Thomas Rosenboom

Spitzen draws on the tango-craze that swept the Netherlands in the early 2000s, following the news that crown-prince Willem Alexander was to marry a glamorous blonde from Buenos Aires. Han Bijman is a middle-aged bachelor with an administrative job at Shell. On the advice of his tango-mad upstairs neighbour he takes lessons and goes to a dance event, which brings him together with the beautiful, sexy, but obviously unreliable Esther. Their relationship goes through all kinds of twists and show more turns of bandoneon-related passion and deceit, with dull Han almost (but perhaps not quite) catapulted into the role of the jealous Latin lover. Fun, as far as it goes... show less

ik houd wel van de oude taal.
O Tragedieën.
Eerste indrukken:
Ik lees het meer en meer met gekromde tenen. Het onvermijdelijke. De heren, goedbedoeld, maar hoogmoedig. Hoe kunnen ze zo blind, te vol van vertrouwen, handelen. En de lezer weet dat het al op een steeds grotere teleurstelling zal aflopen.
Dit was voor mij niet de juiste tjd om beginnen te lezen en ook nog ermee geeindigd lang na het verstrijken van de tijd dat de film in de bioscopen draaide.

Toegevoegd mei 2017( toen pas show more uitgelezen):
'In Magnis Voluisse Sat', het is voldoende het goede gewild te hebben.
Een goed boek, (opbouw, taal, inhoud, het lijkt zo echt Nederlands, een tijdsbeeldtijdsbeeld)
Mooi dat rond 2000 nog in deze taal, passend bij de beschreven tijd, geschreven wordt.
Ik vond het niet atijd fijn om te lezen over hoe zaken onvermijdelijk misgingen, dat goede bedoelingen strandden door gebrek aan inzicht.
Mooi uitgewerkte karakters,- De menselijke natuur - met hoop, deernis, naijver, streven en ijdelheid -
Een klassieker, die doet denken aan die van de midden twinstigste eeuw.

'De torenspits glansde in een late zonnestraal, de rest van de bebouwing bleef nog onzichtbaar achter het gaas van de kale bomen.' p16
'Toen kwamen zij te Elim, en daar waren twaalf waterfonteinen en zeventig palmbomen; en zij legerden zich aldaar aan de wateren.' p22

https://nl.wikipedia.org/wiki/Publieke_Werken_(roman) show less

Een interessante inkijk in het schrijfproces van Thomas Rosenboom. Hij is een "realist" en vindt dat alles in zijn boeken in het teken moet staan van dat realisme. Belangrijkst is dat de hoofdpersoon "iets wil". Zonder dat streven is er geen spanning en kan de lezer zich niet identificeren met de handeling.

Soms leidt deze benadering tot wat vreemde conclusies. Zo is hij positief over Nabokov's Oblomov (die de eerste helft van het boek in bed ligt) maar moet hij niet veel hebben van De show more Idioot van Dostojevski (of van Jezus die ook "niets wilde").

Hij past overigens ook het principe toe op films. "Breaking the Waves" van Lars von Trier is daarom een slechte film omdat er "niets gebeurt". Teveel aandacht voor realisme kan dus ook leiden tot een blinde vlek voor psychische spanning en voor zinderende emotie (het meisje dat zich aan alle mannen geeft om de liefde van haar leven terug te vinden). Hoezo "niets willen ?". show less

The text on the back of the cover did not reveal anything about the contents. Only that at some point a small pair of shoes would appear.
Maybe that is why I left it to rest for so long on the shelf.

But, spring cleaning is upcoming or (almost) over and I found it again. This time I decided to start reading right away and I was surprized.

Han, the main character in the book feels like he has failed in everything he has ever done. He never finished his univeristy studies, has never been with a show more woman, loves to dance (tango) but is afraid to ask a woman to dance and therefore he often has no partner to dance with, let alone someone he regularly goes to dance meetings with.

His neighbour upstairs also loves to tango. She even travels to Buenos Aires for a couple of weeks and enthousiastically tells about it.
Han does not go anywhere, but to the tango meetings. Suddenly he meets a woman there, Esther. They dance two dances together and when the evening ends, she asks him if he wants to be her partner at a milonga course. He accepts her offer. And with that the whole carrousel starts.

Han and Esther become lovers. At first al looks well, but when more is revealed about Esther through the stories that she tells Han about herself, the more suspicious I got. Not Han at first, he is a bit green, remember.
But, despite that, he also feels that things aren't adding up and when she tells him about her boyfriend in India, who comes over, he realizes that the realtionship is not without complications. When the day of arrival of the boyfriend comes closer, Esther even doesn't want to see him anymore.

When the boyfriend arrives, Esther breaks her own rule of not going to see Han anymore. She goes to visit him and tells Han that he's very jealous. That she doens't remember him that way.
Understandable, but.... She tells her boyfriend, that she met Han. So she's playing with both men at the same time. And, in the very end it turns out, that she has already met someone else, someone to start the whole thing over again.

I liked the short story. It has 92 pages, but despite that, the story is complete. Told what needed to be told, in a way that was very satisfactory to me. A little bit of a mistery, which made me think, but also very human like, so very recognizable.
I should have read it before, but, like I said, I had no idea where the book would take me, once I would have started. And, although I like surprizes, I do need some kind of hint, an idea of the place I'll travel to by the guidelines of the book. show less