakt de collectie net iets levendiger dan de beste presentatie in een museum of kunsthal vermag. Tekeningen, gouaches en collages van dadaïsten en surrealisten hangen bv. aan een wand naast elkaar, wat verrassende vergelijkingen mogelijk maakt. Je ziet in deze afdeling werk dat je vaak vergeefs in publieke collecties zoekt, zoals prachtige ‘cadavres exquis’ van o.a. Paul Ėluard en André Breton, collages van Hanna Höch die abstracter zijn en meer taalflarden integreren dan je van haar gewoon bent en speelse abstracte houtconstructies van Paul Joostens. Hier vind je ook topwerken van Man Ray (o.m. L’énigme d’Isidore Ducasse (graag ill. p 77), geestiger dan Christo, en zijn beroemde foto Violon d’Ingres) en de bewerkte Mona Lisa L.H.O.O.Q. van Marcel Duchamp in twee versies: met snor en ‘geschoren’. De ruime afdeling fotografie is bijzonder rijk: prachtige naakten van Man Ray en André Kertesz (met distortie), poppencomposities van Hans Bellmer, surrealistische combinaties van Dora Maar, subversieve foto’s van Paul Nougé, solarisaties van Raoul Ubac. Bij de naoorlogse kunst een paar typische specimen van Marcel Broodthaers (variaties van mosselen en eierschelpen), de handgeschreven slogans van Ben, mooie beweeglijke objecten van Pol Bury, mobiles van Alexander Calder, de pure geometrische constellaties van Sol Lewitt zowel als de gekwelde hoofden van Bruce Naumann (zo mogelijk ook ill. p. 334-335). Er zit ook wel kaf tussen het koren. Niet iedereen vindt de nana’s van Niki de Saint-Phalle kunst, Andy Warhol heeft beter werk gemaakt, de vitrine met teddybeertjes van Guillaume Bijl (Objet trouvée) is banaal en de hedendaagse fotografie valt te vaak samen met het schreeuwlelijke. Maar (veroorloof me de uitdrukking) in deze privéverzameling met ballen is en blijft er veel te ontdekken. show less