Piet Paaltjens (1835–1894)
Author of Snikken en grimlachjes
About the Author
Disambiguation Notice:
François Haverschmidt (1835-1894) used the pen name Piet Paaltjens for the poetry he wrote as an undergraduate. His prose works were published under his real name.
His grandson, also called François Haverschmidt (1906-1987) - but who did not use the alias Piet Paaltjens - wrote books on the birds of Surinam.
Image credit: Lithograph by S. Lankhout (c. 1867)
Works by Piet Paaltjens
Associated Works
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat : de bekendste gedichten uit de Nederlandse literatuur (1990) — Contributor — 230 copies, 2 reviews
De Nederlandse poëzie van de negentiende en twintigste eeuw in duizend en enige gedichten (1979) — Contributor, some editions — 209 copies, 1 review
Twee muzen : een verzameling van Nederlandse gedichten handelend over muziek (1955) — Contributor — 28 copies
Nederlandse nonsens op rijm — Contributor — 17 copies
Tagged
Common Knowledge
- Legal name
- Haverschmidt, François
- Other names
- Paaltjens, Piet
- Birthdate
- 1835
- Date of death
- 1894
- Gender
- male
- Occupations
- writer
poet - Nationality
- Netherlands
- Disambiguation notice
- François Haverschmidt (1835-1894) used the pen name Piet Paaltjens for the poetry he wrote as an undergraduate. His prose works were published under his real name.
His grandson, also called François Haverschmidt (1906-1987) - but who did not use the alias Piet Paaltjens - wrote books on the birds of Surinam. - Associated Place (for map)
- Netherlands
Members
Reviews
A load of crock, but a fascinating 19th century fabrication of early Germanic life and such. It puzzles me that, apparently, some people still believe in its authenticity. It fits way too well into what late 19th century people thought to know about antiquity. But, ah well, I guess you can fool some of the people all of the time.
Book got a bad reputation because of Nazi adoption of it later on. That can't be blamed on the book though.
Book got a bad reputation because of Nazi adoption of it later on. That can't be blamed on the book though.
Er is iets met treinen. Genoeg om een korte serie over te starten op een weblog. Maar ook genoeg ter inspiratie, iets met een muze, iets onbereikbaars, iets zwerverigs.
Veel schrijvers, muzikanten en andere kunstenaars laten zich inspireren door de stoommachine op de rails, door de cadans tijdens een dagdroom op reis, door reizen, zien en weerzien, verlaten, tegemoetkomen en afscheid nemen.
Ach, u merkt wel: treinen hebben iets sentimenteels.
Soms betreur ik het dat ik slechts enkele reisjes show more van zo'n 10 minuten maak. Wat kan daarin nou gebeuren? Maar aan de andere kant, het kan ook genoeg zijn voor de ware liefde of voor de onvergetelijke indruk.
Vandaar mijn korte serie over wat treinen en treinreizen met mensen doen.
En omdat het hoog tijd wordt om ook eens wat poëzie voorbij te laten komen op ons blog bij deze een klassieker: het gedicht 'Aan Rika', van Piet Paaltjens, uit de bundel 'Snikken en Grimlachjes':
Slechts éénmaal heb ik u gezien. Gij waart
Gezeten in een sneltrein, die den trein,
Waar ik mee reed, passeerde in volle vaart.
De kennismaking kon niet korter zijn.
En toch, zij duurde lang genoeg, om mij
Het eindloos levenspad met fletsen lach
Te doen vervolgen. Ach! geen enkel blij
Glimlachje liet ik meer, sinds ik u zag.
Waarom ook hebt gij van dat blonde haar,
Daar de engelen aan te kennen zijn? En dan,
Waarom blauwe ogen, wonderdiep en klaar?
Gij wist toch, dat ik daar niet tegen kan?
En waarom mij dan zo voorbijgesneld,
En niet als de weerlicht 't rijtuig opgerukt,
En om mijn hals uw armen vastgekneld,
En op mijn mond uw lippen vastgedrukt?
Gij vreesdet mooglijk voor een spoorwegramp?
Maar, Rika, wat kon zaalger voor mij zijn,
Dan, onder hels geratel en gestamp,
Met u verplet te worden door één trein?
Mooier kan niet, mensen...
Over liefde op het eerste gezicht gesproken! Beschouw het maar als een waardige aftrap...
Stay tuned! show less
Veel schrijvers, muzikanten en andere kunstenaars laten zich inspireren door de stoommachine op de rails, door de cadans tijdens een dagdroom op reis, door reizen, zien en weerzien, verlaten, tegemoetkomen en afscheid nemen.
Ach, u merkt wel: treinen hebben iets sentimenteels.
Soms betreur ik het dat ik slechts enkele reisjes show more van zo'n 10 minuten maak. Wat kan daarin nou gebeuren? Maar aan de andere kant, het kan ook genoeg zijn voor de ware liefde of voor de onvergetelijke indruk.
Vandaar mijn korte serie over wat treinen en treinreizen met mensen doen.
En omdat het hoog tijd wordt om ook eens wat poëzie voorbij te laten komen op ons blog bij deze een klassieker: het gedicht 'Aan Rika', van Piet Paaltjens, uit de bundel 'Snikken en Grimlachjes':
Slechts éénmaal heb ik u gezien. Gij waart
Gezeten in een sneltrein, die den trein,
Waar ik mee reed, passeerde in volle vaart.
De kennismaking kon niet korter zijn.
En toch, zij duurde lang genoeg, om mij
Het eindloos levenspad met fletsen lach
Te doen vervolgen. Ach! geen enkel blij
Glimlachje liet ik meer, sinds ik u zag.
Waarom ook hebt gij van dat blonde haar,
Daar de engelen aan te kennen zijn? En dan,
Waarom blauwe ogen, wonderdiep en klaar?
Gij wist toch, dat ik daar niet tegen kan?
En waarom mij dan zo voorbijgesneld,
En niet als de weerlicht 't rijtuig opgerukt,
En om mijn hals uw armen vastgekneld,
En op mijn mond uw lippen vastgedrukt?
Gij vreesdet mooglijk voor een spoorwegramp?
Maar, Rika, wat kon zaalger voor mij zijn,
Dan, onder hels geratel en gestamp,
Met u verplet te worden door één trein?
Mooier kan niet, mensen...
Over liefde op het eerste gezicht gesproken! Beschouw het maar als een waardige aftrap...
Stay tuned! show less
Sep 29, 2009Dutch
1
Lists
Awards
You May Also Like
Associated Authors
Statistics
- Works
- 16
- Also by
- 7
- Members
- 318
- Popularity
- #74,347
- Rating
- 3.8
- Reviews
- 2
- ISBNs
- 32
- Languages
- 3
- Favorited
- 1