Remco Campert (1929–2022)

The 1985 Boekenweek novella is set in the chaotic Amsterdam of the early eighties, with its squatters, underground artists and street protests. The protagonist Somberman is a bookkeeper made redundant after fifteen years by a failed department store, trying to find some sort of meaning in his life of unemployment, while his wife has a good job as receptionist for an American hotel chain. His only friend is his dull bachelor ex-colleague Domoor, whose life consists mostly of a strict routine show more of grocery shopping and coffee mornings with the elderly actress who lives downstairs. Through a series of accidents Somberman comes into contact with the young activist Lubbe (Campert seems to have a thing about loaded character names) and is roped into what looks as though it’s going to be the thrilling finale. But somehow Somberman doesn’t seem to be cut out for a career in anarchist direct action…

Campert uses gentle irony to paint a mildly depressing picture of the anticlimactic nature of what middle-aged life turned out to be like for the generation who grew up during the Second World War. Of its time in a lot of the details, but perhaps also not quite irrelevant for later generations. show less

Campert wordt niet snel geassocieerd met het grootste schrijverschap, zijn boeken zijn bekend maar zijn oeuvre valt in het niet vergelijken bij meesters als Mulisch en Hermans. Dat Het Leven Is Vurrukkulluk tot boekenweek geschenk is gemaakt, vind ik daarom een goede zaak, omdat ik anders ook de kans had gemist om met deze schrijver kennis te maken.

Het boek draagt geen brede thema's, het heeft geen diepgewortelde filosofie, het is een 'slice-of-life' waarmee Campert de spot drijft met het show more alledaagse leven. Zowel met het leven van de alledaagse burger als met de spottende intellectueel. Campert laat in mooie metaforen en vreemde gebeurtenissen zien hoe klein de mens is, zonder ooit te duidelijk zijn eigen mening door te laten schemeren waardoor het fragiele evenwicht van het boek verbroken zou worden.

Het is een boek van puberale verveling in een broeierige zomer, en Campert legt het egoïsme en de beperktheid van zijn karakters op vakkundige wijze bloot.

Al met het al lijkt het misschien alsof ik niet heel enthousiast ben, maar dit is onjuist. Ik heb gelachen om het boek, ik heb genoten van de prachtige metaforen. Het verhaal leidt nergens naar toe, maar blijft toch boeien. De baldadigheid die achter de schrijfstijl verscholen gaat is fascinerend en uiterst humoristisch. Wat mij betreft heeft Campert met die werk zijn plek in de Nederlandse Literatuur toch verdiend. show less

Het leven is vurrukkuluk is a kind of picaresque novel, describing the off-side, rebellious life of a group of youngsters in the early 1960s. It is a portrait of youth, the main characters are apparently artists or art students, a jazz pianist and a poet. The novel is set in Amsterdam.

It is unbelievable that this book should still be read, today. Other writers have done this better. Campert is not known for being such an excellent writer, and while Het leven is vurrukkuluk may have been a show more great book when it first appeared in 1961, it reads like pretty old hat now.

The author suggests that there is a link or relation between Het leven is vurrukkuluk and another book about Amsterdam, nl Kees de jongen, but I fail to see the connection. show less

I have read three short novels by Remco Campert and Vrienden, vriendinnen en de rest van de wereld is the first collection of short stories. Perhaps some of these short stories should be considered as micro-fiction. The short stories have a length of between half a page up to about five-and-a-half pages. Most of these stories are humorous, and most are about people, particularly about their particularities. Campert has his own kind of humour, which is not always evident.

This collection is an show more enjoyable read, very easy-going, but a bit too light to entertain me. show less