Jacques Vriens

Een heel leuk boek wat prima in één zitting uit te lezen is zonder verveling! Het is authentiek vanuit de belevingswereld van kinderen geschreven, wat het een hele charmante en eerlijke kwaliteit geeft. Het thema over perspectief nemen van de ander is universeel en ook belangrijk voor kinderen van de doelgroep om stof tot nadenken te geven. Er komen ook echte ethische vraagstukken in voor die ook voor volwassenen interessant zijn: in hoeverre draagt meester Jan schuld aan het ongeluk, wat show more is een geschikte manier om pedofilie uit te leggen aan kinderen (het enige moment dat ik me kon herkennen in Robs vader was toen hij het had over Jans halfzachte praatjes in deze) en hoeveel vrijheid moet je kinderen geven als leerkracht. Samen met de luchtige, kinderlijke kwesties tussendoor was het een reuze-boeiend verhaal. Het is duidelijk dat Jacques Vriens uit het onderwijs komt en dat siert zijn vertelling ontzettend. Tenslotte is het grappig hoe deze herziene versie verwijzingen maakt naar moderne zaken, zoals smartphones, terwijl er nog steeds zulk ouderwets taalgebruik wordt gehanteerd als repetitie als een kleine herinnering aan de oorspronkelijke publicatiedatum: 1976. show less

Voordat je aan het boek begint, staat er vooraan een gedeelte met alle informatie over de personages. Deze informatie wordt tijdens het verhaal heel leuk benut; iedere personage heeft een herkenbare eigenschap. Zo is Sjoerd bijvoorbeeld heel talig, want hij weet heel veel moeilijke woorden en legt deze ook uit. Dit heeft de schrijver slim gedaan, want zo leren de kinderen onbewust moeilijkere woorden bij.

Naast dat de kinderen heel herkenbaar worden beschreven, is het verhaal ook nog eens show more zeer sterk opgebouwd. Vanaf het begin wordt het Kattenpleintje, de woonwijk waar het zich afspeelt, opgemeten door twee mannen. Je weet niet wat er gaat gebeuren en het blijft daardoor tot het eind spannend. De schrijver vlecht daar met gemak weer allemaal extra onderwerpen in om het verhaal te rekken en de spanning vast te houden. De kinderen van het Kattenpleintje moeten bijvoorbeeld ook nog eens op onderzoek uit, want de kat van Féline is zoek.

Wat naar mijn idee ook heel goed gelukt is, zijn de onderlinge interacties. Jacques Vriens laat de kinderen echt tot leven komen in het verhaal. Je ziet wat ze denken en voelen. Kinderen die dit voorgelezen krijgen, zullen zich met deze kinderen kunnen identificeren.

Verder geeft dit verhaal je ook een wijze les mee. Uiteindelijk komt de vriendschap tussen Max en Sjoerd op het spel te staan. Laat je het tussen je in staan of probeer je er samen uit te komen?

Kortom, Ik raad iedereen dit boek aan, want dit verhaal is eenvoudig en effectief geschreven. De personages zijn allemaal heel herkenbaar, de interacties maken het verhaal levendig en het boek bevat een mooie wijze les. show less

I was afraid this would be a rehash of [a:Jan Terlouw|26747|Jan Terlouw|https://d202m5krfqbpi5.cloudfront.net/authors/1230114450p2/26747.jpg]'s childrens classic [b:Oorlogswinter|2859279|Oorlogswinter|Jan Terlouw|https://d202m5krfqbpi5.cloudfront.net/books/1281886994s/2859279.jpg|2885416]. The first part of the book was a bit childish, focusing more on the daily life of the kids in the book. When I was past the first half, the theme suddenly changed and the story turned out a lot better than show more expected. show less

Het boek was echt een leuk boek, zelfs ik vond het leuk om te lezen. Het lijkt me ook een super leuk boek om voor te lezen. Wel denk ik dan dat er voor de kinderen soms moeilijke woorden zouden zitten. Alleen over het einde ben ik niet zo te spreken, opeens wordt het verhaal afgeraffeld en is daar het einde. Dat vind ik echt zonde want zo haal je naar mijn idee heel het boek naar beneden.

De plek waar ik dit boek uitlas was in het hoekje van de bank. Dat is mijn wegkruip plekje en daar lees show more ik meestal. show less