Fik Meijer
Author of The Gladiators: History's Most Deadly Sport
About the Author
Works by Fik Meijer
Keizers sterven niet in bed van Caesar tot Romulus Augustulus 44 v.Chr.-476 n.Chr (2001) 117 copies, 3 reviews
Twintig eeuwen zien op u neer een wereldgeschiedenis vanuit Europees perspectief (1999) — Author — 16 copies
Schipper, zeil de haven binnen, alles is al verkocht : handel en transport in de Oudheid (1990) 15 copies
Lessen in beschaving 15 copies
De verliezers de rol van Catilina en Clodius in de politiek van de late Romeinse republiek (1984) 3 copies
Wrakken, ankers en amforen: Archeologisch onderzoek in de Middellandse Zee (Dutch Edition) (1976) 2 copies
Catilina 1 copy
Associated Works
After the Past: Essays in Ancient History in Honour of H.W. Pleket (Mnemosyne, Bibliotheca Classica Batava Supplementum) (2002) — Contributor — 2 copies
Tagged
Common Knowledge
- Canonical name
- Meijer, Fik
- Legal name
- Meijer, Fredericus Joannes Antonius Maria
- Birthdate
- 1942
- Gender
- male
- Occupations
- Professor of ancient history, University of Amsterdam
historian - Organizations
- University of Amsterdam
- Short biography
- Fik Meijer (1942) werd in 1992 bijzonder hoogleraar in de Zeegeschiedenis en Maritieme Archeologie van de Klassieke Oudheid aan de Universiteit van Amsterdam. In 1999 werd hij daar benoemd tot gewoon hoogleraar Oude Geschiedenis. Sinds 2007 is hij met emeritaat.
Fik Meijer is de veelgelezen en veelgeprezen auteur van talloze artikelen en boeken over de oudheid en aanverwante onderwerpen. Daarnaast vertaalde hij werk van diverse klassieke auteurs uit het Grieks en Latijn in het Nederlands, o.a. Flavius Josephus (samen met M.A. Wes), Gregorius van Tours en Vegetius.
De laatste tien jaar heeft hij zich met veel succes toegelegd op het schrijven van boeken voor een breed publiek, die alle positief ontvangen werden en vele herdrukken beleefden. Hij ontving in 2005 de Oikos publieksprijs, de onderscheiding voor een classicus die op voortreffelijke wijze de oudheid onder de aandacht van een groot publiek heeft gebracht.
Zijn werk is bekend en geliefd: Paulus’ zeereis naar Rome. Een reconstructie (2000), Keizers sterven niet in bed (2001), Gladiatoren (2003), Vercingetorix. De mythe van Frankrijks oudste held (2004), Wagenrennen. Spektakelshows in Rome en Constantinopel (2004), Macht zonder grenzen. Rome en zijn imperium (2005), Vreemd volk. Integratie en discriminatie in de Griekse en Romeinse wereld (2007), De oudheid is nog niet voorbij (2007), Bejubeld en verguisd. Helden en heldinnen in de oudheid (2008) en De hond van Odysseus. Het dier in de oudheid (2009). Zijn boeken zijn vertaald in het Duits, Engels, Italiaans, Zweeds, Tsjechisch, Turks, Hongaars, Fins en Chinees.
Fik Meijer treedt vaak op als spreker. In boekhandels en bibliotheken houdt hij lezingen over zijn boeken en regelmatig spreekt hij voor een publiek uit het bedrijfsleven waarbij hij een moderne problematiek behandelt aan de hand van parallellen tussen heden en verleden.
http://www.fikmeijer.nl/web/Biografie... - Nationality
- Netherlands
- Birthplace
- Leiden, Nederland
- Associated Place (for map)
- Netherlands
Members
Reviews
Now this is the type of history book I like to read. The Roman Emperors were a strange lot, many of them seemingly insane and utterly perverted. Many of them also came to inglorious ends and rare indeed was the Emperor who died of old age.
Emperors Don't Die in Bed briefly covers the lives and deaths of all the Roman Emperors, from our old friend Julius Ceaser all the way through to Romulus Augustulus's abdication in 476CE. Beyond the all-too-regular violent deaths accorded to Emperors, there show more were some eye-opening revelations for me, including that the Emperor Vitellius was nicknamed "Spintria" ("Sphincter Artist") in his youth due to his being the favourite catamite of the Emperor Tiberius, and the statement that Emperor Domitian began to lose popularity by surrounding himself with "boxers, fools and dwarves". Which is just the sort of people I try to surround myself with. show less
Emperors Don't Die in Bed briefly covers the lives and deaths of all the Roman Emperors, from our old friend Julius Ceaser all the way through to Romulus Augustulus's abdication in 476CE. Beyond the all-too-regular violent deaths accorded to Emperors, there show more were some eye-opening revelations for me, including that the Emperor Vitellius was nicknamed "Spintria" ("Sphincter Artist") in his youth due to his being the favourite catamite of the Emperor Tiberius, and the statement that Emperor Domitian began to lose popularity by surrounding himself with "boxers, fools and dwarves". Which is just the sort of people I try to surround myself with. show less
Conservatieve bijbelgeleerden stellen Josephus graag voor als het vijfde wiel aan de ‘evangeliewagen’, en met zijn titel plaatst Fik Meijer zich al dadelijk in hun kamp.
Aan het begin van zijn boek speelt Meijer meteen de man door Josephus bij herhaling als een bijzonder egocentrisch iemand voor te stellen. Ook wordt zijn gevangenneming door de Romeinen, gevolgd door twee jaar geketende krijgsgevangenschap, zonder enige nuance als overlopen bestempeld.
Verderop schetst Meijer de show more geschiedenis van de Joden vanaf de tweede eeuw voor Christus, en dan is die zelfingenomen Josephus plots nagenoeg zijn enige informatiebron, in zoverre zelfs dat je de tekst van Josephus bij herhaling bijna letterlijk ziet doorschemeren in Meijers tekst.
Aan het einde van het eerste deel maakt Meijer een heel onkritische uitschuiver door Romeinen 13:1-2 te citeren als illustratie van de trouw van de christenen aan het Romeinse gezag. Als Meijer zijn huiswerk een beetje ernstig gemaakt had, zou hij weten dat dit fragment door vele historici en bijbelkenners als een interpolatie beschouwd wordt omdat het in tegenspraak is met de talloze verhulde anti-Romeinse boodschappen in Paulus’ brieven.
In het tweede deel van dit boek bespreekt Meijer het leven van Jezus, en ook hier loopt Meijer onkritisch op het conservatief-christelijke pad, en overbrugt daarbij lacunes of tegenstrijdigheden met zijn fantasie. Bij herhaling overviel me het onprettige gevoel dat ik niet een boek van een historicus aan het lezen was maar dat van een predikant.
Het problematische Testimonium – de getuigenis over Jezus die voorkomt bij Josephus – beschouwt Meijer na wat wikken en wegen als authentiek, mijns inziens tegen alle evidentie in, maar hier vermeldt hij tenminste nog de verschillende posities (vals / deels authentiek / authentiek). Maar dat hij het fragment bij Tacitus over de vermeende vervolging van christenen in Rome na de brand van het jaar 64 als waarheid citeert zonder ook maar één woord te wijden aan de talloze problemen die deze tekst oproept en die hem voor vele kenners tot een vervalsing maakt, tart alle verbeelding.
Ook situeert hij het ontstaan van het Marcusevangelie kort voor het jaar 70, maar wie Marcus hoofdstuk 13 naast de overeenkomstige hoofdstukken bij Lucas en Mattheus houdt én naast Josephus’ verslag over de oorlog van de Joden tegen de Romeinen, ziet dat in dit hoofdstuk – weliswaar in verhulde bewoordingen – niet alleen de bedreiging van Jeruzalem door de oprukkende Romeinen beschreven wordt maar eveneens de burgeroorlog van de jaren 68-69, de ontheiliging van de Tempel door Titus en zijn troepen, én de verwoesting van de Tempel (‘de catastrofe’) met de bijhorende gigantische rookontwikkeling. Dit evangelie kan niet voor 70 geschreven zijn omdat de dramatische gebeurtenissen van dat jaar erin beschreven worden.
In het ontstaan van het Christendom zijn er twee huizenhoge chronologische problemen die in de traditionele bijbelgeleerdheid nog nooit een afdoende verklaring gekregen hebben: het feit dat Paulus niets weet over Jezus (zijn afkomst, zijn regio, zijn uitspraken, zijn spectaculaire daden) ook al trad hij slechts enkele jaren na diens dood toe tot de beweging, en het feit dat het eerste evangelie pas 40 jaar na de feiten geschreven zou zijn – onverklaarbaar lang na zo’n wereldschokkende gebeurtenissen. Ook hier herhaalt Meijer alleen de gebruikelijke rationalisaties: dat het Paulus alleen te doen was om de verrezen Christus, en dat er pas behoefte ontstond aan het schriftelijk vastleggen van het verhaal toen de ooggetuigen met één been in het graf stonden.
Bij zijn bespreking van Paulus haalt Meijer ook de theorie over de verwachte tweede komst van de Christus aan, terwijl in Paulus’ brieven nooit sprake is van een tweede komst maar van de ‘blijde intocht’ (parousia) van de messias in de toekomst.
Het dieptepunt van dit boek is de zin (over de moord op Jacobus) ‘De jaloerse Joden zouden hem hebben vermoord.’ Men kan nog speculeren of ‘jaloerse joden’ of ‘enkele jaloerse joden’ verantwoordelijk zouden zijn voor de dood van Jacobus, maar met de zinsnede ‘De jaloerse Joden’ plaatst Meijer zich op de lijn van degenen die beweren (in het spoor van het Johannesevangelie) dat DE Joden – met zijn allen en voor eeuwig – schuldig zijn aan de moord op Jezus, de vreselijke uitspraak die aan de basis ligt van eeuwenlang christelijk antisemitisme.
De bibliografie aan het einde van het boek bevestigt nogmaals Meijers conservatieve bias. De beste studies die de voorbije jaren verschenen zijn over het ontstaan van het Christendom (Beck, Wilson, Segal, Crossan & Reed, …) ontbreken. Dat de boeken die Meijer wel geraadpleegd heeft zo’n zouteloos praatje opleveren is niet verwonderlijk.
Als waar nieuws goed nieuws is, dan is er slechts één evangelist, namelijk Josephus. Marcus, de eerste van de vier evangelisten van het Nieuwe Testament, heeft een fantastisch verhaal gecomponeerd om de Romeinen te misleiden door de actie 40 jaar te verplaatsen, de (oorlogs)omstandigheden te verdoezelen en als apotheose een goeddeels fictief lijdensverhaal neer te schrijven. Door toedoen van latere christelijke schrijvers, die hinderlijke vroegchristelijke geschriften deden verdwijnen en vervalsingen toevoegden aan bestaande geschriften is de oorspronkelijke vervalsing van Marcus ‘gebetonneerd’, en door de overheersende positie van het Christendom doorheen de geschiedenis is de historisch onvatbare Jezus van de evangeliën blijven voortbestaan. Dat kerkleiders dit mythische Jezusbeeld graag bestendigen is begrijpelijk, maar dat historici zich nog steeds vergapen aan deze rammelende constructie is dat veel minder. show less
Aan het begin van zijn boek speelt Meijer meteen de man door Josephus bij herhaling als een bijzonder egocentrisch iemand voor te stellen. Ook wordt zijn gevangenneming door de Romeinen, gevolgd door twee jaar geketende krijgsgevangenschap, zonder enige nuance als overlopen bestempeld.
Verderop schetst Meijer de show more geschiedenis van de Joden vanaf de tweede eeuw voor Christus, en dan is die zelfingenomen Josephus plots nagenoeg zijn enige informatiebron, in zoverre zelfs dat je de tekst van Josephus bij herhaling bijna letterlijk ziet doorschemeren in Meijers tekst.
Aan het einde van het eerste deel maakt Meijer een heel onkritische uitschuiver door Romeinen 13:1-2 te citeren als illustratie van de trouw van de christenen aan het Romeinse gezag. Als Meijer zijn huiswerk een beetje ernstig gemaakt had, zou hij weten dat dit fragment door vele historici en bijbelkenners als een interpolatie beschouwd wordt omdat het in tegenspraak is met de talloze verhulde anti-Romeinse boodschappen in Paulus’ brieven.
In het tweede deel van dit boek bespreekt Meijer het leven van Jezus, en ook hier loopt Meijer onkritisch op het conservatief-christelijke pad, en overbrugt daarbij lacunes of tegenstrijdigheden met zijn fantasie. Bij herhaling overviel me het onprettige gevoel dat ik niet een boek van een historicus aan het lezen was maar dat van een predikant.
Het problematische Testimonium – de getuigenis over Jezus die voorkomt bij Josephus – beschouwt Meijer na wat wikken en wegen als authentiek, mijns inziens tegen alle evidentie in, maar hier vermeldt hij tenminste nog de verschillende posities (vals / deels authentiek / authentiek). Maar dat hij het fragment bij Tacitus over de vermeende vervolging van christenen in Rome na de brand van het jaar 64 als waarheid citeert zonder ook maar één woord te wijden aan de talloze problemen die deze tekst oproept en die hem voor vele kenners tot een vervalsing maakt, tart alle verbeelding.
Ook situeert hij het ontstaan van het Marcusevangelie kort voor het jaar 70, maar wie Marcus hoofdstuk 13 naast de overeenkomstige hoofdstukken bij Lucas en Mattheus houdt én naast Josephus’ verslag over de oorlog van de Joden tegen de Romeinen, ziet dat in dit hoofdstuk – weliswaar in verhulde bewoordingen – niet alleen de bedreiging van Jeruzalem door de oprukkende Romeinen beschreven wordt maar eveneens de burgeroorlog van de jaren 68-69, de ontheiliging van de Tempel door Titus en zijn troepen, én de verwoesting van de Tempel (‘de catastrofe’) met de bijhorende gigantische rookontwikkeling. Dit evangelie kan niet voor 70 geschreven zijn omdat de dramatische gebeurtenissen van dat jaar erin beschreven worden.
In het ontstaan van het Christendom zijn er twee huizenhoge chronologische problemen die in de traditionele bijbelgeleerdheid nog nooit een afdoende verklaring gekregen hebben: het feit dat Paulus niets weet over Jezus (zijn afkomst, zijn regio, zijn uitspraken, zijn spectaculaire daden) ook al trad hij slechts enkele jaren na diens dood toe tot de beweging, en het feit dat het eerste evangelie pas 40 jaar na de feiten geschreven zou zijn – onverklaarbaar lang na zo’n wereldschokkende gebeurtenissen. Ook hier herhaalt Meijer alleen de gebruikelijke rationalisaties: dat het Paulus alleen te doen was om de verrezen Christus, en dat er pas behoefte ontstond aan het schriftelijk vastleggen van het verhaal toen de ooggetuigen met één been in het graf stonden.
Bij zijn bespreking van Paulus haalt Meijer ook de theorie over de verwachte tweede komst van de Christus aan, terwijl in Paulus’ brieven nooit sprake is van een tweede komst maar van de ‘blijde intocht’ (parousia) van de messias in de toekomst.
Het dieptepunt van dit boek is de zin (over de moord op Jacobus) ‘De jaloerse Joden zouden hem hebben vermoord.’ Men kan nog speculeren of ‘jaloerse joden’ of ‘enkele jaloerse joden’ verantwoordelijk zouden zijn voor de dood van Jacobus, maar met de zinsnede ‘De jaloerse Joden’ plaatst Meijer zich op de lijn van degenen die beweren (in het spoor van het Johannesevangelie) dat DE Joden – met zijn allen en voor eeuwig – schuldig zijn aan de moord op Jezus, de vreselijke uitspraak die aan de basis ligt van eeuwenlang christelijk antisemitisme.
De bibliografie aan het einde van het boek bevestigt nogmaals Meijers conservatieve bias. De beste studies die de voorbije jaren verschenen zijn over het ontstaan van het Christendom (Beck, Wilson, Segal, Crossan & Reed, …) ontbreken. Dat de boeken die Meijer wel geraadpleegd heeft zo’n zouteloos praatje opleveren is niet verwonderlijk.
Als waar nieuws goed nieuws is, dan is er slechts één evangelist, namelijk Josephus. Marcus, de eerste van de vier evangelisten van het Nieuwe Testament, heeft een fantastisch verhaal gecomponeerd om de Romeinen te misleiden door de actie 40 jaar te verplaatsen, de (oorlogs)omstandigheden te verdoezelen en als apotheose een goeddeels fictief lijdensverhaal neer te schrijven. Door toedoen van latere christelijke schrijvers, die hinderlijke vroegchristelijke geschriften deden verdwijnen en vervalsingen toevoegden aan bestaande geschriften is de oorspronkelijke vervalsing van Marcus ‘gebetonneerd’, en door de overheersende positie van het Christendom doorheen de geschiedenis is de historisch onvatbare Jezus van de evangeliën blijven voortbestaan. Dat kerkleiders dit mythische Jezusbeeld graag bestendigen is begrijpelijk, maar dat historici zich nog steeds vergapen aan deze rammelende constructie is dat veel minder. show less
first published on http://voskenslaan.blogspot.com/2008/01/emperor-under-bed.html
I just finished a book I started quite some time ago. Not that it was such a tough book to read or even a very thick one, but it was my 'under-the-bed' book.
Every Thursday or on any other day that I don’t have to work, I usually lie down on our bed with Nora till she’s fully asleep for her afternoon nap. In the mean time I read my 'under-the-bed' book. Sometimes I will only read for 5 minutes & on other show more occasions – when Nora is bit more difficult or when I simply feel nice and cosy myself – I’ll read for half an hour. But of course you can not read any book: it must be a book with short chapters and you shouldn’t lose the storyline if you don’t read in it for a week.
Emperors don’t die in bed by Fik Meijer was the perfect book. I read the original Dutch version – Keizers sterven niet in bed – but it has been published in English as well.
This book by a professor in Ancient History tells the story of the 87 Roman emperors (from 27 BC till 476 AC) but focuses mainly on their deaths. It’s really amazing to see that almost all of them died a nasty death and still there was never a lack of candidates. Every time some senator, general or other public figure would stand up and claim to be the most capable emperor but in most cases the plotting and killing started the very same day of their inauguration.
Every emperor has his own chapter: infamous villains like Caligula and Nero, great statesman like Hadrian and Constantine but also unknown fellows like Carus – 6 months in power – or Didius Julianus – even shorter; or Gallienus – 15 years in power but have you ever heard of him?
Some did die in their bed, others were killed in battle but Commodus – an aggressive lunatic – was not only poisoned but strangled as well; Heliogabalus – who lived a life of orgies – tried to hide in the toilet but was found and killed, his body was thrown in the sewers of Rome; Caracalla was stabbed while peeing; …
Stepping down was no option: losing your throne was losing your head.
This may sound gruesome – and of course it is– but the book itself is quiet light-hearted and a pleasant way to read the amazing history of the Roman Empire.
Highly recommended! show less
I just finished a book I started quite some time ago. Not that it was such a tough book to read or even a very thick one, but it was my 'under-the-bed' book.
Every Thursday or on any other day that I don’t have to work, I usually lie down on our bed with Nora till she’s fully asleep for her afternoon nap. In the mean time I read my 'under-the-bed' book. Sometimes I will only read for 5 minutes & on other show more occasions – when Nora is bit more difficult or when I simply feel nice and cosy myself – I’ll read for half an hour. But of course you can not read any book: it must be a book with short chapters and you shouldn’t lose the storyline if you don’t read in it for a week.
Emperors don’t die in bed by Fik Meijer was the perfect book. I read the original Dutch version – Keizers sterven niet in bed – but it has been published in English as well.
This book by a professor in Ancient History tells the story of the 87 Roman emperors (from 27 BC till 476 AC) but focuses mainly on their deaths. It’s really amazing to see that almost all of them died a nasty death and still there was never a lack of candidates. Every time some senator, general or other public figure would stand up and claim to be the most capable emperor but in most cases the plotting and killing started the very same day of their inauguration.
Every emperor has his own chapter: infamous villains like Caligula and Nero, great statesman like Hadrian and Constantine but also unknown fellows like Carus – 6 months in power – or Didius Julianus – even shorter; or Gallienus – 15 years in power but have you ever heard of him?
Some did die in their bed, others were killed in battle but Commodus – an aggressive lunatic – was not only poisoned but strangled as well; Heliogabalus – who lived a life of orgies – tried to hide in the toilet but was found and killed, his body was thrown in the sewers of Rome; Caracalla was stabbed while peeing; …
Stepping down was no option: losing your throne was losing your head.
This may sound gruesome – and of course it is– but the book itself is quiet light-hearted and a pleasant way to read the amazing history of the Roman Empire.
Highly recommended! show less
A great read, a fasinating look at back stabbing (litrally) and ambition in the roman world. Makes you think twice before eating anything your Mother has made you!
Lists
Awards
You May Also Like
Associated Authors
Statistics
- Works
- 45
- Also by
- 3
- Members
- 1,168
- Popularity
- #22,016
- Rating
- 3.7
- Reviews
- 25
- ISBNs
- 99
- Languages
- 8
- Favorited
- 2