Levi Weemoedt

The setting of the short novel De ziekte van Lodesteijn is that of a high school in the Netherlands. Lodesteijn is a teacher of classical languages. At first, it seems that Lodesteijn is a very eccentric teacher, but as the story unfolds, his behavior can be understood as a mild rebellion against the dictatorial headmaster. The story describes how Lodesteijn's behavior becomes increasingly erratic after the transition to a new school building.

The style of the novel is hyperbolic. While show more recognizable, the characters and their behavior are exaggerated. This has a comic effect, but also makes the novel as a whole less serious, as if it was written by a high school students, rather than a former teacher. The novel is successful at ridiculing developments in Dutch education, and the general trend of putting new and fashionable conceptualization in the place of traditional craftsmanship, in the exemplified by the architecture of the new school building. The story ends with Lodesteijn being laid off.

Lévi Weemoedt, the author of De ziekte van Lodesteijn used to work as a teacher, until he gave up on that career out of disillusionment. De ziekte van Lodesteijn, was followed by two sequels, Het nut van Lodesteijn and De nadagen van Lodesteijn. show less

Vorige week zag ik de dichter Lévi Weemoedt op tv en bedacht ik mij dat ik nog een bundel Verzamelde gedichten van hem in de kast had staan, met de titel Vanaf de dag dat ik mensen zag.

Ik had zin om die bundel te lezen want wat ik op tv hoorde beviel mij en ik vind het een sympathieke vent ook. Deze bundel van goed 260 pagina’s was snel gelezen…en viel mij een beetje tegen. Ik vertel zo waarom.

Weemoedt beoefent de stiel van de zogenaamde ‘light verse’, althans het ligt er vaak dicht show more tegenaan. Andere exponenten van dit genre zijn Drs. P en Driek van Wissen. Zijn gedichten kennen vaak een droevige ondertoon (zoals bij Hans Dorrestijn) en spelen zich niet zelden af in Vlaardingen.

Waarom viel het mij wat tegen? Misschien verliet ik mij teveel op wat ik op tv hoorde en wat ik ooit in de bespreking van Erik las. Korte grappige gedichtjes, vaak met een twist. Ze zijn er wel, maar niet te veel, of ik vind ze niet grappig (wat dus meer over mijn gevoel voor humor zegt dan over de kwaliteit van de bundel). Deze vond ik okay:

RENDEZ-VOUS

‘k Sta voor
jouw flat

Ik wacht
en rook

De maan
is vol

De maat
ook

Het gedicht Vrees voor de oude tierelier lijkt geïnspireerd door het slotlied van Schubert’s Winterreise en is aardig, maar ik heb ze liever kort en light met die licht droeve ondertoon;

IN AS

’t Was uit, maar hoeveel jaar nog zou ik staren
– terwijl mijn hart van holheid oversloeg –
naar zwartverkoolde plukjes van een panty
die kleefden aan de knalpijp van mijn Puch!

Er staan weinig gedichten in die ik ‘mooi’ zou noemen. Dat deert de maker overigens niet, hij beschouwt ze als vermaak en om een glimlach op je gezicht te toveren. Deze komt voor mij het dichtst in de buurt bij een ‘mooi’ gedicht:

RIJK VERLEDEN

Ik was dronken toen ik je ontmoette.
Ik was dronken toen ik je verloor.
Wat kan er toch veel gebeuren
tussen twee dronkenschappen door.

Gemengde gevoelens dus bij deze bundel. Een aantal aardige gedichten maar ook gedichten waar ik niets mee kan of die ik gezocht grappig vind (De lucht is blauw/ik hou van jou/ik blijf je trouw/dus teken ik gauw/een girocheque voor jou). Het maakt ook niet uit. Bekijk hier het televisiefragment want er is weer hernieuwde belangstelling voor de man en ik zal zijn bundel echt nog wel eens pakken. Zo gaat dat hier. show less

Een leraar klassieke talen wordt ontslagen en moet op zoek naar een andere baan. We zien de worsteling die hij heeft met wat hij wil en waar hij naar toe moet gaan. Dat brengt hem op een paar plaatsen. Herkenbaar, maar ook soms heel bijzonder. Mooi opgeschreven.

"Moeders! houdt uw kind'ren binnen!
Daar sjokt Weemoedt weer voorbij."
Erg geestig en zeer aanbevolen deze dichtbundel.