Tais Teng

Tais Teng is Nederlands. Dus kan ik deze review ook best wel in het Nederlands doen. Er zal toch geen engelsman zijn die ook maar de moeite neemt om deze poep te lezen.

Want het boek is echt gewoon kut. Sorry voor mijn taalgebruik, maar het zuigt echt hard. Niet alleen is het plot voorspelbaar: ook leest het te simpel. Voor kleuters is het aardig, maar niet voor een tiener laat staan een volwassene.

Dit boek is te vergelijken met diarree. Voor je het weet is het over en wat je bij blijft van show more het boek is slechts een vieze herinnering aan alle tijd die je hier aan hebt verspilt.

Misschien ben ik wat te streng, maar het boek beviel me allerminst. 1 ster natuurlijk. show less

Uitbarstende vulkanen langs iedere horizon, een hemel vol dodelijke straling en de enige zee is van klotsende lava. De maan Io is zo gevaarlijk dat je buiten alleen kunt overleven in een gepantserd robotlichaam. Het ideale oord om al je dissidenten en minderheden te dumpen, de onverbeterlijke misdadigers die een kom rijst stalen of een paar schoenen. En in de ogen van de Bewakers zijn de kleinkinderen van zulke criminelen natuurlijk ook schurken en ongeschikt om Io ooit te verlaten.
Als show more Serena en Kaluki de creditcard van een schatrijke smokkelaar kraken, ligt het hele zonnestelsel aan hun voeten. Op de hielen gezeten door de Onbevlekten, voert hun vlucht hen van de tempelsteden van Hindoestaans Venus en ijzig Pluto naar de gevaarlijkste planeet van allemaal: de aarde... show less

Het is 2373, de verre toekomst. Op de planeet Mercurius verbrandt het zonlicht je tot as en de nacht wordt zo koud dat je lichaam tot zwart ijs bevriest.

De mijnsteden van Heavy Metals vluchten net voor de ochtend uit, op zeventig meter lange steltpoten. In het kaatslicht zwermen de oogsters uit om de metaalplanten te plukken die vlak voor zonsopgang bloeien.

Als de zon ze ooit inhaalt, zijn ze dood. Op Mercurius wordt het zelfs in de schaduw 400 graden.

Oogsters zijn contractarbeiders, weinig show more beter dan slaven, en het is Tanja`s diepste wens om haar geboorteschuld te voldoen en de planeet te verlaten.

`Weg van de laaiende zon liggen de groene kraters van de Maan,` vertelt Tanja`s sprookjesboek haar, `waar muezzins van mijl hoge minaretten tot gebed oproepen. Daar deint de Enige Oceaan van Mars, met steden van lillende luchtbellen en de onsterfelijke Drakenkeizer in haar dieptes. Het wonderbaarlijkst zijn echter de bevroren manen voorbij Pluto, waar de zon nooit meer dan een heldere ster is.`

Als Tanja en Rolf een complete haag zilverdoorns en uraniumviooltjes vinden, lijken al die dromen mogelijk. Maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat slaven zich ook werkelijk vrijkopen... show less

In dit vervolg op 'Schaduwschepen' reizen we weer langs veel verschillende plekken van de Gran Terre. Net zoals in het vorige deel gebruikt Teng zijn kundige en uitbundige vertelvaardigheid om deze fantasierijke wereld flink uit te werken. We leren meer over de mythische verhalen, zien er weer meer ontplooien. Maar er is een groot verschil ten opzichte van het vorige deel: er lijkt meer focus in het verhaal te zitten. Uiteraard zijn er weer meerdere verhaallijnen die samenvallen, maar show more doordat de focus nu meer op de voormalige kalief Haroen en Mariet, het zusje van Marek, liggen, krijgen die personages ook echt de ruimte om zich te ontwikkelen: beide personages zijn aan het einde van het boek niet meer wie ze in het begin waren. Dit was een van mijn grote kritieken van het eerste deel, en ik ben dan ook erg blij dat Teng zich in dit verhaal zich daar meer op heeft gericht. Dat maakt het boek voor mij beter dan 'Schaduwschepen'. Al met al geef ik het vier sterren. show less