The Two Hearts of Kwasi Boachi

It is 1837, and two 11 year old Ghanaian princes are taken to Holland to be educated. The Dutch authorities are not exactly altruistic. In exchange, Ghanaian king is to provide a steady stream of black slaves for the Dutch Guyana. Slavery is officially abolished so it’s not a clean deal in more than one way. The princes arrive in Holland, prove to be extraordinarily intelligent and able students, albeit too different to make friends. They soon forget their mother tongue, and even though they are guests of the royal family and generally treated well, they become very quickly displaced. Their later life becomes quite tragic. One of them tries to return to Ghana, but can’t even communicate with his own people and consequently commits show more suicide. The other one, Kwasi, feels Dutch, and wants to stay Dutch, but is denied positions appropriate to his education and status. Even though fictionalized, this biography is heavily based on fact. Japin spent ten years doing research for it and looking through many letters and personal effects in Holland, Germany and Ghana. Though slow in places, this book is very interesting and contains quite stunning passages and insights. show less

Romans die zwarte pagina's in de eigen geschiedenisboeken beschrijven, de vinger leggen op zere plekken waar het gaat om imago van beste jongetje van de klas te zijn, koopman èn dominee te spelen, prikkelen en ontroeren. Afgelopen week las ik de debuutroman vna Arthur Japin uit 1997, De zwarte met het witte hart. 10 jaar onderzoek ging vooraf aan het uitbrengen van het in de huid van Kwasi Boachi en zijn neef Kwame, twee Afrikaanse Ashanti prinsjes die in 1837 aan koning Willem I werden 'geschonken' als onderpand voor de illegale slavenhandel van de Nederlandse regering. Racisme, structurele achterstelling en in opdracht van de regering onthouden van een zelfstandige positie. En dat ondanks een gedegen scholing in Delft, show more indiensttreding van het Nederlandse leger, mijnbouw voor de Staat willen verbeteren en ten leste het beheren van een koffieplantage in wat nu Indonesië heet. Japin beschrijft het levensverhaal in flash back vanuit de ogen van de bejaarde Kwasi die in 1900 nadat verbouwen van koffie voor thee is ingeruild terug op de 2 buitengewone levens. De bijzondere band als 'vorstenzonen' met de Oranjes, het volledig ondergaan in vaderlandsliefde voor Nederland, daardoor verstoten worden door de eigen volksgenoten aan de Goudkust en het pas op hoogbejaarde leeftijd ontdekken, welk sinister complot de Nederlandse regering tientallen jaren met succes heeft gesmeed. De pesterijen op school, de sinterklaasviering bij de Oranjes en de bejegening in de Delftse kerken en met Cornelius de Groot in de Oost, het zijn slechts enkele, markante, uitingen van hoe 'normaal' racisme kan zijn. Na uitgave van de roman is er veel gebeurd. Er zijn vertalingen van het boek verschenen, toneel- en muziekuitvoeringen gemaakt. Japin is met prijzen overladen en heeft wereldwijd een podium gekregen om het verhaal van de prinsen, de Zwarte Hollanders en het terugbrengen van het hoofd van vorst Badu Bonsu II vanuit het LUMC naar Ghana. Geen schoonheidsprijs voor ons volk, prijzenswaardig is de verwoording in brieven, conversaties en schildering van de tijdgeest door Japin. show less

Mooi verhaal van Arthur Japin over een ondergesneeuwd hoofdstuk uit de Nederlandse en West-Afrikaanse geschiedenis, en over de keuzes die mensen moeten maken wanneer zij in een vreemde omgeving komen: aanpassen of vasthouden aan je eigen vertrouwde waarden en gebruiken? (Naast de twee hoofdpersonen speelt deze "aanpassingsdrift" ook bij Cornelius de Groot een rol.

Een goed geschreven boek, met voldoende spanning. Het roept regelmatig verbazing op, zeker met de (deels) waargebeurde feiten in het achterhoofd. Steeds maar weer wil je lezen hoe het de jongens verder vergaat. Japin gebruikt een aantal mooie metaforen en vergelijkingen, hoewel deze er soms wat dik op liggen en vaak terugkomen (zoals uiteraard de zwart-wit tegenstelling in show more verschillende vormen terugkeert). Het begin van het boek, alsmede het gedeelte over het verblijf van de broers in Delft zijn de beste delen van het boek, het verhaal zakt in het midden, tijdens een paginalange unilaterale briefwisseling door Kwame wat in. Desalniettemin een prachtig boek, zeker voor mensen die een band hebben met Ghana of Kumasi zelf.

Vooral de laatste zin is inspirerend en stemt tot nadenken. show less

geeft een ontluisterend beeld van een stukje Nederlandse slavernijgeschiedenis. Leest vlot in de Japinstijl. Prachtig boek!

Interesting book. An old African (Ashanti) man looks back on his life. As a 10-year old boy, he was taken from his African hometown (around 1835) and brought to the Netherlands, together with his cousin.

Very soon I got wrapped up in the story. I found that it is written in a sympathetic, pleasant way. Funny, the title in English is more politically correct than the Dutch title (translated:) "The black man with the white heart".

(vrij naar achterflap van het boek): In 1837 worden twee Afrikaanse prinsjes, Kwasi en Kwame, geschonken aan Willem I. ... Terwijl Kwasi zich uit alle macht aanpast en een echte Nederlander wil worden, vecht Kwame om zijn Afrikaanse identiteit te behouden. Aan het begin van de 20ste eeuw kijkt de bejaarde prins Kwasi Boachi vanaf zijn Javaanse theeplantage terug op hun buitengewone leven ...

good idea for a novel. The story runs ouyt of steam near the end when the author uses 'letters' to come to the conclusion of the book.