Painting Time

Unable to find a true vocation Paula Karst eventually ends up in Brussels at a school of decorative art and there she finds both her metier and her lifelong friends. As time and opportunity separate the friends, Paula develops to be a master of her craft. After stints in Italy and Russia she is finally commissioned to recreate the Lascaux caves.
There are some wonderful passages of writing in this book but I did find it a little too introspective. There is little plot to speak of, just the story of a woman and her feelings. Impressive to read but it did not really engage me.

Une belle découverte que ce plongeon dans le monde de l'art, et plus précisément des peintres décoratifs, ces artistes qui reproduisent la matière, les veines de la pierre, du bois. Paula, le personnage principal, fait partie de ceux-là, elle qui suit le cursus de l'Institut de peinture Van Der Kelen, de Bruxelles. Là elle y apprend à imiter à la perfection le bois et le marbre principalement. On suit la maturation de son projet de formation, on plonge dans le quotidien des cours de l'Institut, on vit avec elle ses amitiés, ses amours. Puis on suit Paula dans ses différents emplois, dont celui, unique, de copiste pour la grotte de Lascaux IV. J'ai beaucoup aimé ce roman si précis, qui donne à voir tout un monde que show more j'ignorais, comme sait si bien le faire cette autrice. Bravo ! show less

Gemengde gevoelens bij deze roman. De Kerangal charmeert door het portret van Paula, een jonge vrouw die eigenlijk niet goed weet wat ze aan moet met haar leven. Ze volgt in Brussel een heel gespecialiseerde kunstopleiding, en doet vervolgens een dozijn slecht betaalde opdrachtjes als decorschilder, tot haar carrière gelanceerd geraakt. De Kerangal zet mooi het minderwaardigheidscomplex en de voortdurende zelftwijfel van Paula in de verf (haha), maar ook haar volhoudingskracht. Het andere opvallende aspect aan deze roman is de zeer plastische beschrijving van alles wat bij decorkunst komt kijken: De Kerangal beschrijft heel gedetailleerd en precieus de gebruikte materialen, alsof ze de wereld van illusies die decorschilderen eigenlijk show more is, tastbaar wil maken in woorden; het is een soort ode aan het ambachtelijke, die haar stijl een erg weelderig-barokke tint geeft en af en toe doet duizelen, maar tegelijk de lectuur tamelijk taai maakt. Gelukkig haalt de schrijfster in andere passages weer haar flexibel-dynamisch proza boven dat ze zo meesterlijk in Réparer les vivants gebruikte.
Maar… afgezien van die soms betoverende introductie tot de wereld van de plastische kunsten en de dwaalweg van de jonge Paula door het leven, kampt deze roman toch wel met serieuze compositieproblemen. In het verhaal speelt een zekere Jonas een belangrijke rol als medestudent van Paula, een geniale losbol waar ze erg door geïntrigeerd is, maar die in deze roman maar een bordkartonnen figuur blijft; dat geldt nog meer voor een andere medestudente, de Britse Kate, die helemaal niet uit de verf komt en helemaal uit beeld verdwijnt.
Naar het einde toe verliest De Kerangal zich ook bijna helemaal in historische exposés over de prehistorische schilderingen in de grot van Lascaux, waarvan Paula een replica mag schilderen. In een halfmagische evocatie zien we Paula opgaan in wat verbeeldt wordt als een prehistorische vrouw die in Lascaux meewerkt aan de schilderingen. En plots komt daar ook de aanslag op Charlie Hebdo, begin 2015, tussenfietsen, in een voor mij nog altijd compleet onbegrijpelijke associatie.
Dit had een heel aantrekkelijke roman kunnen worden, met erg interessante ingrediënten, maar De Kerangal heeft haar hand duidelijk overspeeld. Het is zeker geen helemaal mislukte roman, maar zeker naar het einde gaat het verhaal de mist in. Spijtig show less