Strips

En nu we toch bezig zijn....stripboeken!

In Augustus gelezen: Elke raaf pikt van Gibrat, een tranche de vie-strip in twee delen spelend in Parijs 1944. De plot steekt goed ineen, de tekeningen zijn wat statisch maar fraai en sfeervol. Persoonlijk zie ik liever het slordige en sombere Parijs van Tardi, Gibrat maakt er naar mijn smaak te veel een museum van, maar goed. Het enige echt storende aan deze strip is de overdreven fascinatie van de tekenaar met zijn vrouwelijke hoofdpersonage, een geïdealiseerd weergegeven Francaise van bijna bovenwereldse schoonheid. Gibrat tekent haar vanuit alle mogelijke hoeken, gebukt, gestrekt, op bed, soms gewoon rechtop, maar altijd met rode baret en ditto rok die maar niet rond haar benen wil blijven zitten. Begrijp me goed, ik heb niets tegen naakt, ook niet als het afunctioneel, gratuit of er bij de haren bijgesleept is, maar hier zit het het verhaal in de weg. Dysfunctioneel naakt, om het zo maar te zeggen. En dan blijkt ze aan het eind van deel twee ook nog een jongere zus te hebben, die er al even appetijtelijk uitziet. Ik bedoel maar.

Verder Nathalie van Cristophe Blain, het eerste deel van een wat bizarre western over verliefde cowboys. In dezelfde gestileerde tekenstijl als in Isaak de piraat wisselt Blain geniale invallen af met met minder geslaagde stukken. Het geheel doet wat stuurloos aan. Ik ga zeker beginnen aan deel twee, maar hoop wel dat de tekenaar wat meer grip op zijn materiaal houdt dan in het bovengenoemde Isaak de piraat dat na vijf delen nergens meer heen lijkt te gaan en dat nog steeds wacht op voltooing.

En nu we toch bezig zijn....huis-aan-huisbladen & strooibiljetten!

Ja, ik heb het gezien. Elders op LibraryThing zijn ook bosjes mensen die stripboeken lezen, misschien wel meer dan romans. Diep triest.

Ik zou me schamen, echt!

Pardon? Was bovenstaande als grap bedoeld?

Er wordt nog al wat afgeschaamd op deze site tegenwoordig. Voor al die gevoelige zielen heb ik een goede tip: gebruik de 'negeer thema'-functie (bovenaan deze draad) en je hoeft je niet meer te schamen noch ergeren. Bijkomend voordeel is dat mensen die wel van strips houden of zin hebben in een discussie over politiek gespaard blijven van dit soort aanmatigende berichten.

Ik heb dit jaar m'n eerste “graphic novels" gelezen, de twee delen Maus en In the shadow of No Towers, alle drie door Art Spiegelman en vond dat een zeer bijzondere ervaring. Op m’n stapeltje liggen nu Persepolis van Marjane Satrapi en Will Eisner’s Het Complot. Dat laatste boek, over het ontstaan van de vervalsing “de protocollen van de wijzen van Zion”, ga ik lezen samen met De begraafplaats van Praag, waarschijnlijk dit jaar nog. Umberto Eco was in Wim Brands’zondagochtendprogramma ‘Boeken’ zeer enthousiast over Eisner’s boek, hij schreef er ook het voorwoord voor. Bij De Slegte Den Haag lagen zeer recent nog exemplaren in de ramsj (€ 7,50).

Vroeger las ik met een buurjongetje “De Arend” mee. Dat vond ik prachtig. Daarna is het er nooit mee van gekomen. Tot dit jaar dan, via 75 Books Challence for 2011.

Ik ben blij te lezen dat je de weg naar de betere strip (of graphic novel of beeldverhaal) hebt gevonden. Persepolis is meer dan de moeite. In mijn post lag gisteren Asterios Polyp waarover meer als ik het -hopelijk nog deze maand- gelezen heb.

Gelezen Het dagboek van mijn vader van Jirô Taniguchi, een intimistisch verhaal over een man die na de dood van zijn vader terugkeert naar zijn geboortestad Tottori na een afwezigheid van vijftien jaar. Tijdens de wake bij het lijk van de overledene overdenkt hij zijn getroebleerde relatie met zijn familie en zijn vader in het bijzonder. De gesprekken met zijn oom en zus leiden tot een fundamentele herziening van zijn visie op de man die hij gedurende zo lange tijd op een afstand heeft gehouden.

Het verhaal kabbelt soms een beetje en het is niet het meest originele thema dat Taniguchi aansnijdt in dit beeldverhaal uit 1995. Man maakt balans op van verleden is immers een dankbaar onderwerp en ik kan zonder moeite een dozijn boeken in mijn kast voor de geest halen waarvan deze samenvatting de lading dekt. Maar de invulling die Taniguchi eraan geeft is overtuigend en de nostalgische ondertoon, in evenwicht gehouden door zijn sobere en wat afstandelijke tekeningen, grijpt naar de keel. Aanrader.

Uitgeverij Blloan is net begonnen en heeft reeds een paar prachtige verhalen uitgegeven. Meest bijzonder is Vijfduizend kilometer per seconde door Manuele Fior Het vertelt het liefdesverhaal van Piero en Lucia. Niet chronologisch, maar met sprongen, kriskras door hun levens. De prachtige aquareltekeningen geven het verhaal een mooie extra.
De serie Magasin Generale (6 delen tot dusver) van Regis Loisel en Jean-Louis Trip vertelt op ontroerende wijze de gebeurtenissen in een klein Franstalig dorpje in Canada aan het begin van de 20e eeuw. Op een humoristische wijze en met zeer mooi tekenwerk, worden de roerselen van diverse dorpelingen aangestipt.
Uit USA komt een nieuw verhaal van Daniel Clowes: Wilson over een man van middelbare leeftijd die nog iets van het leven probeert te maken. Getekend in de klare lijn stijl die we kennen van Kuifje en Joost Swarte is het een bedrieglijk simpel verhaal met vele subtiliteiten erin verweven.
Say Hello to Black Jack van Syuho Sato is een 13-delige Manga serie over de twijfels van een arts in opleiding over de practische en ethische aspecten van zijn vak. Ondanks de Engelstalige titel prettig geprijsd uitgegeven in het Nederlands met Europese leesrichting.
Tenslotte een verhaal uit 2009: Winshluss heeft het verhaal over Pinocchio een totaal andere aanblik gegeven. Een welke de oorspronkelijke schrijver beslist zou hebben gewaardeerd.

Dank je, zeer interessante tips. Ik zal zeker een paar van de door jou genoemde werken bekijken volgende keer dat ik in mijn vaste stripwinkel ben. Twee vragen: is Magasin Generale vertaald? En verder, je hebt het over een Europese leesrichting; lezen de Japanse manga's van rechts naar links of van boven naar onder?

Magasin Generale is vertaald en heet in NL Magasin Generale.
Japanse Manga lezen origineel van rechtsboven naar linksonder, maar de meeste vertaalde manga leest van linksboven naar rechtsonder. Wel zie je veel linkshandigen.

In Neêrlands eerste stationsbibliotheek (in Haarlem, na zes weken ‘proefdraaien’ een succes!) is de ‘graphic novel’ goed vertegenwoordigd: 96 boeken. Zeker ook als je het vergelijkt met de categorieën ‘spanning’ (70) en literatuur (146).
Ik zou wel eens willen weten of de kenners een beetje tevreden zijn over het aanbod.
http://catalogus.bibliotheekophetstation.nl/cgi-bin/bx.pl?sid=f2adf7b3-b488-4257...

Ik ben erg tevreden.
Zeer fraaie selectie met zeer gevarieerde stijlen. Sommige "Graphic Novels" zijn verzamelbundels uit langlopende series (Fables, Boeddha, Bone,...), terwijl anderen alleenstaande verhalen zijn.
Goed om te zien dat de Nederlandse schrijvers het meest geleend worden.
Ik mis alleen wat Manga voor tieners en jeugdboeken.

"En nu we toch bezig zijn....huis-aan-huisbladen & strooibiljetten!

Ja, ik heb het gezien. Elders op LibraryThing zijn ook bosjes mensen die stripboeken lezen, misschien wel meer dan romans. Diep triest.

Ik zou me schamen, echt!"

Mogen wij graag zelf weten wat we lezen? Dank u, weledele heer!

Ik maak ook geen opmerking over het feit dat je het blijkbaar nogal spannend vindt 'de hele wereld' te laten weten wat je daar in Beijing aan het lezen bent?! http://www.librarything.com/topic/123135

>12 dutchclick:

De fora zijn er om hetgeen de leden lezen met elkaar te bespreken. Een draadje om te laten zien wat ik lees is daar de annleiding voor, net als vele, vele andere leden op LibraryThing dergelijke lijsten maken.

Mijn bijdragen aan dit gezapige forum waren een kleine por om te zien of er ook nog plaats is voor een discussie over literatuur.

Het Nederlandse forum is zo verschrikkelijk typisch Nederlands:

1. benepen (meteen op de teentjes getrapt)
2. hokjesgeest (leeslijsten opdelen in genres);
3. allesbehalve literatuur;
4. onvolwassen (door op de man te spelen).

Mijn commentaar dat ik me zou schamen over het lezen van strips slaat uitsluitend op mijzelf.

Toch heb ik nog even gecheckt of ik daar nou zo naast zat. Blijkbaar niet. Ook op wikipedia wordt duidelijk gesteld dat "in Nederland wordt de strip veelal nog ervaren als inferieure lectuur." Ik ben dus heus niet de enige.

Vocabulaire is een maat voor intelligentie. Strips bestaan uit veel plaatjes en weinig woorden. Daar wordt je dus ook niet veel slimmer van. Er dat merk je als je in discussie gaat.

>13 edwinbcn: Vocabulaire is een maat voor intelligentie. Strips bestaan uit veel plaatjes en weinig woorden. Daar wordt je dus ook niet veel slimmer van. Er dat merk je als je in discussie gaat.

Waterdichte argumentatie. Even proberen of ik het ook kan:

Vocabulaire is een maat voor intelligentie. Schilderijen bestaan alleen uit plaatjes en niet uit woorden. Daar word je dus zeker niet slimmer van (nog minder dan van strips veronderstel ik).

Of beter nog

Staartdelingen zijn een maat voor intelligentie. Romans bestaan uit veel woorden maar niet uit staartdelingen. Daar word je dus ook al niet slimmer van.

Tenslotte

Dt-fouten zijn een maat voor intelligentie. In het laatste bericht van edwinbcn staat een dt-fout. Ergo, zelfs de berichten van edwinbcn maken ons, helaas, niet slimmer.

Van elementaire logica naar goede omgangsvormen: het ontgaat mij volledig waarom het openen van een draad strips mij op de sneer in bericht 2 moet komen te staan. Ook als u strips minderwaardig vindt, en u alleen uiting geeft aan uw allerindividueelste emotie, waarom dit op het net gooien in plaats van voor u te houden? Wat is de meerwaarde om een wildvreemde te laten weten dat u zich in zijn plaats zou schamen? Alsof u inbreekt in een discussie tussen hondenliefhebbers met als enige doel te laten weten dat u honden inferieure beesten vindt en dat u zich zich alleen met het schaamrood op de kaken met eentje op straat zou begeven. Interessant en belangrijk voor u, ongetwijfeld, maar wie zit er verder op te wachten?

Overigens, dit is niet de Nederlandse groep maar de Nederlandstalige groep. Zes miljoen Vlamingen danken u.

"Vocabulaire is een maat voor intelligentie"

Dat vinden de beleidsmakers op Onderwijs die het kind onmiddelijk na het verlaten van het geboortekanaal het pre-peuterklasje in willen jagen ook. Terwijl, naar ik wel eens heb begrepen, analfabeten pas echt intelligent zijn, want die weten zich te redden in deze talige wereld.

Ik ben geen kenner, maar het lijkt mij toch dat een strip-tekenaar over een niet gering scala aan kwaliteiten en vaardigheden moet beschikken waaronder een grote emotionele intelligentie, iets waarvan je sommigen van ons vast niet kunt beschuldigen.

Hebben we het nog niet eens gehad over woordloze strips. Frans Masereel heeft er zelfs een klein revolutietje mee ontketend.

En politieke karikaturen of spotprenten zeggen soms meer dan duizend woorden.....
Een mooi voorbeeld is Moffenspiegel een boekje met rake spotprenten over o.a. Hitler dat tijdens WO2 illegaal gedrukt werd bij de Bezige Bij.

>14 BartGr.:

Het is duidelijk: u kunt het niet.

Plaatjes zijn geen maat voor intelligentie, en LibraryThing is geen plaats om schilderijen te verzamelen. Wiskundig inzicht is inderdaad een maat voor intelligentie, maar slechts een beperkte handvol nerds doet staartdelingen als hobby in zijn vrije tijd. Woorden (vocabulaire) zijn wel een duidelijke maat voor intelligentie. Kinderen en volwassenen die veel lezen dat wil zeggen woorden lezen (romans, verhalen etc.) ontwikkelen zich sneller en intelligenter dat kinderen en volwassenen die vooral veel TV kijken en / of stripboeken lezen.

Het is de generatie van Henk en Ingrid, die niet meer normaal kan discussieren, die altijd gelijk moet hebben, en die zich steeds aangevallen voelt en dan terug wil slaan met haat, nijd en ergernis.

Ik heb mij vooral gericht aan Nederlanders, ik denk niet dat Vlamingen zich op datzelfde kinderachtige niveau bevinden, maar als u Vlaming bent en zich aangesproken voelt, dan wie de schoen past, etc.

Mijn kritiek en ongenoegen betreft niet uitsluitend de draad over strip boeken, maar deze draad leek de meest aangewezen plaats om mijn kritiek te plaatsen.

Ongetwijfeld hebben stripboeken andere (grafische) kwaliteiten, en zijn er tal van redenen ze te "lezen" of verzamelen. Politiek kan interessant zijn, net als het fokken van poedels. Maar LibraryThing is een webstek voor boekenliefhebbers, niet voor hondenliefhebbers.

Ik vind het niet slim om het bespreken van boeken in genres op te delen, net zo min als het slim is om een draad te maken voor "makkelijke" boeken. Het effect is spreiding, en minder deelname door andere leden.

Het Nederlandse forum heeft veel leden, maar een heel lage participatie. Het merendeel van de berichten wordt geplaatst door BartGr en Marieke54. Klaarblijkelijk is die opzet niet aantrekkelijk genoeg.

Het grappige aan het Nederlandse forum is dat de leden weinig boeken in het Nederlands lezen, en die boeken niet op de site bespreken. Juist dit punt wilde ik aanmoedigen, maar kreeg als reactie uitsluitend een persoonlijke aanval, van het soort dat op de meeste fora algemeen als onacceptable wordt gezien. Bedankt, Henk!

De 75-challenge, 150-challenge etc zijn populair onder Nederlandstalige leden. Het kan zijn dat het concept, om alle boeken samen, een mix van romans, geschiedenis en strips, in een draad te bespreken, succesvol is. Dat zou dan ook succesvol kunnen zijn voor leden op het Nederlandse forum, waar ongetwijfeld leden zijn die liever aan een volledig Nederlandstalige groep deelnemen en hun draad in het Nederlands willen plaatsen.

Het kan echter ook zijn dat mensen het Nederlandse forum links laten liggen, en hun heil elders zoeken, omdat ze op de andere fora leukere mensen ontmoeten. Een inzicht waar ik slechts recentelijk toe gekomen ben.

Herinner ik me goed, dat je in een van je eerste bijdragen het hier bij de Nederlandstaligen zo 'gezapig' vond?

Ik ben blij met jouw bijdragen (en die van Justjoey4) maar vind wel dat jullie erg snel teleurgesteld zijn als zaken zich niet meteen in de kennelijk door jullie gewenste richting ontwikkelen.

》19

Ik ben niet teleurgesteld, en vind de bijdragen van BartGr en jou interessant, bijv op de draad Geschiedenis, maar er zijn te weinig aanknopingspunten. Ik lees zelf weinig geschiedenis, sta te ver af van Nederlandse politiek (en zou daaraan ook geen boodschap hebben) en lees geen strips.

Meer is er niet op het forum.

Deze groep heeft bijna 500 leden, maar wordt blijkbaar weinig interessant gevonden. Bijna alle berichten mbt geschiedenis en politiek zijn van u beiden.

Nederlandstalige leden vinden het wel leuk om leeslijsten bij te houden, maar niet hier. Mijn suggestie is dat dat primair ligt aan de opzet van de groep, d.w.z de onderwerpen van de draden.

Maar misschien ook wel niet. Daar kom je alleen achter door constructieve discussie met een zo groot mogelijk aantal leden en initiatieven zoals van Justjoey4. Niet door zurig commentaar.

Wel, ik had een aantal leuke strips in gedachten die ik zou willen aanbevelen maar nu ik zie wat voor geruzie hier ontstaat (en ik kijk daarbij vooral naar Edwin, die een erg kinderachtige opmerking maakte en zich dan verontwaardigde over het 'niveau') dan ga ik me toch maar inhouden. Naast strips lees ik trouwens ook graag Leo Tolstoi en Thomas Mann.

>Steven_VI

Kijk, u bent het typische voorbeeld van de zinloze, waardeloze, non-constructieve, alles-behalve-literatuur, en bitsige reactie waaraan ik hierboven (nr. 13) refereerde.

U bent een van die mensen die een grote collectie stripboeken heeft, en die blijkbaar met veel plezier leest, en waarover u regelmatig recencies schrijft. U plaatst regelmatig berichten op LibraryThing, waarin u interessante inzichten over literatuur, geschiedenis, etc, etc met andere leden uitwisselt. En nu, door een enkel berichtje van mij, voelt u zich daarin gestuit. Wat jammer. Net als al die andere 478 leden, die met grote regelmaat (dagelijks?; wekelijks?; maandelijk?;) deelnemen aan de discussies hier, en zich nu terugstrekken.

Tsja, 1 rotte appel in de mand...., bederft het hele spul, nietwaar?

>5 BartGr.:

Asterios Polyp is een aanrader. Het is erg clever getekend en bevat een reeks hele leuke invallen. Wat me vooral eraan opgevallen is, is dat Mazzucchelli alle personages met zoveel liefde neergezet heeft: de warmte straalt gewoon van de pagina's af. Ik heb ervan genoten.

>18 edwinbcn:, 20
Waarom literatuurbesprekingen beperken tot de niet-plaatjesboeken? Waarom een discussie over strips & graphic novels automatisch interpreteren als anti-Literatuur-met-grote-L?

>23 Petroglyph:

Het gaat mij inderdaad niet om beperken. Het zou geweldig zij als er veel literatuur werd besproken, en daarnaast ruimte is voor strips.

Ik heb niets tegen strips, al vind ik het zelf minderwaardig leesvoer. Ik zou ze niet lezen. Mijn opmerking was uitsluitend bedoeld om een beetje onrust te stoken, om wat aandacht te krijgen voor de magere omvang en verdere kwaliteit van het forum. Ik ga echt geen andere fora bezoeken om een kruistocht tegen strips te houden. Daar gaat het niet om.

Ik heb eerst geprobeerd andere initiatieven van de grond te krijgen, alvorens de knuppel in het hoenderhok te gooien. Het resultaat is hierboven te volgen, niet helemaal wat ik me ervan had voorgesteld.

>edwinbcn. Ik heb geen trek in een meta-discussie over het functioneren van de Nederlandstalige groep op Librarything. Als u er één wil aanzwengelen, mij best, hoewel ik de manier waarop weinig uitnodigend vind. Bovendien stel ik voor dat u voor deze door u kennelijk nagestreefde discussie een draad gebruikt die u zelf hebt gecreeërd, in plaats van de draad stripboeken te kapen.

Terug naar strips. Ik ben begonnen aan Blast 1: Vette bast van Manu Larcenet, tekenaar van het onvolprezen De dagelijkse worsteling. Een clochard vertelt tijdens een ondervraging in een politiekantoor in horten en stoten zijn levensverhaal. De sfeer is in vergelijking met het bovengenoemde De dagelijkse worsteling somberder. De tekeningen zijn grauw en stralen iets dreigends uit. Een veelbelovend begin.

>Steven_VI Ik hoop dat je je bedenkt en dat je ons iets vertelt over de stripboeken die je goed (of slecht) vindt. Ik ben altijd op zoek naar nieuwe tips.

De stripspeciaalzaak heeft de komende weken een serie waarin auteurs hun visie geven over strips: http://www.stripspeciaalzaak.be/SchrijversoverStrips.htm

>27 Papiervisje: Grappige serie. Nederlandstalige schrijvers houden kennelijk vooral van Olivier B. Bommel en Guust Flater. Geen slechte keuze.

Maar vader Willem Barnard, wiens liederen nog in de protestantse kerken weerklinken, hield van Suske en Wiske!

Lazen jullie al over Metamaus?

Er over gelezen. Het boek waarover het gaat (Maus) gelezen en ben erg geinteresseerd.

Blast, Tome 2 : L'Apocalypse selon saint Jacky gelezen (ik ben niet zeker of deel 2 al vertaald is). Dit blijft voor mij de strip van 2011. Een donker verhaal over een psychotische man aan de rand van de samenleving.

Ook met veel plezier gelezen het eerste en tweede deel van Magasin Général, zoals eerder in deze draad al gezegd, een liefdevolle weergave van het leven in een Franstalig dorp in Canada in de eerste helft van de 20ste eeuw. Heimat (de tv-serie) in Quebecq.

Minder enthousiast ben ik over Het portret van Edmond Baudoin over de aantrekking tussen een tekenaar en zijn model. Ik vond het verhaal niet veel om het lijf hebben en de verbindingsteksten zweverig en pretentieus en bovendien meestal overbodig. Baudoins tekenwerk is zo sprekend dat het op zichzelf kan staan en geen verklaring of duiding nodig heeft.

Psychiatric Tales door Darryl Cunningham is een verzameling van elf stripverhalen over gemoedstoestanden en ziektebeelden. In zijn introductie zegt Cunningham: “(This) is intended to be a stigma busting book” en dat is het zeker.

Kort maar krachtig ‘behandelt’ de kunstenaar dementie, zelfmutilatie, depressie, antisociale persoonlijkheidsstoornis, bipolaire stoornis, schizofrenie, suïcide, zijn eigen ellende en hoe hij er weer boven op kwam. Een heel effectief boekje, dat ik achter mekaar heb uitgelezen. Heel bijzonder, om op deze manier dit onderwerp aan te pakken.

Gelezen Dierentuin in de winter van Jîro Taniguchi, een portret van de striptekenaar als jonge man. Sympathiek aan Taniguchi is dat hij de tijd neemt om zijn verhaal te vertellen, maar soms zit er wel heel weinig vaart in zijn verhaal en af en toe nadert hij het sentimentele cliché gevaarlijk dicht. Ik vond zijn Het dagboek van mijn vader beter.

Het tweede deel in de serie Gus, Mooie schurk van Cristophe Blaine, een amusante strip over amoureuze perikelen in het wilde westen.

En van de zelfde tekenaar (Cristophe Blaine), Quai D'Orsay: Le Conseiller, het eerste deel in een reeks over het reilen en zeilen in het Franse ministerie van buitenandse zaken. Een intelligente en zeer humoristische strip over een ongewoon onderwerp. Blaine is hier in grote vorm en houdt het verhaal strakker in de hand dan in andere boeken die ik van hem gelezen heb. De minister zelf is een fraai portret van De Villepin. De Nederlandse vertaling komt volgend jaar uit. Aanbevolen.

Ik llees niet veel strips, maar heb genoten van Habibi van Craig Thompson: twee slavenkinderen vinden elkaar terug in een liefdesverhaal, een soort "Duizend en-één nacht", vol ecologische narigheid en spiritualiteit.

Fraai en soms overweldigend tekenwerk in een dik boek dat je toch in minder dan een dag uitleest. Mijn bibliotheek had het engelstalig origineel, maar het is al vertaald.

Wat vinden de liefhebbers ervan?

Ik vind het een zeer fraai vormgegeven en getekend boek, maar het verhaal daar iets achter blijven. De karakters werden naarmin smaak te weinig uitgediept. Zeker als je het vergelijkt met zijn andere meesterwerk Blankets vertaald als Een deken van Sneeuw. Probeer eens een boek van Brecht Evens. Een heel andere stijl, maar minstens zo interessant.

Kan iemand me meer vertellen over de nieuwe uitgave van het werk van Marten Toonder? Lang geleden haalde ik uit de kast van mijn broer deze versie (http://www.bol.com/nl/p/een-groot-denkraam/666822371/), maar de laatste druk hiervan dateert uit de jaren negentig en niet alle delen zijn meer verkrijgbaar. De nieuwste versie is kennelijk deze: http://www.bol.com/nl/p/nu-dit-weer/1001004007577173/ en is duurder dan de oude. Is ze kwalitatief beter of is er een ander verschil?

#37: De nieuwere zijn op landscape formaat gedrukt, en de plaatjes zijn een stuk groter. Volgens mij zijn er ook meer verhalen in uitgegeven.
Mijn man vindt ze een stuk prettiger lezen; mij persoonlijk maakt het niet veel uit, maar ik ben dan ook die andere versie van vroeger gewend.