Chris van Abkoude (1880–1960)

Uitgelezen tijdens het oppassen

Ik denk dat Pietje Bell een boek is wat iedereen zeker wel één keer gelezen moet hebben. Zelf heb ik dit boek al vaak gelezen maar hij blijft leuk. Het boek leest snel, heeft humor, is beeldend en tijdloos. Want het maakt niet uit hoe oud het boek is, ze ziet nog steeds Pietje over straat rennen en streken uithalen. Toch is Pietje soms ook best zielig want hij bedoelt het soms ook goed maar dan loopt het weer mis en is het zijn schuld.
Voor kinderen lijkt het show more mij een spannend boek. Wat zou er met Pietje gebeuren?
Maar voor de mensen die het al vaker hebben gelezen is de spanning er wel af maar zij liggen dubbel van het lachen. Het is dus een boek voor jong en oud. Wel zou ik voor een basisschool de herdrukte versie van Pietje Bell aanschaffen want in het oude boek staan woorden die nu niet meer gebruikt worden.

Voor de kinderen is het natuurlijk ook leuk dat het een jongetje is die de hoofdpersoon is en dat hij ondeugend is. Dat maakt het persoonlijk.
Ik zou dit boek zeker willen voorlezen in de klas. En dan misschien als het boek uit is in plaats van voorlezen telkens een stukje film kijken. Zo leren kinderen onbewust dat er verschillen zitten tussen boeken en verfilmingen. Zo was bij mij bijvoorbeeld het beeld van Pietje totaal anders. Op de cover van het boek staat een jongen die lijkt op een beginnende puber afgebeeld maar in de film is het een echt jongetje die qua beleveniswereld veel beter aansluit bij de kinderen.
Dit is zeker een aanrader show less

Puur jeugdsentiment.

Pietje Bell is de zoon van een vrolijke schoenmaker in de Breestraat in Rotterdam. Later verhuist Pietje met zijn ouders naar de Heerenstraat, waar de mensen van een iets betere "stand" zijn. Pietje Bell is een ondeugend jongetje met een hart van goud. Het is niet zo dat hij echt kwaad in de zin heeft, hij probeert de mensen aan het lachen te maken, vrolijkheid te brengen of te helpen, maar dat gaat eigenlijk altijd verkeerd. Volwassenenen vinden hem vaak een deugniet, letterlijk iemand die show more nergens voor deugt. Piet's zuster Martha is verloofd en later getrouwd met Paul Velinga, zoon van een voorname familie. Paul die heeft wel lol in Pietje, hij is zowat de enige die hem begrijpt. En dan is er nog de oude tante Cato, met haar grote neus met een pukkel erop (bedoeld wordt een wrat), waar Pietje een touwtje aan bindt om hem af te binden terwijl ze slaapt. Immers, wat zal ze dat fijn vinden als ze die lelijke pukkel kwijt is en Pietje dat maar mooi voor elkaar heeft gebracht!!! Nee dus....tante gilt alles bij elkaar, want er hangt een draad aan haar neus....

Piet's grote vijand is drogist Geelman met zijn superbrave zoon Jozef. Maar Pietje zelf ziet dat niet zo, hij heeft geen hekel aan Geelman, die wel aan hem. Maar als hij vader Bell daarover aanspreekt, moet die alleen maar lachen.

Als Pietje volwassen is geworden, wordt hij journalist bij het fictieve Rotterdamse blad De Morgenpost, de krant die vroeger schande over zijn kwajongensstreken sprak. Hij weet een vriend uit handen van een criminele familie te halen die hem wil laten opsluiten in een inrichting. De vriend vertrekt daarna naar Amerika en dat lijkt Pietje ook wel wat. Als journalist gaat hij ook naar Amerika. Vader Bell is intussen geen schoenlapper meer, maar heeft een heuse schoenwinkel. Uiteindelijk komt Piet weer terug, na in Amerika een gangsterbende te hebben ontmaskerd, trouwt hij en krijgt drie zonen, die al even "ondeugend" zijn als hij zelf was. Piet is dan hoofdredacteur van de krant.

De serie speelt in het Rotterdam van voor 1940; allerlei plaatsen in de stad die in de boeken voorkomen bestaan niet meer. [ wikipedia.nl ]

Ik kreeg en las dit boek in pocketvorm (uitg. kluitman(?) als kind omstreeks 1970 voor het eerst. Wat heb ik heb genoten! En nu weer (nog steeds dus), bij (her)lezen van nieuwe uitgave is duidelijk hoe meesterlijk door Chris van Abkoude aan Pietje Bell een tijdloos karakter is meegegeven. show less