About the Author
Works by Perry Pierik
From Leningrad to Berlin: Dutch Volunteers In The Service Of The German Waffen-SS 1941-1945 (2000) 21 copies, 1 review
Hungary, 1944-1945 - The Forgotten Tragedy: Germany's Final Offensives During World War II (Aspekt non-fiction) (1995) 18 copies
De geopolitiek van het Derde Rijk de geestelijke wortels van de veroveringsveldtocht naar het oosten (2012) 5 copies
Hitlers Lebensraum : de geestelijke wortels van de veroveringsveldtocht naar het oosten (1999) 4 copies
De zwarte magiër Karl Haushofer, zijn invloed op Hitler en de kruistocht voor 'Lebensraum' (2015) 3 copies
Van Leningrad tot Berlijn: nederlandse vrijwilligers in dienst van de duitse waffen-SS 1941-1945 2 copies
Storm on the Düna: Tank battle at Rossieni and the first days of advance of operation ‘Barbarossa’ within Heeresgruppe Nord 1941 (2025) 2 copies
Associated Works
Tagged
Common Knowledge
- Legal name
- Pierik, Perry Wijnand
- Other names
- Pierik, Perry
- Birthdate
- 1965
- Gender
- male
- Occupations
- historian
author
publisher - Short biography
- Perry Pierik (1965) is gepromoveerd historicus met als specialisme de Tweede Wereldoorlog. Daarbij is hij auteur van een groot aantal boeken op zijn vakgebied. Passie voor het boekenvak is de drijfveer geweest voor de oprichting van uitgeverij Aspekt, waar hij directeur – uitgever van is. In het voorjaar van 2010 bestond de uitgeverij vijftien jaar, hetgeen uitbundig werd gevierd met een expositie van schilderijen van de hand van Pierik. Want naast het schrijven en het uitgeversvak schildert Pierik. Zo werd ook in het najaar van 2008 in De Compagnie in Dordrecht een grote expositie City XX georganiseerd, waar het Algemeen Dagblad groot over berichtte.
Het bekendste werk van zijn hand is een boek over de Nederlanders aan het Oostfront, Van Leningrad tot Berlijn. Over een ander bekend boek, Hitlers Lebensraum, Hongarije 1944 – 1945, werd onder meer in de Magyar Nemzet geschreven dat dit boek “een goudmijn” was.
In een briefwisseling met auteur, uitgever en Buddingh- biograaf Wim Huijser bericht Perry Pierik over de dagelijkse gang van zaken in het uitgeversvak. De brieven zijn in 2009 en 2010 gebundeld verschenen in De inkt van Arcadië en Het geheime leven. Alles wat ontstaat vanuit een innerlijke drijfveer of noodzaak kan rekenen op de belangstelling van Pierik. Vandaar dat hij als veelzijdig talent op diverse terreinen actief is.
http://www.perrypierik.com/biografie/... - Nationality
- Netherlands
- Associated Place (for map)
- Netherlands
Members
Reviews
Zeer leerrijk vanwege het inzicht dat het boek verschaft in de krachten die voor en na WOI aan het werk waren in Duitsland. De tijdgeest was er een van occult esoterisme, arische gnosis en een verkrampt zoeken naar een Duitse identiteit. Keizer Wilhelm II komt eruit tevoorschijn als een weifelmoedige, gespleten persoonlijkheid, deels modern zolang dit nieuwe technische ontwikkelingen betrof, en niet onverschillig voor het lot van de arbeidersklasse (voor wier republikeinse gedachten hij show more evenwel gruwde), maar bovenal gefascineerd door das Militär. Hij streefde ernaar Duitsland 'een plaats onder de zon' te geven, in overeenstemming met de economische macht van het land.
Toen de oorlog eenmaal uitbrak werden hem de teugels door de militairen uit handen genomen. De laatste grote offensieven (en slachtingen) aan het Westfront blijken uit de koker gekomen te zijn van de zegevierend van het oostfront teruggekomen Ludendorff. Hij was vanwege zijn fanatisme weinig geliefd bij de hoogste militaire instanties, maar dankzij de snelle inname van Luik, onder zijn leiding, en zijn zeges tegen Rusland was zijn wil wet.
Na de oorlog, voor het Hitlertijdperk, speelden vooral krachten in de door Wilhelm tot een wereldvloot uitgebouwde marine een vuile rol in het liquideren van revolutionaire en andere tegenstanders. Zo werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht door hen vermoord. In het proces dat daarna gevoerd werd speelde Canaris, de bevelhebber van de zeemacht tijdens WOII een zeer duistere rol.
Onduidelijk blijft hoe precies de keizer toegang kreeg tot Nederland, hoewel gouverneur-generaal Van Heutsz daarin een rol gespeeld kan hebben. Zijn relatie met de nazi's, en meer nog die van zijn zonen, was er een ingegeven door opportunisme. Het bruine ervan smaakte hem niet maar hij was tot tranen toe bewogen door de successen van het Duitse leger. Hij was en bleef een reactionaire lutheraan, een Wagneradept, sterk onder de invloed van 'denkers' als Houston Chamberlain, en geloofde in Autorität en niet in Majorität. Zichzelf zag hij tot aan zijn dood in 1941 nooit als aanstoker van de oorlog, liever gaf hij een joodse samenzwering daarvan de schuld.. show less
Toen de oorlog eenmaal uitbrak werden hem de teugels door de militairen uit handen genomen. De laatste grote offensieven (en slachtingen) aan het Westfront blijken uit de koker gekomen te zijn van de zegevierend van het oostfront teruggekomen Ludendorff. Hij was vanwege zijn fanatisme weinig geliefd bij de hoogste militaire instanties, maar dankzij de snelle inname van Luik, onder zijn leiding, en zijn zeges tegen Rusland was zijn wil wet.
Na de oorlog, voor het Hitlertijdperk, speelden vooral krachten in de door Wilhelm tot een wereldvloot uitgebouwde marine een vuile rol in het liquideren van revolutionaire en andere tegenstanders. Zo werden Rosa Luxemburg en Karl Liebknecht door hen vermoord. In het proces dat daarna gevoerd werd speelde Canaris, de bevelhebber van de zeemacht tijdens WOII een zeer duistere rol.
Onduidelijk blijft hoe precies de keizer toegang kreeg tot Nederland, hoewel gouverneur-generaal Van Heutsz daarin een rol gespeeld kan hebben. Zijn relatie met de nazi's, en meer nog die van zijn zonen, was er een ingegeven door opportunisme. Het bruine ervan smaakte hem niet maar hij was tot tranen toe bewogen door de successen van het Duitse leger. Hij was en bleef een reactionaire lutheraan, een Wagneradept, sterk onder de invloed van 'denkers' als Houston Chamberlain, en geloofde in Autorität en niet in Majorität. Zichzelf zag hij tot aan zijn dood in 1941 nooit als aanstoker van de oorlog, liever gaf hij een joodse samenzwering daarvan de schuld.. show less
From Leningrad to Berlin: Dutch Volunteers in the Service of the German Waffen-Ss 1941-1945 : The Political and Military History of the Legion, Brigade and Dividion Known As 'n by Perry Pierik
A very well written history of the Dutch SS volunterrs who fought in the Leningrad area in the 11th SS Nordland division. The author, Perry Perik also wrote another great book on the battle for Budapest, Lots of photographs and maps.
Wie zich ook maar voor een uurtje in geopolitiek verdiept – en dat zijn er sinds die tak van de wetenschap de laatste decennia weer enigszins gededouaneerd is geraakt toch niet weinig –, komt hoe dan ook bij de naam Karl Haushofer terecht. Het is dan ook enigszins spijtig dat Perry Pierik het woord “geopolitiek” niet eens vernoemt op de cover van dit boek, zodanig dat wie nog nooit gehoord heeft van geopolitiek niet door dat woordje kan aangetrokken worden om het boek ter hand te show more nemen. Nah ja, “nationaal-socialisme” zal een belangrijker verkoopsargument geweest zijn en Pierik is per slot van rekening niet alleen schrijver, maar ook uitgever (dit boek is uitgegeven bij Aspekt, waarvan hij de eigenaar is) en boeken over het nationaal-socialisme en aanverwanten zijn zo’n beetje de specialiteit van zijn uitgeverij. “Als de nationaal-socialisten niet hadden bestaan, dan hadden ze ze moeten uitvinden”, zei een Franstalige kennis van me wel eens en hij had voor de wereld van uitgevers, documentairemakers en cineasten zeker gelijk.
Nu, los daarvan, dit Karl Haushofer en het nationaal-socialisme is een redelijk sterk boek. Ook voor wie meer wil weten over geopolitiek, want Pierik gaat uitgebreid op het vakgebied in in het derde hoofdstuk Geopolitik: de mores van het vak. De ideeën van Friedrich Ratzel, Rudolf Kjellén, Halford Mackinder en uiteraard Karl Haushofer en de andere geopoliticus in de familie, zijn zoon Albrecht passeren, samen met die van een aantal mindere goden, uitgeverijen, begunstigers, enzovoort, de revue. Bovendien zijn in het boek 35 bladzijden aan voetnoten opgenomen en 20 bladzijden aan literatuurregister. Daarin zit héél veel over de geopolitiek, zodat wie zich verder wil verdiepen in die wetenschap zich nog lang niet zal gaan vervelen.
Maarreuh, geopolitiek, was dat niet iets van de nationaal-socialisten? Was dat niet de semi-wetenschappelijke uitleg die ze gaven aan hun drang naar Lebensraum (en nach Osten)? Zou zoiets niet beter in de hoek blijven liggen waarin het na WOII geschopt is? Wel, dat soort vragen zal allicht ook de reden geweest zijn waarom Pierik dit boek geschreven heeft.
Mijn mening: politici (en dat zijn nationaal-socialisten net zo goed al communisten en “democraten”) maken altijd, net zoals “gewone” burgers (én een groot deel van de wetenschappelijke wereld), misbruik van die conclusies die de wetenschap (tijdelijk) trekt en stofferen er hun eigen aannames mee. Dat dat zal gebeuren, mag geen reden zijn om niet verder te streven naar kennis. En als iemand streeft naar kennis, zal hij doorgaans niet zoveel zelfbeheersing aan de dag leggen dat hij die voor zich houdt tot ze “volledig” is. Wetenschappers hebben een ego, willen niet dat een ander hen vóór is, en verdienen óók graag hun boterham.
Dat er zelfs in de definitie van geopolitiek nogal verschillen zitten van persoon tot persoon, van instelling tot instelling, maakt het er uiteraard niet makkelijker op. Dat er héél veel factoren meespelen óók niet. En dat iedereen er mee doet wat hem zint al evenmin. David Criekemans definieerde geopolitiek in 2005 als “het wetenschappelijk studieveld behorende tot zowel de Politieke Geografie als de Internationale Betrekkingen, die de wisselwerking wil onderzoeken tussen de politiek handelende mens en zijn omgevende territorialiteit (in haar drie dimensies; fysisch-geografisch, menselijk-geografisch en ruimtelijk)”, wat het wel zo’n beetje samenvat, maar ook meteen duidelijk maakt dat geopolitiek over álles kan gaan en overal heen kan.
Is het dan eigenlijk wel een wetenschap, kan je je afvragen? En, weerom mijn mening, dat is het en dat is het niet. Is filosofie een wetenschap? Is psychologie een wetenschap? Is economie een wetenschap? Die eerste twee vragen zullen veel mensen meteen met een “nee” beantwoorden, al zullen de beoefenaars van de wetenschap in kwestie daar wellicht een andere mening over hebben, maar economie wordt algemeen gezien als wetenschap. Ik, als economist, zeg dat het dat niet is. Op basis van de economische “wetenschap” zijn systemen gevestigd die zo ver uiteenlopen als communisme en kapitalisme, verdedigt de ene een “miljardairstaks” en de andere een “flat tax”, is de ene in crisistijden voor zware overheidsinvesteringen terwijl de andere pleit voor het buiten de economie blijven van de staat. En elke politicus én elke economist heeft “wetenschappelijke” bewijzen die zijn gelijk staven. En stuk voor stuk zijn ze van oordeel dat hun tegenstanders onwetenschappelijke klungelaars zijn. Of ze negeren die tegenstanders volkomen. Ergo: als we economie als een wetenschap beschouwen, kunnen we geopolitiek óók als een wetenschap beschouwen.
Sterker nog: er is eigenlijk véél meer overeenstemming in de geopolitieke wereld dan er in de economische wereld is. Zonder dat die overeenstemming met de macht van de straat afgedwongen wordt (cfr. de zogenaamde consensus in de wetenschappelijke wereld over klimaatopwarming, afgedwongen door activistische politieke instellingen en dito van mediatieke roeptoeters voorziene burgers). Er zijn een aantal verschillende verklaringsmodellen, geen daarvan is volledig, en er is sprake van voortschrijdend inzicht, maar de voorlopige conclusies gaan geen radicaal verschillende richtingen uit. Én het is ook gewoon een razend interessant kennisdomein, zeker in tijden waarin grotendeels gedaan wordt alsof grenzen voor eeuwig vastliggen, handels- en andere oorlogen zich bedienen van flauwe excuses, en gedateerde internationale instellingen hun leven proberen te rekken.
Nu, ook los van de rol van Karl Haushofer in de geopolitiek – een rol die eigenlijk nauwelijks kan overschat worden – is dit een interessant boek. De naam van Haushofer zal namelijk zelden genoemd worden zonder ook die van Rudolf Hess te noemen. Rudolf Hess, de gevangene en gehangene van Spandau, de plaatsvervanger van Adolf Hitler, de man met een vredesmissie, is ondanks alle literatuur die over hem gepleegd is nog steeds een van de enigma’s van de twintigste eeuw (daar kom ik bij een latere boekbespreking nog op terug). En hij was jaren een leerling en vriend van Karl Haushofer en diens zoon Albrecht. Hij had hun naamkaartje op zak toen hij naar Schotland vloog. De Haushofers wisten (de zoon in verschillende hoedanigheden) naar alle waarschijnlijkheid van zijn plannen. Al die zaken komen aan bod in Karl Haushofer en het nationaal-socialisme – Tijd, werk en invloed, wat toch veel meer is dan wat Wikipedia ter zake vermeldt. Dat spreekt namelijk alleen van Hess die Haushofers ideeën zou geïntroduceerd hebben bij Hitler en van Hess die Haushofers “joodse familie” (Haushofers vrouw was joods) beschermde tegen diezelfde Hitler, maar vertikt het het ook maar met een woord te hebben over de invloed die de Haushofers (zowel Karl als Albrecht) gehad hebben op zijn “vlucht”.
En dan is er natuurlijk ook nog Karl als vader van Albrecht. De twee kwamen na de “vlucht” van Hess in een neerwaartse spiraal terecht (het nationaal-socialistische regime was zich wél bewust van het feit dat er een samenhang was tussen Hess en de Haushofers die véél verder ging dan het promoten van geopolitieke ideeën), maar zelfs binnen die spiraal bleven ze een merkwaardig evenwicht bewaren. Een evenwicht tussen afkeuring en goedkeuring van de Führer, tussen conservatisme en nationaal-socialisme, tussen oost en west, tussen esoterisme en wetenschap. Een evenwicht dat kennelijk heel moeilijk te begrijpen is in hysterische tijden als de onze en dat daarom steeds weer afgedaan wordt als onzin. Een evenwicht dat Karl Haushofer niet kon redden van een gevangenschap in Dachau en Albrecht Haushofer van executie in de nasleep van het conservatieve von Stauffenberg-complot. Een evenwicht dat Karl Haushofer en zijn echtgenote Martha definitief verloren toen ze zich op 10 maart 1946 achtereenvolgens vergiftigden en ophingen (al lijkt me dat, in combinatie met het lot van Hess, sowieso ook weer een eigenaardigheid).
Voeg aan dit alles een een hoofdstuk toe over de Duitse Sonderweg, een gedegen uitleg over de revolutionaire toestand die uiteindelijk Hitler aan de macht bracht, een stavaza van de geopolitiek op het moment van publicatie (2006) en zelfs – al hoefde dat voor mij niet – een hoofdstuk over wat er van Karl Haushofer gemaakt is in de esoterische literatuur, en je weet dat dit boek van Perry Pierik een aanrader is. Lezen dus ! show less
Nu, los daarvan, dit Karl Haushofer en het nationaal-socialisme is een redelijk sterk boek. Ook voor wie meer wil weten over geopolitiek, want Pierik gaat uitgebreid op het vakgebied in in het derde hoofdstuk Geopolitik: de mores van het vak. De ideeën van Friedrich Ratzel, Rudolf Kjellén, Halford Mackinder en uiteraard Karl Haushofer en de andere geopoliticus in de familie, zijn zoon Albrecht passeren, samen met die van een aantal mindere goden, uitgeverijen, begunstigers, enzovoort, de revue. Bovendien zijn in het boek 35 bladzijden aan voetnoten opgenomen en 20 bladzijden aan literatuurregister. Daarin zit héél veel over de geopolitiek, zodat wie zich verder wil verdiepen in die wetenschap zich nog lang niet zal gaan vervelen.
Maarreuh, geopolitiek, was dat niet iets van de nationaal-socialisten? Was dat niet de semi-wetenschappelijke uitleg die ze gaven aan hun drang naar Lebensraum (en nach Osten)? Zou zoiets niet beter in de hoek blijven liggen waarin het na WOII geschopt is? Wel, dat soort vragen zal allicht ook de reden geweest zijn waarom Pierik dit boek geschreven heeft.
Mijn mening: politici (en dat zijn nationaal-socialisten net zo goed al communisten en “democraten”) maken altijd, net zoals “gewone” burgers (én een groot deel van de wetenschappelijke wereld), misbruik van die conclusies die de wetenschap (tijdelijk) trekt en stofferen er hun eigen aannames mee. Dat dat zal gebeuren, mag geen reden zijn om niet verder te streven naar kennis. En als iemand streeft naar kennis, zal hij doorgaans niet zoveel zelfbeheersing aan de dag leggen dat hij die voor zich houdt tot ze “volledig” is. Wetenschappers hebben een ego, willen niet dat een ander hen vóór is, en verdienen óók graag hun boterham.
Dat er zelfs in de definitie van geopolitiek nogal verschillen zitten van persoon tot persoon, van instelling tot instelling, maakt het er uiteraard niet makkelijker op. Dat er héél veel factoren meespelen óók niet. En dat iedereen er mee doet wat hem zint al evenmin. David Criekemans definieerde geopolitiek in 2005 als “het wetenschappelijk studieveld behorende tot zowel de Politieke Geografie als de Internationale Betrekkingen, die de wisselwerking wil onderzoeken tussen de politiek handelende mens en zijn omgevende territorialiteit (in haar drie dimensies; fysisch-geografisch, menselijk-geografisch en ruimtelijk)”, wat het wel zo’n beetje samenvat, maar ook meteen duidelijk maakt dat geopolitiek over álles kan gaan en overal heen kan.
Is het dan eigenlijk wel een wetenschap, kan je je afvragen? En, weerom mijn mening, dat is het en dat is het niet. Is filosofie een wetenschap? Is psychologie een wetenschap? Is economie een wetenschap? Die eerste twee vragen zullen veel mensen meteen met een “nee” beantwoorden, al zullen de beoefenaars van de wetenschap in kwestie daar wellicht een andere mening over hebben, maar economie wordt algemeen gezien als wetenschap. Ik, als economist, zeg dat het dat niet is. Op basis van de economische “wetenschap” zijn systemen gevestigd die zo ver uiteenlopen als communisme en kapitalisme, verdedigt de ene een “miljardairstaks” en de andere een “flat tax”, is de ene in crisistijden voor zware overheidsinvesteringen terwijl de andere pleit voor het buiten de economie blijven van de staat. En elke politicus én elke economist heeft “wetenschappelijke” bewijzen die zijn gelijk staven. En stuk voor stuk zijn ze van oordeel dat hun tegenstanders onwetenschappelijke klungelaars zijn. Of ze negeren die tegenstanders volkomen. Ergo: als we economie als een wetenschap beschouwen, kunnen we geopolitiek óók als een wetenschap beschouwen.
Sterker nog: er is eigenlijk véél meer overeenstemming in de geopolitieke wereld dan er in de economische wereld is. Zonder dat die overeenstemming met de macht van de straat afgedwongen wordt (cfr. de zogenaamde consensus in de wetenschappelijke wereld over klimaatopwarming, afgedwongen door activistische politieke instellingen en dito van mediatieke roeptoeters voorziene burgers). Er zijn een aantal verschillende verklaringsmodellen, geen daarvan is volledig, en er is sprake van voortschrijdend inzicht, maar de voorlopige conclusies gaan geen radicaal verschillende richtingen uit. Én het is ook gewoon een razend interessant kennisdomein, zeker in tijden waarin grotendeels gedaan wordt alsof grenzen voor eeuwig vastliggen, handels- en andere oorlogen zich bedienen van flauwe excuses, en gedateerde internationale instellingen hun leven proberen te rekken.
Nu, ook los van de rol van Karl Haushofer in de geopolitiek – een rol die eigenlijk nauwelijks kan overschat worden – is dit een interessant boek. De naam van Haushofer zal namelijk zelden genoemd worden zonder ook die van Rudolf Hess te noemen. Rudolf Hess, de gevangene en gehangene van Spandau, de plaatsvervanger van Adolf Hitler, de man met een vredesmissie, is ondanks alle literatuur die over hem gepleegd is nog steeds een van de enigma’s van de twintigste eeuw (daar kom ik bij een latere boekbespreking nog op terug). En hij was jaren een leerling en vriend van Karl Haushofer en diens zoon Albrecht. Hij had hun naamkaartje op zak toen hij naar Schotland vloog. De Haushofers wisten (de zoon in verschillende hoedanigheden) naar alle waarschijnlijkheid van zijn plannen. Al die zaken komen aan bod in Karl Haushofer en het nationaal-socialisme – Tijd, werk en invloed, wat toch veel meer is dan wat Wikipedia ter zake vermeldt. Dat spreekt namelijk alleen van Hess die Haushofers ideeën zou geïntroduceerd hebben bij Hitler en van Hess die Haushofers “joodse familie” (Haushofers vrouw was joods) beschermde tegen diezelfde Hitler, maar vertikt het het ook maar met een woord te hebben over de invloed die de Haushofers (zowel Karl als Albrecht) gehad hebben op zijn “vlucht”.
En dan is er natuurlijk ook nog Karl als vader van Albrecht. De twee kwamen na de “vlucht” van Hess in een neerwaartse spiraal terecht (het nationaal-socialistische regime was zich wél bewust van het feit dat er een samenhang was tussen Hess en de Haushofers die véél verder ging dan het promoten van geopolitieke ideeën), maar zelfs binnen die spiraal bleven ze een merkwaardig evenwicht bewaren. Een evenwicht tussen afkeuring en goedkeuring van de Führer, tussen conservatisme en nationaal-socialisme, tussen oost en west, tussen esoterisme en wetenschap. Een evenwicht dat kennelijk heel moeilijk te begrijpen is in hysterische tijden als de onze en dat daarom steeds weer afgedaan wordt als onzin. Een evenwicht dat Karl Haushofer niet kon redden van een gevangenschap in Dachau en Albrecht Haushofer van executie in de nasleep van het conservatieve von Stauffenberg-complot. Een evenwicht dat Karl Haushofer en zijn echtgenote Martha definitief verloren toen ze zich op 10 maart 1946 achtereenvolgens vergiftigden en ophingen (al lijkt me dat, in combinatie met het lot van Hess, sowieso ook weer een eigenaardigheid).
Voeg aan dit alles een een hoofdstuk toe over de Duitse Sonderweg, een gedegen uitleg over de revolutionaire toestand die uiteindelijk Hitler aan de macht bracht, een stavaza van de geopolitiek op het moment van publicatie (2006) en zelfs – al hoefde dat voor mij niet – een hoofdstuk over wat er van Karl Haushofer gemaakt is in de esoterische literatuur, en je weet dat dit boek van Perry Pierik een aanrader is. Lezen dus ! show less
Jun 5, 2020Dutch
Stylistisch compleet fout boek. Er wordt voortdurend heen en weer gejongleerd met genummerde legereenheden en strategische posities waar je je niets bij kan voorstellen. De afbeeldingen laten te wensen over en verduidelijken niets : ofwel zijn ze te klein gereproduceerd, ofwel zijn het onooglijke stukjes van detailplannen die de Duitsers zelf te zien kregen. Alle toponiemen worden weergegeven in het Duits, zoals ze dus op de oorspronkelijke plannen weergegeven waren, en niet in de beter show more leesbare Nederlandse equivalenten. Zo krijg je bijvoorbeeld Woronesch i.p.v. Voronezj, Kalatsch i.p.v. Kalatsj enz. Voor een boek dat in het Nederlands uitgegeven is zorgt dat helaas voor een archaïsch gevoel.
Van strategie en de logistiek wordt eigenlijk ook niet veel duidelijk als gewone lezer, je merkt dat de schrijvers op hun manier goed vertrouwd zijn met dat soort militair-technische deelaspecten, maar zelf heb je er als gemiddelde lezer niets aan. Dat de luchtbrug naar Stalingrad een mislukking was kan je wel begrijpen en waarom in grote lijnen, maar als gemiddelde lezer wil je er geen bladzijden lang meer op door blijven gaan.
Sommige afbeeldingen in grijstinten zijn zo slecht van kwaliteit (te weinig of te veel aan contrast) dat je nauwelijks kan zien wat de betrokken afbeelding voorstelt.
Dit boek is een misser van formaat. Misschien kan het wel nuttig zijn voor lezers met een militaire achtergrond ? show less
Van strategie en de logistiek wordt eigenlijk ook niet veel duidelijk als gewone lezer, je merkt dat de schrijvers op hun manier goed vertrouwd zijn met dat soort militair-technische deelaspecten, maar zelf heb je er als gemiddelde lezer niets aan. Dat de luchtbrug naar Stalingrad een mislukking was kan je wel begrijpen en waarom in grote lijnen, maar als gemiddelde lezer wil je er geen bladzijden lang meer op door blijven gaan.
Sommige afbeeldingen in grijstinten zijn zo slecht van kwaliteit (te weinig of te veel aan contrast) dat je nauwelijks kan zien wat de betrokken afbeelding voorstelt.
Dit boek is een misser van formaat. Misschien kan het wel nuttig zijn voor lezers met een militaire achtergrond ? show less
Dec 11, 2018Dutch
You May Also Like
Associated Authors
Statistics
- Works
- 43
- Also by
- 1
- Members
- 154
- Popularity
- #135,794
- Rating
- 3.1
- Reviews
- 6
- ISBNs
- 48
- Languages
- 2