Yusuf Idris (1927–1991)

عند الوصف فيوسف إدريس من أفضل الكتاب وأمهرهم.. فى سطر يستطيع أن يصف الكثير وبلغة سهلة وجميلة.

إدريس يعطى أهمية كبيرة لأحداث القصة، فتجده يسردها فى أقل مدة زمنية ممكنة. فحين يصف مشهد أو شخص ما، فليس الأمر لمجرد إيصال صورة دقيقة وحسب للقارئ، بل إخباره بالمزيد عن المكان show more والشخصية.

لو أنك محب لقصصه القصيرة التى اشتهر بها ومتردد فى قراءة عمل أطول له، فلا تقلق فروايته هذه لا تقل جودة عنهم وليست بالطويلة. show less

أية بشاعة يصبح عليها الحرام إذا ارتكب حراما

قصة من قلب الفقر وقلب الحرمان وقلب الذل والاستعباد وقلب الحرام
فلو لم تكن تلك الأمور حرام فما هو الحرام اذا
عقول لا ترى سوى فعل واحد فقط حرام لكن كل موبقات البشرية حلال طالما يقيمها كل فرد على حسب مصلحته حتى لو كان يدوس غيره في show more سبيل ذلك ولتصبح كل السبل حلال
لقيط ميت يثير المشاكل والتكهنات والشكوك في الجميع حتى تتكشف الحقيقة من قلب الفقر نفسه ليظهر لنا المجرم الحقيقي " جدر البطاطا" ليحول الدفة تماما لإتجاه مختلف مع ترك الجاني ينعم بالحياة

مأساة الأنفار وتحكمات المسؤولين بكل درجاتهم
اسلوب يوسف ادريس لا غبار عليه بالطبع .. من كتاب جيل العظماء ورواية صغيرة يصف فيها اصعب كلمة "الحرام" ليختلف تعريفها طوال الرواية ومع كل شخصية

قراءة لطيفة خفيفة من اختيار الصديق اسامة ابراهيم وكان اختيار موفق جدا اعادني لزمن الكتابات الجميلة show less

E regény – ami az elbeszélés milyenségét illeti – egyszerű, akár egy fakocka. De mint tudjuk, a fakockák akár metrószerelvények megállítására is képesek lehetnek – ám nem ebben az esetben. Júszuf Idrisz könyve amúgy izgalmasnak ígérkezik: adott egy óriási gyapotföld Egyiptomban, rajta a helyiek intézőstül-parasztostul, és vannak ugye a napszámosok, az idénymunkások templomiegér-szegény tömegei, akik az év adott időszakában megérkeznek falvaikból, show more hogy a gyapotférgeket összeszedjék az ültetvényről*. No most a helyiek vérmérséklettől függően utálják, megvetik vagy kigúnyolják a napszámosokat, mert idegenek, a napszámosok meg… hát a napszámosok nem gondolnak semmit a helyiekről, mert a munkájuk mellett meghalni sincs idejük, nemhogy gondolkodni. Aztán ebben az amúgy sem idilli helyzetben bűntény történik: találnak egy halott csecsemőt. Vajon ki volt a bűnös?** És a kérdés kapcsán Idrisz csinál egy élő körkapcsolást az ültetvény lakói között, bemutatva életüket, félelmeiket és vágyaikat. Ami tök jó ötlet, de itt momentán kimerül a dolog abban, hogy kapjuk az arcunkba az üzenetet hat marokkal: 1.) hogy a napszámosok élete cudar 2.) a többieket meg pofán kéne csördíteni egy biciklilánccal, hogy megjavuljanak. És a regény meglehetősen giccses végkifejletében – láss csodát! – meg is javulnak, és a tragédia hatására létrejön a közösségen belül valamiféle társadalmi béke. Mindezt értem, felfogtam – ha Németh László írta volna meg, még tapsikolnék is örömömben. Így viszont csak unottan vonogatom a vállam.

* Ezek a gyapotférgek ilyen kis rohadékok, akik letarolnák az egész gyapotot, ha hagynák. Petekorukban kell kinyiffantani őket, egyfajta radikális születésszabályozási módszert alkalmazva. El tudom képzelni, milyen gáz meló lehet, magam is vadásztam hamvas ifjúként krumplibogarakra.
** Idrisz interpretálásában ez a bűn két rétegű: egyrészt van ugye a gyilkosság bűne, másrészt pedig a vélelmezhetően házasságon kívüli teherbeesés bűne, aminek csak következménye az első számú bűn. Én végig úgy éreztem, hogy a két réteg közül mindenki a másodiknak tulajdonít nagyobb jelentőséget, ami bevallom, kissé zavart. show less

لكأن كلما ضيَّقَت علينا الحياة اتسع إحساسنا بها، وكلما قلَّت كميتها أصبح لكل دقيقةٍ
من دقائقها وقعٌ أروع وأثمن.