Hugo Raes (1929–2013)

Prima werk van Raes. Als de literatuur een gelogen versie van de werkelijkheid is mag de recensie dan een gelogen versie (annex werkelijkheid) van het gerecenseerde zijn? Welnee, want kritieken zijn voorbestemd voor de echte vakmensen en niet voor hobbyisten die 282 bladzijden vol met prullaria kunnen krabbelen. Het leest aardig weg, waar vooral de redelijk korte zinnen en hoofdstukken voor te danken zijn. Volgens een site (Raes’ eigen site) unaniem geprezen als meesterwerk, met een aantal show more recensenten die sommige hoofdstukken plat vonden en dat is zeker waar. De hoofdpersonages zijn docenten aan een school in Antwerpen, met Michael Houtdrager als absolute numero uno. Hij mag soms z’n zegje doen in de vorm van zijn dagboekbijdragen en anders zien we zijn handelingen wel vanuit het auctioriale perspectief. Leuk hoor. Zo heeft meneer het insect ‘bosoctopus’ (kan tot wel 20 centimeter groeien!) uitgevonden en vind je bij het opzoeken daarvan dat middelbare scholieren makkelijk gefopt worden door een site die propageert dat de ‘boomoctopus’ bestaat. Gelukkig attendeert een LinkedIn-lid ergens op desbetreffende site dat dit waarschijnlijk een afgeleide van H. Raes was. Op bladzijde 264, ja. Kaleidoscopisch verhaal met veel korte hoofdstukken die vergeleken kunnen worden met middeleeuwse kronieken (veel actie, maareuh... weinig lijm?) Het is niet makkelijk het verhaal na te rijmen, maar dat het het schooljaar van Houtdrager en diens collega’s betreft is nog te volgen. De vakanties zitten er ook bij en die zijn ja, misschien wel het meest vrij. Het alter ego van de faun vind ik zelf maar een beetje matig, en de dromen die in het boek beschreven worden, komen mijns inziens aardig overeen.

Gekocht in de Ecokring Houten, nadat ik Hugo Raes wilde lezen vanwege zijn boekomslagen? Nee, ik ben vergeten hoe het ertoe kwam. Misschien omdat zijn boeken in het sci-fi domein een van de weinige populair Nederlands waren. Algoeds. show less

Qua ideeen en toekomstvisie interessant. De uitwerking is mager, grote stukken worden aan de verbeelding overgelaten, andere stukken zijn uitputtend in beschrijving, met name de futuristische ontwikkelingen, karakters zijn plat en Raes gebruikt kleuterconstructies die in Pinkeltje nog wel zouden werken, maar niet in een roman voor volwassenen. Het boek voelt stevig gedateerd, met duidelijke invloeden van de jaren dertig pulp sf en hier en daar wat new wave invloeden als begeleidend sausje. show more Twee sterren, deels ingegeven door nostalgie, deels door wat ideeen en visies over populisme die tegenwoordig weer modern zijn. show less

The series called the Vlaamse Bibliotheek published bt Houtekiet Publishers was a clear failure. Most works selected and included in th series are minor works by Flemish authors. According to the afterword by Paul de Wispelaere the significance of Bankroet van een charmeur rests in the fact that these early science fiction stories are related to Hugo Raes major novels. They may be of interest to scholars or fellow Flemish authors, but it seems this volume of short stories might just as well show more have remained under the layer of dust, that must have accumulated on it. A collection of uninteresting stories, which appear only worth mentioning in relation to other work or as influenced by other authors. show less

Ik heb dit boek gelezen voor mijn lijst en vooral gekozen vanwege de boeiende kaft. Het stond bij mijn vader in de kast. Kan me herinneren dat het een moeizame trektocht is van een gezin in een soort oertijd met daarin ook een tamelijk expliciet beschreven verkrachtingsscène. Hot stuff voor een puber van 18! Eigenlijk een vaag samenraapsel van magisch realistische toestanden. Echt jaren zeventig.