Cyril Bonin

C’est beau, tendre, délicat, subtil. Carton plein pour Karl !

Le dessin (et ses chaudes palettes de couleurs) de Cyril Bonin est tout à fait remarquable, il est immédiatement identifiable et plus encore aujourd’hui où la majorité des bandes dessinées sont réalisées numériquement. Le traitement de l’histoire également. Un déroulement qui prend son temps, un univers poétique, un équilibre fin entre textes et images, entre dit et non-dit.

Une histoire de robot pleine d’humanité

Dame Fortuna is een wreed kreng
In de jaren 1950 is Walter Benedict een fotograaf in New York. Hij neemt alle opdrachten aan: reportages, mode, portretfoto's,... hij zegt nooit nee. Een bescheiden leven, zonder grote verwachtingen, zonder grote dromen. Tot er plots een amulet met magische krachten in zijn schoot valt.

We weten het, het klinkt belachelijk. En toch is het de premisse van een wel zeer intelligent en doorwrochten verhaal. Cyril Bonin (van wie deze week ook een eerste integrale van show more Fog verscheen) maakt er geen superheldenstrip van, maar een liefdesverhaal. Het amulet verschaft de drager de unieke kans om elk punt uit zijn verleden terug op te roepen en vandaar zijn leven te hervatten. Melk vergeten mee te brengen uit de supermarkt? Bam! En je staat weer in de supermarkt. Maar je kan niet weer onmiddellijk vooruit naar je eigen keuken. Op het eerste zicht leek ons dat ook een te verwaarlozen nadeel.

Walter gebruikt het amulet in het begin om meisjes te verleiden. Heel handig! Na enkele pogingen heen en weer flitsen weet hij exact wat de dames wensen te horen, en heeft hij ze al aan de haak. Wordt hun minnespel onderbroken, flitst hij netjes terug tot net voor de ontdekking en ontsnapt zo telkens aan het noodlot. Maar Dame Fortuna is een wreed kreng. Al gauw krijgt onze held door dat wat rondvrijen wel leuk is, maar dat hij eigenlijk niet echt leeft. Officieel zijn er pas enkele maanden verstreken, maar voor Walter voelt het al snel aan als jaren. Hij besluit dan ook om het amulet aan te wenden om zijn carrière een boost te geven. Op elk mogelijk en vooral onmogelijk moment is Walter nét op tijd om de perfecte foto te nemen. Wanneer hij echter door een verkeersongeval gescheiden geraakt van zijn amulet, gaan de poppen aan het dansen. Walters bekken is aan gruizelementen en hij zal nooit meer zonder wandelstok kunnen stappen. Zijn carrièrekansen slinken zienderogen. Lisa Blackwell is een verpleegster in het ziekenhuis waar Walter revalideert. Ondertussen heeft Walter zijn amulet terug... maar teruggaan in de tijd wil zeggen dat hij Lisa niet zal ontmoeten. Teruggaan wil zeggen dat hij de enige keer dat hij een echte connectie voelt met een vrouw zal moeten laten schieten. Walter beslist om bij Lisa te blijven. Maar wanneer later Lisa verzucht dat het leven toch best wat eenvoudiger zou zijn met wat meer centen op de bank, komt Walter op zijn besluit terug.
Walter zal Lisa telkens opnieuw voor zich moeten proberen te winnen, met wisselend succes. Hij zal hartverscheurende keuzes moeten maken.

Een beetje kennis van het multiversum is mooi meegenomen om de aard van het amulet te begrijpen, maar Bonin verschaft genoeg uitleg. Hier hoef je geen astrofysicus voor te zijn. Soms levert zijn tekenstijl een klein probleempje op met de leesbaarheid van de emoties van de personages, maar in zijn geheel is dit nu al een favoriet van ons die we vast en zeker in de eindejaarslijstjes zullen terugzien.
WIM DE TROYER --- september 2016 show less

Une adaptation tendre et délicate, poétiquement mise en image par Cyril Bonin. On y retrouve son trait irrégulier et sa palette de couleurs chaudes et orangées

Sans avoir lu le roman de David Foenkinos, il est bien difficile de juger du traitement. Pour autant, Cyril Bonin use et abuse du regard timide et « par en dessous », et ça, tant pour Nathalie que pour tous les autres protagonistes jusqu’à créer un sentiment de soumission générale… Mais peut-être est-ce là justement le show more thème de cet album, la difficile émancipation au dictât de nos vie ? show less

Voilà une histoire qui commence vraiment bien, un dessin intéressant avec un parti-pris sur les couleurs très chaud et original (et peut-être un peu lassant)

Un triangle amoureux se dessine, les caractères se précisent et tout se précipite. Jusqu’à là, tout va bien. De petites mièvreries peuvent apparaitre, mais le format BD impose parfois des raccourcis.

Et arrivent les développements finaux, comme une fable candide et moraliste, qu’il m’ont laissé coi.

Dommage