The Four Horsemen: The Conversation That Sparked an Atheist Revolution

Still as Relevant as Ever

It seems a common criticism that this book has become outdated but I found the ideas still as relevant and as on point as ever. Some of the discussion does center around defense of the Atheist movement, but Atheism does need to understand its own version of (for lack of a better word) apologetics. We, as a group, need to be able to recognize and answer the questions presented by the faithful. Even if the answer is I don’t know. I throughly enjoyed and recommend this book.

Listened to the audiobook since thats how it was recorded in the first place. Its a discussion between highly intelligent atheists on the topic of religion. Still holds up very well years the discussion took place and shows how much of a loss Hitchens is for atheism.

This is why I love reading. Books open worlds that are otherwise unavailable. New thoughts are always accessible.

I enjoyed the discussion. The rebuttals to those arguments about knowing what love is where good.

Laat me maar meteen zeggen dat ik me flink geërgerd heb aan dit boekje. En dan gaat het niet zozeer over de inhoud, namelijk atheïsme versus religie, want daar worden af en toe wel interessante dingen over verteld. Maar vooral de goedkope verkoopstruck achter dit boekje stoort me: deze transcriptie van een debat uit 2007 wordt voorgesteld als het begin van een atheïstische revolutie. Dit is absolute bullshit. Om te beginnen geeft Richard Dawkins zelf aan dat 5 boeken, gepubliceerd in de jaren 2004 tot 2007, het echte begin inluidden van wat nadien de “New Atheist Movement” is genoemd. Met andere woorden: het begin van die beweging lag duidelijk voor het bewuste debat. Bovendien is ook de term ‘revolutie’ lichtelijk show more geforceerd; 12 jaar na datum lijkt er immers helemaal geen omwenteling plaatsgevonden: zowel in de westerse wereld als daarbuiten doen religies het even goed of slecht als daarvoor, en je kan moeilijk beweren dat de atheïstische beweging bloeit.
En er is nog reden om verontwaardigd te zijn over dit boekje: het debat bracht inderdaad wel vier kopstukken van het nieuwe atheïsme bijeen in een dialoog, maar van een echt woord en wederwoord is amper sprake; je hebt hier immers met 4 gelijkgestemden te maken, verenigd door hun viscerale afkeer van alles wat met religie te maken heeft (wat hun goed recht is, maar daar gaat het niet om). Het gevolg is dat het gesprek vooral voor de bühne wordt gevoerd, en het helpt dan niet dat de gesprekspartners vier blanke, Angelsaksische mannen zijn, die elkaar versterken in hun eigen gelijk, en dus vooral aan navelstaarderij lijken te doen. Om eerlijk te zijn: op het einde geeft Sam Harris wat aanzetten tot een kritische benadering van de eigen visie, maar het is dan weer tekenend dat hij systematisch de mond wordt gesnoerd, vooral door Hitchens. Maar andermaal geeft de uitgever de doodssteek, door dit boekje de pretentieuze titel “the Four horsemen” te geven (Stephen Fry spreekt in zijn voorwoord zelfs van de 4 musketiers), waardoor het helden-karakter van dit clubje nog versterkt wordt.
Ik ga niet beweren dat er geen interessante elementen in dit boek steken (de inleiding door Richard Dawkins bijvoorbeeld vond ik best lezenswaardig). Maar de conversatie blijft erg aan de oppervlakte, en maakt je amper wijzer over de inhoud en argumentatie van het nieuwe atheïsme. En veel van de contextuele referenties (politiek en zo) zijn zovele jaren na datum duidelijk gedateerd. Dan kan je beter de werken van de betrokken auteurs zelf lezen. show less

Una interesante conversación entre cuatro pensadores sobresalientes