Pieter Waterdrinker

This engrossing story really tickled my pickle! From the very first sentence, where author Pieter Waterdrinker tells how he was asked to deliver 7000-odd bibles to the Soviet Union, his story never pauses. He weaves his Russian narrative from the last Czar to the present tsar, revealing sadly that all that's changed is the names. It's one of my 50 all-time best reads.

Een lijvig boek, het levensverhaal van Ruben Katz die met zijn ouders emigreert uit Letland en eigenlijk naar Israël op weg is maar blijft hangen in Amsterdam. Boeiend, goed geschreven maar wel net iets te dik. Amusant dat op het einde corona een rol speelt. Er zitten spannende stukken in maar ook wel tamelijk uitgesponnen delen.

Mooie herinneringen aan zijn jeugd en zijn ouders en spannende verhalen over de geschiedenis van Rusland die hij samen beleeft met zijn Russische vrouw.

In Céline volgen we het leven van Anatoli Chritov, uit Terneuzen, product van een Zeeuwse moeder en een Russische vader. Product ook van een leven vol onbegrip en onvermogen: vader is gestrand als kerngeleerde, nadat hij volgens de BIVD net iets te makkelijk uit Rusland wist te komen om in Israël aan het werk te gaan. In Nederland eindigt hij min of meer als putjesschepper.
Zoon Anatoli vergaat het al net zo. Het lukt allemaal niet, en onbegrip is zijn lot. Of persoonsverwisseling, want als show more zoon van een van de helften van een tweeling, en zelf ook weer het overlevende deel van een tweeling, loopt zijn leven langs het pad van persoonsverwisselingen.
Waterdrinker ontvouwt vervolgens een plot dat zijn weerga niet kent, en dat iets weg heeft van Hermans’ Damocles, maar dan zonder het einde waar je als lezer moet bedenken welk verhaal waar is. Of toch? De laatste scène beschrijft een ontmoeting met een clochard die - gezien de namen van zijn honden - toch minstens hetzelfde meegemaakt zou moeten hebben als Chritov.
De vraag die je je als lezer sowieso toch moet stellen, is: is dit een goed boek. En eigenlijk kom ik er niet zo goed uit. Waterdrinker lijkt zich te vergalopperen en te veel te willen vertellen, het een nog fantastischer dan het andere. Tenzij hij motieven spaart als tweelingen, aanslagen (van Bataclan tot Hamas), driehoeksrelaties en operascènes. Het verhaal blijft hangen, maar het laat deze lezer toch echt een beetje in vertwijfeling achter… show less