The Stone Bridal Bed

tja, leuk hoor interessant geschreven zeg maar, bizarre overgangen en paralellen tussen verschillende gebeurtenissen en gedachten, maar te rommelig om ook maar enig vast idee uit te halen, kortom, geblaat van een intellectuele gek, helaas wat ik verwacht

Goed boek. Echt een klassieker

Ik las het boek nu voor de tweede keer. De eerste keer was waarschijnlijk nog in de tijd dat ik op school zat. Een artikel in de krant over een toneelbewerking van "Het stenen bruidsbed", gemaakt en opgevoerd in Dresden, deed me weer naar het boek grijpen.
Corinth, Amerikaans tandarts, vroeger bij de luchtmacht, komt voor een tandartsencongres naar Dresden. Zijn bezoek is doordrenkt van herinneringen aan de vlucht boven de brandende stad, waarbij ook zij hun wapens volop gebruikten voordat ze door een Duits vliegtuig werden neergeschoten. Die herinneringen zijn opgeschreven in de vorm van een Homerische zang. De houding van Corinth is nog steeds die van overwinnaar. De Duitsers in het boek zijn geen van allen erg sympathiek: de show more begeleidster van het congres die uit haar rol valt door met Corinth naar bed te gaan komt er dan nog het beste vanaf. Een medecongresganger, de chauffeur, de pensionhouder, ze worden allemaal neergezet als iemand die Duits zijn en dus wel wat te verbergen zullen hebben.
Nee, het boek maakt mij niet tot Mulisch fan. De thematiek blijft me wel boeien. show less

Norman Corinth, een Amerikaanse tandarts uit Baltimore wordt in 1956 uitgenodigd voor een tandartsencongres in Dresden (DDR). Zijn komst is niet vanzelfspreken (het is volop de periode van het Mccartyisme), maar hij vertrekt toch, want als vliegtuigkannonier kreeg hij te maken met het bombardement op Dresden, hij werd er neergeschoten en houdt aan de “plastische chirurgie” van de Russische dokters een verminkt gezicht over.
In Dresden dringen flarden van herinnering zich aan hem op, hij zoekt naar een stuk van zijn leven dat verloren is gegaan, heeft een kortstondige verhouding met Hella de dame die hem moet opvangen (namens de partij). Hij geraakt geïntrigeerd door zijn collega Scheiderhahn die hij er eerst van verdenkt een show more nazibeul geweest te zijn, later een Amerikaans spion. Het verhaal culmineert in de waanzin van Corinth, de moord op Scheiderhahn en een gewelddadige vlucht.

Nogal sterk filmisch stijl (film noir), fragmentarisch, doorspekt met herinneringen, gedachten, fantasie en dergelijke. Op drie plaatsen wordt in de vorm van een homerische zang, of een stripverhaalconversatie de deelname aan het bombardement in herinnering gebracht. Die aparte stijl maken het boek bijna onleesbaar en soms ongenietbaar en onbegrijpelijk.
Eerder anti-oorlogsverhaal; kritiek op communistisch bestel maar zijdelings aanwezig. show less

De Amerikaan Norman Corinth gaat in de jaren vijftig naar een tandartsencongres in de door hem in de Tweede Wereldoorlog gebombardeerde stad Dresden. Het mismaakte gezicht van Corinth is een tastbare aanwijzing voor de verdierlijking van de mens. Het verleden in de vorm van de klassieke Oudheid en de Tweede Wereldoorlog speelt een dominerende rol in de verhouding die Corinth opbouwt met z'n gastvrouw Hella.

Meh. Twee keer gelezen; beide keren vond ik 't niet echt veel om het lijf hebben. "Verdienstelijk", wil ik 't boek noemen, en een "aardig werkje", maar heeft me niet echt geraakt. Middelmatige litfic: niks echt mis mee, maar d'r bestaat 'r veel slechtere!

Het is alsof auteur datgene wat hij denkt en wilt neerschrijven in zichzelf interessant probeert te ordenen doch verzuimt om dit volledig mee te delen aan zijn lezers. Als je dan als lezer uiteindelijk zijn mogelijk bedoeld verhaal begrijpt is hij weer aan een nieuw deel van het verhaal bezig. Dit stropt de vlotheid van het lezen en bijgevolg niet mijn stijl.